Τι εννοεί ο ποιητής;

Ο συμπαθέστατος Γιάννης Πρετεντέρης γράφει σήμερα στο Βήμα σε σχέση με την πρώτη τοποθέτηση της πρυτανείας του ΕΜΠ για το ζήτημα της ποινικής δίωξης για το Athens Indymedia:

«πρόκειται για πολιτική δίωξη που αποσκοπεί στην παρεμπόδιση της διακίνησης των ιδεών». Τι εννοεί ο ποιητής; Οτι σε ολόκληρη την Ελλάδα οι διακίνηση των ιδεών παρεμποδίζεται και ευτυχώς που εκατό «αντιεξουσιαστές» κατέλαβαν το Πολυτεχνείο για να τις διακινούν ελευθέρως; Μην τρελαθούμε εντελώς!

Ο Γ. Πρετεντέρης πιστεύει προφανώς ότι οι αναγνώστες του δεν διαβάζουν τις υπόλοιπες στήλες της εφημερίδας που εργάζεται. Διότι αν δεν το πίστευε, θα έμπαινε στον κόπο να πει ότι ο πρύτανης κι οι αντιπρυτάνεις του διώκονται διότι το indymedia “εκπέμπει” (sic!) από σέρβερ του ΕΜΠ κι όχι διότι “εκατό «αντιεξουσιαστές» κατέλαβαν το Πολυτεχνείο”. Βέβαια κάτι τέτοιες λεπτομέρειες είναι ψιλά γράμματα για τον ευυπόληπτο δημοσιογράφο.

Δεν είναι και πιο ωραίος τύπος, βέβαια, ο πρύτανης του ΕΜΠ, ο οποίος, κάτω από την πίεση της δεξιάς και της δεξιότερης, ετοιμάζει την υπεράσπισή του:

Ο ίδιος ο πρύτανης του ΕΜΠ Κ.Μουτζούρης επανήλθε σήμερα μέσω του ραδιοσταθμού Θέμα 989, διευκρινίζοντας ότι η παρούσα πρυτανεία βρήκε το συγκεκριμένο Δικτυακό Τόπο όταν ανέλαβε. Αποφάσισε δε να τον φιλοξενήσει, διότι θεωρούσε ότι είναι μια μορφή ενημερώσεως.

«Μάλιστα οι διωκτικές αρχές επανειλημμένα μου έχουν πει ότι ευτυχώς που υπάρχει αυτό το σάιτ και ενημερωνόμαστε» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Το χειρότερο όλων, είναι ότι κανείς εξ αυτών δεν γνωρίζει το τι γράφεται στο athens indymedia και φυσικά, τα προβλήματα που εδώ και χρόνια έχουν ανακύψει εκεί (ενδεικτικά).

Αλλά, βέβαια, το ζήτημα που απασχολεί τον καλό δημοσιογράφο και τον ικανό πρύτανη είναι διαφορετικό…

Η αναξιοπιστία του Τύπου

Όσο το ψάχνω, τόσο χειρότερο γίνεται. Διάβαζα πριν λίγες μέρες στο εξαιρετικά ενδιαφέρον μπλογκ Wronging Rights μια σειρά ερευνητικών άρθρων για ορισμένα απαράδεκτα δεοντολογικά λάθη μεγάλων ειδησεογραφικών πρακτορείων του βεληνεκούς του Associated Press και του Reuters και εφημερίδων όπως οι New York Times.

Για όσους δεν τα πάνε καλά με τα αγγλικά ή δεν έχουν το χρόνο να διαβάσουν όλα τα κείμενα, μια μικρή σύνοψη της υπόθεσης:

