Ένα ποίημα

Ένα ποίημα του Γιάννη Πατίλη, εκδότη του καλού λογοτεχνικού περιοδικού Πλανόδιον, από τη συλλογή Ζεστό Μεσημέρι (1984). Χρόνια τώρα δε μπορώ να ξεπεράσω το λογοπαίγνιο με τα πτυχία!

Και ο εαυτός σου να σε συγκινεί
Δεν είναι λίγο.
Το μεσημέρι πολιορκεί το δωμάτιο.
Το ντιβάνι, τις καρέκλες, τα βιβλία.
Κοιτάζω το σώμα μου.
Τι μυστήριο! Τι τελική αφετηρία!
Στον τοίχο κοιτάζω τα νοερά μου πτυχία.
Πτυχία· τι να ‘ναι πτυχία;
Παραφθορά του επιτυχία;
του ευτυχία;
Σύντμηση του πτυελοδοχεία;
Πανεπιστήμιο Αθηνών κρεματόριο του πνεύματος!
Εφτά χρόνια να κατέβω τριανταεφτά σκαλιά!
Τι κάθεστε εκεί μέσα αριβίστες πασοκάκια
Φιλόσοφοι του μεσονυκτίου
Κυρίες με τα διπλά επίθετα;
Κι έχετε και τον Ηράκλειτο
Στα ράφια σας
Να σας κοιτάει!

Άγιος Παντελεήμονας: η επόμενη μέρα

Διαβάζουμε σήμερα στο indy.gr, την Ελευθεροτυπία και το Ριζοσπάστη την είδηση για επιχείρηση-σκούπα της ελληνικής αστυνομίας στην περιοχή του Άγιου Παντελεήμονα, όπου τη Δευτέρα πραγματοποιήθηκαν δύο συγκεντρώσεις, κατά και υπέρ των μεταναστών που διαμένουν στην περιοχή. Γενικότερα ρεπορτάζ για την κατάσταση δημοσιεύουν επίσης τα Νέα και ο Ελεύθερος Τύπος. Κάτω δε από το ρεπορτάζ των Νέων, καμιά εκατοστή, για την ώρα, σχόλια, ως επί το πλείστον απαιτούν να τους στείλουμε από ‘κεί που ‘ρθαν.

Στον Ελεύθερο Τύπο, ο Ασίμ, αφγανός πρόσφυγας, λέει:

«Ο καιρός γίνεται κρύος μέρα με τη μέρα. Τα λεφτά μας τελειώνουν. Δεν ξέρω πού θα μείνουμε. Δεν υπάρχει υποστήριξη από κανέναν. Τι θα κάνω αν αρρωστήσουν τα παιδιά; Ζητάμε από την κυβέρνηση να μας αφήσει να πάμε σε άλλη χώρα. Εδώ θα πεθάνουμε στο δρόμο».

Ένας πατρινός σχολιαστής του indy.gr λέει πως στην Πάτρα τέτοια δραστηριότητα της αστυνομίας έναντι των μεταναστών είναι καθημερινή υπόθεση. Σ’ αυτό συνηγορεί και αυτή η καταγγελία της YRE – ίσως για να στρώσει το χαλί στα κυκλώματα που εκμεταλλεύονται την ανθρώπινη απόγνωση…

Η υγεία του αμερικανού πρέσβη

Περιττεύουν οι λεονταρισμοί του υπουργού υγείας απέναντι στην τοποθέτηση του αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα σε σχέση με τα χρέη του ελληνικού δημοσίου προς αμερικανικές φαρμακευτικές εταιρείες.

Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που ο αμερικανός πρέσβης ασχολείται με το ζήτημα. Πριν από επτά μήνες, επισκεπτόμενος τον υπουργό οικονομίας και οικονομικών, έθεσε κι αυτό το ζήτημα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Κόσμου του Επενδυτή που πέρασε απαρατήρητο, αλλά αναδημοσιεύτηκε στο παρόν μπλογκ. Ενδιαφέρον έχει ότι στην ατζέντα που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του υπουργείου οικονομικών δεν φαίνεται να έχουν γίνει συναντήσεις με άλλους πρέσβεις, όπως υποστηρίζει η εφημερίδα.

Ψάξαμε να βρούμε και τι έλεγε ο υπουργός υγείας τον Απρίλη για τη συνάντηση αμερικανού πρέσβη-υπουργού οικονομικών, αλλά η ιστοσελίδα του υπουργείου του, που βρίσκεται εδώ, δεν ήταν και πολύ εξυπηρετική.

