Επικαιρότητα

Μ’ ένα γρήγορο ξεφύλλισμα στο σημερινό Βήμα ξεχωρίζουμε:

Την υπενθύμιση ορισμένων αριθμών που πίσω τους κρύβουν ανθρώπους:

• Στο πρώτο οκτάμηνο του 2007, από 17.932 αιτήσεις χορήγησης πολιτικού ασύλου, η ελληνική πολιτεία χορήγησε πολιτικό άσυλο σε 16 περιπτώσεις ενώ αναγνώρισε ανθρωπιστικό καθεστώς σε άλλες 11 (σελ. Α14).
• Αδήλωτο είναι το 25% του εργατικού δυναμικού, νέοι και μετανάστες, το οποίο και παράγει το 20% του ΑΕΠ, σύμφωνα με έρευνα της Αλίκης Μουρίκη, ερευνήτριας του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (σελ. Α18).
• Έκθετη η κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας από την απώλεια δύο cd με τα προσωπικά δεδομένα 25 περίπου εκατομμυρίων πολιτών που δικαιούνται να λαμβάνουν πάσης φύσεως επιδόματα (σελ. Α21). Έκθετη και η κυβέρνηση της Ελλάδας από την απώλεια 5,5 εκατομμυρίων πολιτών που δεν δικαιούνται καν να λαμβάνουν πάσης φύσεως επιδόματα.

Και φυσικά το αίτημα της ένωσης των ιδιωτικών σχολείων να λάβουν κρατική επιχορήγηση (σελ. Α17): Οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων επιθυμούν να γίνουν κρατικοδίαιτοι, όπως οι πάσης φύσεως προμηθευτές του δημοσίου. Κανείς φυσικά δεν ασχολείται ιδιαιτέρως με το γεγονός ότι τέτοιου τύπου ενισχύσεις σε άλλες, φιλελεύθερα οργανωμένες κοινωνίες, δίνονται στους γονείς κι όχι στους ιδιοκτήτες, με στόχο την ελεύθερη επιλογή του σχολείου από την οικογένεια. Η φιλελεύθερη οργάνωση της κοινωνίας, the greek way.

Central do Brasil (Κεντρικός Σταθμός)

Παρακολουθήστε την προσεχή Τετάρτη 28/11 στις δώδεκα το βράδυ στην ΕΤ1 την ταινία Central do Brasil του Walter Salles (σκηνοθέτη των Ημερολογίων Μοτοσυκλέτας, συν τοις άλλοις). Η ταινία είχε κερδίσει Χρυσή Άρκτο στη Μπερλινάλε του 1998 και ήταν υποψήφια για Όσκαρ ξενόγλωσσης και α’ γυναικείου ρόλου το 1999. Ένα γλυκόπικρο road movie με συναρπαστικές εικόνες από τη φτωχή κι αναλφάβητη Βραζιλία που όχι μόνο κάθε κινηματογραφόφιλος μα και κάθε κοινωνικά προβληματισμένος άνθρωπος θα ήταν χρήσιμο να δει.

Μαγική εικόνα για τα μέσα μαζικής μεταφοράς

Αν διαβάσει κανείς το άρθρο του in.gr σχετικά με τη χθεσινή συνέντευξη τύπου του υπουργού μεταφορών Κ. Χατζηδάκη, θα δημιουργήσει την εντύπωση ότι κάτι κινείται στο χώρο των μεταφορών: νυχτερινή λειτουργία, κλιματισμός, λεωφορειολωρίδες, συστήματα τηλεματικής για online ενημέρωση όσων περιμένουν στις στάσεις, ενιαία κάρτα απεριορίστων, επεκτάσεις δικτύων… Υπάρχουν, βέβαια, ορισμένες παραλείψεις (τα ποδήλατα, ας πούμε), αλλά θα μπορούσε κανείς να νομίσει ότι μιλάμε για μέτρα που φέρνουν κάποια πρόοδο, και σύμφωνα με τον υπουργό “αναμένεται να διευκολύνουν τους πολίτες στις μετακινήσεις τους ενώ ανταποκρίνονται στις περιβαλλοντικές ανάγκες της εποχής”.

Μια προσεκτικότερη ματιά στα δημοσιεύματα του υπόλοιπου τύπου, δίνει μια καλύτερη εικόνα των προτεραιοτήτων. Η Αλεξάνδρα Κασσίμη στην Καθημερινή και η Μαρία Μόσχου στην Ημερησία, οι οποίες προφανώς πήγαν στη συνέντευξη τύπου, σε αντίθεση με τον ανώνυμο συντάκτη του in.gr που αρκέστηκε σε άλλες πηγές, μας ενημερώνουν:

34 εκατομμύρια ευρώ θα κοστίσει το νέο “έξυπνο” σύστημα αντιμετώπισης των λαθρεπιβατών (με φάνκι “ήχος και φως” για τους παραβάτες), 26 εκατομμύρια ευρώ θα κοστίσει το σύστημα τηλεματικής, δύο ώρες παρατείνονται τα παρασκευοσάββατα τα δρομολόγια ΗΣΑΠ και μετρό, έξι χιλιόμετρα λεωφορειολωρίδων προστίθενται στις υπάρχουσες, το 2017 (!) φτάνει ο ΗΣΑΠ στον Άγιο Στέφανο, μόνο 5% προβλέπεται να αυξηθούν οι επιβάτες των ΜΜΜ κατά το 2007, περιοριστικά μέτρα για τα ΙΧ δεν πρόκειται να ληφθούν στο κέντρο της Αθήνας (τουλάχιστον όχι μόνο από το υπουργείο μεταφορών – έχει και το υπεχωδε αρμοδιότητα) και, last but not least, 7% αυξήσεις στα εισιτήρια από την αρχή του 2008.

Τα “μέτρα” του υπουργείου μεταφορών, λοιπόν, δεν αποσκοπούν στην αναβάθμιση των δημόσιων συγκοινωνιών και την αποθάρρυνση του ΙΧ στην υπερκορεσμένη Αθήνα των 100.000+ νέων ΙΧ ετησίως, αλλά στο αντίθετο. Σ’ αυτή την πολιτική, η κυβέρνηση έχει συμμάχους στην αγορά του πετρελαίου, στην αυτοκινητοβιομηχανία και τη βιομηχανία των εισαγωγών, στις τράπεζες και τα αυτοκινητοδάνειά τους, και στον τύπο, φυσικά, που έχει λόγους να υποστηρίζει αυτά τα συμφέροντα.