Και τα τρία παραπάνω μέσα, αναφέρουν σε ρεπορτάζ τους από το Νταρφούρ του Σουδάν τις δηλώσεις του Αμπού Σαράτι, εκπροσώπου των εκεί προσφύγων. Η Αμάντα Τάουμπ, μία από τις δυο διαχειρίστριες του μπλογκ αναρωτιέται για το πώς μπορεί οι πρόσφυγες που βρίσκονται στο Νταρφούρ, το Τσαντ και ακόμη στην Αίγυπτο, το Ισραήλ και αλλού να έχουν ορίσει έναν επίσημο εκπρόσωπο. Το ψάχνει λίγο καλύτερα – πολύ καλύτερα δηλαδή από τους δημοσιογράφους που τον επικαλούνται – και προκύπτει ότι “σαράτι” στην τοπική διάλεκτο σημαίνει “εκπρόσωπος”. Ζητάει εξηγήσεις από τους συντάκτες και της απαντούν, συνοπτικά, “‘άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε”. Άμα δε βαριέστε διαβάστε τα τέσσερα άρθρα που αναλύουν την έρευνα της Αμάντα με τα δεκάδες σχόλια από κάτω, και κερασάκι στην τούρτα, την μετά από ενάμιση μήνα επανόρθωση του Associated Press.

Οπότε, κάτι ψιλολαθάκια όπως αυτό που συνέβη σήμερα στην Καθημερινή είναι πταίσματα.

Τίτλος:

Εκπλήξεις στο προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2010

Κείμενο:

Μέσα στην εβδομάδα θα κατατεθεί στη Βουλή το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2010, δίνοντας το στίγμα της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το κείμενο θα δοθεί στη δημοσιότητα Πέμπτη ή Παρασκευή, ενώ δεν αναμένεται να περιέχει ιδιαίτερες εκπλήξεις, σε σχέση με όλα όσα έχουν γίνει γνωστά.

Προχειρότητα, προχειρότητα, προχειρότητα.

Τις Κυριακές από παιδί τις σιχαινόμουνα

Ένας φίλος που έχει τους λόγους του να έχει τις μαύρες του, στέλνει εδώ και ώρες στο facebook διάφορα “μαύρα” τραγούδια από το youtube. Όμως είναι ακόμα σε καλό επίπεδο. Διότι δεν έχει φτάσει σ’ αυτό το σημείο κατάθλιψης:

Και υπάρχουν και χειρότερα:

Ανθελληνικοί τουριστικοί οδηγοί

Σε δύσκολες εποχές, ο υπουργός τουρισμού έχει μια τάση να περιγράφει θετικά τα αρνητικά, όπως κάνει εδώ κι εδώ. Να δούμε τώρα τι θα κάνει με τα στοιχεία που βγαίνουν στη δημοσιότητα.

Το μπλοκ του πατριωτικού παρεμβατισμού θα χρεώσει φυσικά στους ανθέλληνες την αναπόφευκτη πτώση. Αν και φοβάμαι την πιθανότητα να χρησιμοποιήσουν εμένα ως πηγή, ορίστε η λίστα των 10 καλύτερων παραθαλάσσιων ξενοδοχείων σύμφωνα με το γνωστό και μη εξαιρετέο TripAdvisor:

Τα 10 καλύτερα παραθαλάσσια ξενοδοχεία: tripadvisor.com

Τα χάλια του tvxs.gr

Δεν είναι είδηση ότι το tvxs.gr του Στέλιου Κούλογλου είναι απαράδεκτο δημοσιογραφικά στις περισσότερες των (ανα)δημοσιεύσεών του. Να ένα πρόσφατο παράδειγμα, το οποίο εντόπισα από σπόντα, καθώς σπανίως πια επισκέπτομαι τη σελίδα.

Οι New York Times δημοσιεύουν ένα ρεπορτάζ από την γερμανική κωμόπολη Φάουμπαν στις 11.5, η Καθημερινή το αναδημοσιεύει στις 13.5, η ελληνική έκδοση των New York Times που εντίθεται στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία το αναδημοσιεύει στις 17.5 αν δεν κάνω λάθος (δυστυχώς δεν υπάρχει στο διαδίκτυο…) και, τελευταίο και καταϊδρωμένο, το tvxs.gr κακομεταφράζει από τους ΝΥΤ χωρίς να αναφέρει καμιά απ’ τις πηγές του.

Τέτοια φαινόμενα είναι καθημερινά.