Παρεμπιπτόντως, μια που αγγίζουμε ζήτημα που αφορά την υγεία, ας δώσουμε κι έναν αριθμό: ποια είναι η αμοιβή ιατρού για 18ωρη εφημερία σε δημόσιο νοσοκομείο;

Τριάντα πέντε (35) ολόκληρα ευρώ παρακαλώ.

Για τις σκοπιμότητες του Τύπου

Προσεκτικά τα περισσότερα δημοσιεύματα του αστικού Τύπου για το δύσκολο θέμα της διπλής συγκέντρωσης της Δευτέρας 24/11 στον Άγιο Παντελεήμονα.

Από τη μια πλευρά μια “επιτροπή κατοίκων” που στηρίζεται οργανωτικά από τον ΛΑ.Ο.Σ. (παρά τη σχετική διάψευση) και επιχειρησιακά από τη Χρυσή Αυγή κι απ’ την άλλη οι “συνήθεις ύποπτοι” της αριστεράς και του αντεξουσιαστικού χώρου. Αυτό στη σκιά ενός υπαρκτού προβλήματος το οποίο έχει πολλάκις καταγραφεί, αν και ενίοτε υπό παραπλανητικούς τίτλους.

Ξεχωρίζει, φυσικά, η τηλεοπτική παραπληροφόρηση του Alpha, που, στην προσπάθεια να συνοψίσει σε τηλεοπτικό χρόνο τα κάνει ρόιδο.

Και ξαφνικά, έρχεται από το πουθενά η Κωνσταντίνα Λέκκα και το cosmo.gr για να παίξουν το ρόλο του εκπροσώπου τύπου της μίας πλευράς, κατασυκοφαντώντας την άλλη. Ψυχραιμία, παιδιά. Η εγκυρότητα ενός μέσου κρίνεται απ’ την αντικειμενικότητα στην καταγραφή των γεγονότων, ακόμη κι αν η γραμμή σας είναι διαφορετική. Διδαχθείτε σχετικά από το ρεπορτάζ της Καθημερινής…

Για τη δύναμη της πράξης

Πριν από δέκα περίπου μήνες, εν μέσω της υπόθεσης Ζαχόπουλου και με την ευκαιρία της ψήφισης στη βουλή του σχετικού νόμου, αναφερθήκαμε αρνητικά στην λεόντειο σύμβαση του ελληνικού δημοσίου με την Microsoft. Ευτυχώς, ορισμένοι δεν αρκούνται στην γκρίνια όπως εμείς και προχωρούν σε πολύ συγκεκριμένες δράσεις, στα πλαίσια των νομικών δυνατοτήτων που υφίστανται.

Έτσι, τώρα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητά εξηγήσεις από το ελληνικό δημόσιο για τη σύμβαση αυτή. Περιμένουμε να δούμε και τη συνέχεια, βέβαια, αλλά οι εορτασμοί του περασμένου Γενάρη σίγουρα δεν πρόκειται να επαναληφθούν.

Μου φαίνεται σχεδόν δεδομένο ότι ορισμένοι σ’ αυτή τη χώρα θεωρούν ότι όλοι οι υπόλοιποι τρώνε κουτόχορτο. Καμιά φορά έχουν δίκιο κιόλας. Τις φορές, βέβαια, που αποκαλύπτονται οι παρεκκλίσεις, λαθροχειρίες, παρανομίες τους, εκείνες τις φορές που αποκαλύπτονται οι προθέσεις τους, δηλαδή, αυτοί οι τύποι σφυρίζουν αδιάφορα.

Ευτυχώς, κάποιοι άλλοι δεν έχουν πέσει για ύπνο μετά τη Στιγμή της Αλήθειας!

Εδώ θα βρείτε ένα ιστορικό της υπόθεσης ελληνικού δημοσίου-Microsoft από το 2006 μέχρι σήμερα, ενώ στο παρακάτω βίντεο ο καλός μπλόγκερ και δραστήριος δικηγόρος e-lawyer δίνει μια σύντομη εικόνα του τι έχει συμβεί.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ

Συμμετέχουμε κι εμείς σήμερα στη διαμαρτυρία για τις φυλακές, αναδημοσιεύοντας το κείμενο που αναρτήθηκε στο http://kratoumenoi.wordpress.com

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

[via]