Το κακό με την περίπτωση του tvxs.gr είναι ότι το κύρος που απέκτησε ο Κούλογλου κατά την παρουσία του στην κρατική τηλεόραση και οι δάφνες που επεδίωξε να δρέψει κατά τη διακοπή της συνεργασίας του μ’ αυτήν, του προσέφερε ένα πλατύ κοινό με κοινωνικές ευαισθησίες μεν, αλλά και σχετικά πρωτόγονο κοινωνικοπολιτικό προβληματισμό επιπέδου facebook.

Βέβαια ο σ. Κούλογλου τη δουλειά του κάνει. Εμείς, ως αναγνώστες γιατί πρέπει να ανεχόμαστε αυτή την ποιότητα δουλειάς;

Πότε έφτασε το διαδίκτυο στα Τρίκαλα;

Αδικείται ο Δήμος Τρικκαίων (Τρικάλων) από την ανακοίνωση της ειδικής γραμματείας ψηφιακού σχεδιασμού του υπουργείου οικονομίας και οικονομικών για τη διαμόρφωση 279 wi-fi hotspots σε όλη την Ελλάδα. Μπορεί το όνομά του να βρίσκεται πρώτο-πρώτο στον κατάλογο, όμως είναι γνωστό τοις πάσι ότι τα Τρίκαλα διαθέτουν wi-fi δίκτυο ήδη από το 2005. Φάουλ και του ευεπώνυμου συντάκτη της Καθημερινής, ο οποίος αρκείται στην αναπαραγωγή του δελτίου τύπου της ειδικής γραμματείας, χωρίς ούτε καν να ελέγξει το αρχείο της εφημερίδας που εργάζεται για σχετικά δημοσιεύματα.

Φιάσκο στο υπουργείο εσωτερικών

Μια δημοσίευση στο athens indymedia αποκαλύπτει μια εξαίσια “τρύπα” στο νέο, σύγχρονο και καλά σύστημα που εξυπηρετεί τα ΚΕΠ: Κάποιος φωστήρας έφτιαξε λογαριασμούς για όλους τους υπαλλήλους των ΚΕΠ βάζοντας το ίδιο (!) αρχικό password. Ναι, είναι ένα από τα γνωστά εκατό χειρότερα password: “1111″.

Για οκτώ ολόκληρες ημέρες και βάλε (!) όλοι οι υπάλληλοι των ΚΕΠ έχουν το ίδιο password, σύμφωνα με τον προγραμματισμό της σχετικής διεύθυνσης προγραμματισμού και εφαρμογών” της υπηρεσίας ανάπτυξης πληροφορικής της γενικής γραμματείας δημόσιας διοίκησης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης του υπουργείου εσωτερικών. Με τις υγείες σας. Αναρωτιέται κανείς ποιος πληρώνεται για τέτοια παιδαριώδη λάθη. Το γεγονός ότι το σύστημα δεν είναι ακόμη σε “παραγωγική χρήση” δεν είναι διόλου ελαφρυντικό για τους ανευθυνοϋπεύθυνους που χειρίζονται προσωπικά δεδομένα στην κρατική μηχανή.

Για την ιστορία, κι επειδή προβλέπω ότι είναι ζήτημα ωρών να εξαφανιστούν από τη νέα “πύλη” των ΚΕΠ, ιδού οι οδηγίες και η σχετική επιστολή με την υπογραφή του υφυπουργού.

Οι ειδικοί της ενημέρωσης

Στην τακτική του στήλη στην τελευταία σελίδα της Ελευθεροτυπίας, ένας γνωστός δημοσιογράφος (αλλά και μπλόγκερ) παρουσίασε σε συνέχειες πριν λίγες μέρες το βιβλίο του Άντρου Κην Ο Συρμός του Ερασιτέχνη – Πώς το σημερινό Ιντερνετ σκοτώνει τον πολιτισμό και βιαιοπραγεί κατά της οικονομίας μας. Σ’ αυτό το βιβλίο, ο Κην υποστηρίζει, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, ότι ο “ανοιχτός” χαρακτήρας του “εκδημοκρατισμένου” διαδικτύου μάς στερεί από τις έγκυρες υπηρεσίες των ειδικών της ενημέρωσης – πράγμα κακό, γιατί αυτός ο “παιδότοπος του ερασιτέχνη” έχει γεμίσει με “πιθηκίζοντες μπλόγκερ” που δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερα, για να συνοψίσω αυτά που συνοψίζει κι ο δημοσιογράφος εδώ, εδώ κι εδώ.

Ανοίγω λοιπόν σήμερα κι εγώ το Google Reader μου, και πάνω-πάνω βλέπω την είδηση ενός τροχαίου που συνέβη το πρωί στην οδό Λιοσίων. Ας δούμε, λοιπόν, τις έγκυρες πληροφορίες των ειδικών. Αρχικά, σύμφωνα με τον ΣΚΑΪ, μια γυναίκα και ο δωδεκάχρονος γιος της σκοτώθηκαν όταν ένα φορτηγό έπεσε πάνω τους. Μετά, το φορτηγό έπεσε σε λεωφορείο της ΕΘΕΛ. Σύμφωνα με τα Νέα, η γυναίκα ήταν 64 ετών και ο δωδεκάχρονος γιος της ήταν η πεντάχρονη εγγονή της. Σύμφωνα με την Καθημερινή, η γυναίκα ήταν 55 ετών και το παιδί (αγνώστου φύλου και συγγένειας με τη γυναίκα) ήταν 7 ετών. Εδώ, επίσης, το φορτηγό έπεσε στο λεωφορείο και το λεωφορείο χτύπησε τη γυναίκα και το παιδί. Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η 55χρονη συνόδευε ένα επτάχρονο παιδί και τους χτύπησε το φορτηγό.

Επειδή οι λεπτομέρειες έχουν σημασία, τα Νέα μάς ενημερώνουν ότι το φορτηγό προκάλεσε ζημιές και σε μια κολώνα φωτισμού.

Στη διάρκεια της ημέρας, οι ειδικοί της ενημέρωσης ανανέωσαν τις δημοσιεύσεις τους, καταφέρνοντας να συγκλίνουν όσον αφορά την περιγραφή του γεγονότος…

ΥΓ. Το λινκ που δίνει ο δημοσιογράφος για το μπλογκ του Άντρου Κην είναι λάθος. Το σωστό είναι http://www.cultoftheamateur.com. Αξίζει τον κόπο να διαβάσετε το δημοσιευόμενο απόσπασμα του βιβλίου. Αν το κάνετε, διαβάστε αντιστικτικά κι αυτό το άρθρο στο New Yorker.

Η ΚΝΕ στο Facebook

Μπορεί εκ πρώτης όψεως να θεωρεί κανείς ότι διαδικτυακά εμπορικά φαινόμενα όπως το Facebook δεν αφορούν το ΚΚΕ, όμως να που βλέπουμε διαφημίσεις για το επερχόμενο φεστιβάλ της νεολαίας εκεί:

διαφήμιση ΚΝΕ στο Facebook

Βέβαια ο Ριζοσπάστης έχει αναγκαστεί να ασχοληθεί με το φαινόμενο για άλλο λόγο…

μώλις αίμαθα να γράφο

Εντάξει, η ελληνική μπλογκόσφαιρα δεν φημίζεται για τη σχέση της με την ορθογραφία. Ανέμενα, όμως, μια δημοφιλής ειδησεογραφική ιστοσελίδα που ανήκει σε μεγάλο εκδοτικό οργανισμό να έχει έναν-δυο διορθωτές της προκοπής:

Μια σειρά μεγάλων σταρ του Χόλιγουντ βρέθηκαν σε ειδική τιμητική εκδήλωση του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου (AFI), προκειμένου να τιμήσουν την διάρκειας 47 ετών καριέρα του Γουόρεν Μπίτι. [...]

Στην τελετή που έλαβε χώρα στο Kodak Theatre προβλήθηκαν σκηνές από ταινίες του Γουόρεν Μπίτι, ενώ τιμές στον ηθοποιό απαίτησαν η Μπαρμπρα Στράιζαντ, ο Τζιν Χάκμαν, η Γκόλντι Χον και ο Τζον ΜακΚέιν.

Εγώ, πάλι, απαιτώ να μη μου βγάζετε τα μάτια.