Εισπρακτικές εταιρείες, νεκροθάφτες και κοράκια

Τις τελευταίες ημέρες, στο φως της οικονομικής κρίσης και των μέτρων που λαμβάνονται για την προστασία του πολίτη, υποτίθεται, ετέθη έντονα και το ζήτημα των εισπρακτικών εταιρειών και των πρακτικών τους. Το αρμόδιο υπουργείο οικονομίας και οικονομικών πήρε “πρωτοβουλία” για “νέο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας” τέτοιων εταιρειών. Και η διοίκηση της εθνικής τράπεζας, για να μας δείξει την “εταιρική κοινωνική ευθύνη” της, υποχρέωσε σε παραίτηση τον γενικό διευθυντή λιανικής τραπεζικής, ο οποίος έκανε business as usual αγνοώντας το αρνητικό επικοινωνιακό κλίμα.

Διότι περί αυτού πρόκειται: Ο διευθυντής πάει σπίτι του (ή μάλλον σε άλλη υπηρεσία της τράπεζας) και η διοίκηση της τράπεζας δείχνει το κοινωνικό της πρόσωπο, τώρα που χρειάζεται.

Μ’ ένα τελείως πρόχειρο ψάξιμο στο Google, ορίστε ένα άρθρο για τις πρακτικές των εισπρακτικών εταιρειών στην Ελευθεροτυπία πριν από πέντε περίπου χρόνια. Φυσικά το αρμόδιο υπουργείο τότε δεν είχε κανένα πρόβλημα, τώρα χρειάζεται να παρθεί “πρωτοβουλία”. Ισχύει φυσικά αυτό που έγραφα πριν λίγες ημέρες για το υπουργείο δικαιοσύνης.

Αλλά μην ψάχνεις ψύλλους στ’ άχυρα, θα μου πει κανείς.

Το μυαλό τους και μια λίρα

Διαβάζω τα σχολιασμένα από τον elawyer πρακτικά της βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το σύμφωνο συμβίωσης και φρίττω. Πέρα από τα ξεκαρδιστικά μέσα στην πίκρα τους σχόλια του καλού μπλόγκερ, εκείνο που κάνει τη μεγαλύτερη και χειρότερη εντύπωση είναι η πνευματική ένδεια των ομιλητών όλων των κομμάτων. Κανείς δε μπορεί ν’ αρθρώσει δυο σωστές κουβέντες, κανείς δεν φαίνεται να κατέχει την επαγωγική μέθοδο που απαιτείται για να παράγεις δημιουργική σκέψη. Κατά κάποιο τρόπο, αυτό σχετίζεται μ’ ένα προ ημερών σχόλιο μου για άλλο ένα ζήτημα αρμοδιότητας του υπουργείου δικαιοσύνης, αυτό των φυλακών.

Kαμιά ελπίδα στον ορίζοντα!

Πρωτόβουλοι και δευτερόβουλοι

Έγραφα προχθές για την προσπάθεια αντιστροφής της πραγματικότητας εκ μέρους του υπουργείου δικαιοσύνης. Μετά τη χθεσινή συνάντηση του υπουργού με την πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων και τις σχετικές ανακοινώσεις των δύο πλευρών, μπορούμε να δούμε ακόμη καλύτερα το φαιδρό της προσπάθειας αυτής.

Αν ο υπουργός ή οι υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου είχαν επίγνωση των θεμάτων της αρμοδιότητάς τους, αν η συνεδρίαση του κεντρικού επιστημονικού συμβουλίου φυλακών την Δευτέρα δεν είχε υπαγορευθεί από την πίεση των επικείμενων κινητοποιήσεων των κρατουμένων, αν δηλαδή το υπουργείο δρούσε πρωτοβούλως, όπως θέλησε αφελώς να μας κάνει να πιστέψουμε, δε θα είχε αναγκαστεί να καθίσει δύο ώρες στο τραπέζι με τα μέλη της πρωτοβουλίας, να τους ακούσει και εν τέλει να τους ζητήσει να επεξεργαστούν ζητήματα και να τα υποβάλλουν στο ΚΕΣΦ, κάνοντας δηλαδή τζάμπα τη δουλειά για την οποία πληρώνονται τα μέλη αυτού. Δεν θα ήταν υποχρεωμένος να παραδεχτεί ότι η συνάντηση ήταν διαφωτιστική, καθώς, βέβαια, κανείς αρμόδιος δεν είχε διαφωτίσει νωρίτερα τον υπουργό, όπως παραδέχεται και ο ίδιος.

Για άλλη μια φορά η πολιτική ηγεσία ενός υπουργείου πιάνεται στον ύπνο. Όπως γνωρίζουν καλά όσοι υπηρέτησαν στον ελληνικό στρατό, σε κάθε βήμα από τον πάτο της ιεραρχίας προς την κορυφή της, η περιγραφή ενός προβλήματος φιλτράρεται από το άμεσο πρακτικό συμφέρον του περιγράφοντος. Έτσι κι εδώ, η πληροφόρηση του υπουργού για τα ζητήματα της αρμοδιότητάς του είναι πλημμελής, χάρη στην ολιγωρία ή την εξωραϊστική διάθεση των υφισταμένων του.

Από την άλλη, το περιστατικό είναι ένα ενδιαφέρον μάθημα για την αριστερά, από την οποία άλλωστε προέρχονται και τα μέλη της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων. Υπάρχει εδώ μια σαφής παραγωγικότητα, αν θέλετε, της πρωτοβουλίας: πέτυχε να πιέσει το υπουργείο και να καταστεί βασικός συνομιλητής του. Αυτή η παραγωγικότητα επετεύχθη διότι υπήρξε επεξεργασία του ζητήματος. Και επεξεργασία του ζητήματος υπήρξε διότι έγινε από γνώστες των θεμάτων. Και οι γνώστες των θεμάτων ασχολήθηκαν επειδή επιθυμούσαν ν’ ασχοληθούν με το πραγματικό πρόβλημα και όχι επειδή τους το ανέθεσε κάποιος κομματικός μηχανισμός ή επειδή έπρεπε να έχουν θέση.

Αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά των θέσεων της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων από τις αποσπασματικές θέσεις των κομμάτων και οργανώσεων της αριστεράς τις οποίες διαβάζουμε στον τύπο για διάφορα ζητήματα που προκύπτουν καθημερινά.

Δυστυχώς, μέχρι τα κόμματα κι οργανώσεις της αριστεράς να καταλάβουν ότι πρέπει να έχουν την πρωτοβουλία, θα έχουμε μόνο κάτι τέτοιες μικρές ελπιδοφόρες αναλαμπές να μας παρηγορούν. Συγχαρητήρια στα μέλη της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων και θα παρακολουθούμε από κοντά τις σχετικές εξελίξεις.

Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους

Ενώ οι κρατούμενοι των φυλακών της χώρας προχωρούν σε συντονισμένες κινητοποιήσεις για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής στις φυλακές, με βάση αυτή τη λίστα αιτημάτων, το γραφείο τύπου του υπουργείου δικαιοσύνης δίνει νέο νόημα στη λέξη “πρωτοβουλία”.

Το παλιό καλό λεξικό του Τριανταφυλλίδη, όμως, άλλα λέει:

πρωτοβουλία η [protovulía] O25 : 1α. ενέργεια που οφείλεται στην προσωπική κρίση και βούληση αυτού που ενεργεί και που δεν είναι αποτέλεσμα επηρεασμού ή καταναγκασμού: Mε ~ των δημοτικών αρχών άρχισε εκστρατεία καθαριότητας. O Γενικός Γραμματέας του OHE ανέλαβε ειρηνευτική ~ στη Mέση Aνατολή. Πήρε την ~ να οργανώσει μια γιορτή. Πρέπει να δίνουμε / να αφήνουμε ~ / πρωτοβουλίες στο παιδί, τη δυνατότητα να ενεργήσει μόνο του. H ~ για τη σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων ανήκει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, το δικαίωμα. || η αρχική ιδέα και το πρώτο βήμα για την πραγματοποίησή της: O θεσμός της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Eυρώπης ήταν ελληνική ~. β. (οικον.) ιδιωτική ~, η ελευθερία που παρέχει το κράτος στους ιδιώτες να αναπτύξουν οικονομικές δραστηριότητες, χωρίς κρατική εξάρτηση, υποστήριξη ή περιορισμούς. γ. η ικανότητα που έχει κάποιος να αποφασίζει και να ενεργεί μόνος του: Aναπτύσσω την ~ του παιδιού. Eίναι άνθρωπος με / χωρίς ~. 2. εκδήλωση, έργο που είναι αποτέλεσμα κάποιας πρωτοβουλίας: Tέτοιες ωραίες / αξιέπαινες πρωτοβουλίες πρέπει να υποστηρίζονται. [λόγ. πρωτο- + βουλ(ή) -ία]

Πλάκα έχει να διαβάσετε επίσης ένα περσινό ποστ.