Starbucks στην Ακρόπολη

Όπως ενημερωθήκαμε στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, το υπουργείο πολιτισμού επιθυμεί τη χρήση του πρώην μουσείου ακροπόλεως, πάνω στον βράχο, ως εκθεσιακού χώρου, πωλητηρίου, αναψυκτηρίου, καφετέριας κλπ. Αν και είχαμε μείνει με την εντύπωση ότι το νέο μουσείο φτιάχτηκε ακριβώς για να αποσυμφορήσει τον βράχο από αυτές τις παράπλευρες δραστηριότητες και να «καθαρίσει» κατά κάποιον τρόπο τον αρχαιολογικό χώρο, καταλαβαίνουμε ότι και το ίδιο το κτήριο του παλιού μουσείου έχει μια ιστορική αξία. Τα όρια όμως θα πρέπει να τεθούν. Οι αντιδράσεις που καταγράφονται στον τύπο είναι κάπως ενθαρρυντικές για την κατάληξη των πραγμάτων. Αν και σ’ άλλες όμορες περιπτώσεις, τα δημοσιογραφικά σχόλια δεν αρκούν για ν’ αντιμετωπίσουν τα μικροεπιχειρηματικά συμφέροντα.

Εκείνο που πρέπει να αναγνωρίσουμε στις κυβερνήσεις της νέας δημοκρατίας είναι η ενότητα ως προς την αισθητική και η συνέχεια της διοίκησης. Στο ίδιο μήκος κύματος, προηγούμενος υπουργός πολιτισμού δήλωνε, σε σχέση με την παρουσία του ελληνικού πολιτισμού στον κόσμο: «γιατί να μην υπάρχουν στα αεροδρόμια, στα μεγάλα shopping centers ή στην Πέμπτη Λεωφόρο της Νέας Υόρκης πωλητήρια με αντίγραφα αρχαίων έργων τέχνης, από αυτά που βρίσκει κανείς στην Πλάκα;»

Οπότε, σκέφτομαι: Μήπως τρέφω αυταπάτες;

Advertisements

Η κοτσάνα της εβδομάδας (κι ακόμα είναι Τετάρτη)

Διαβάζω, κάθως καθυστερημένα είναι αλήθεια, το άρθρο του Βασίλη Μουλόπουλου στο Βήμα της Τρίτης 19/2/2008. Ο κ. Μουλόπουλος σχολιάζει τα αποτελέσματα των πρόσφατων δημοσκοπήσεων και μιλά για τον κλονισμό (ή κατάρρευση; ) του δικομματισμού. Μας προτείνει και μια αιτιολογική εξήγηση:

«Η κατάρρευση της ΝΔ και του ΠαΣοΚ οφείλεται πρωτίστως στη διάσταση μεταξύ της προσφοράς πολιτικών που ευνοούν το ιδιωτικό, την αγορά, την εργασιακή απορρύθμιση και της ζήτησης της κοινωνίας για έλεγχο του κράτους στην οικονομία και στην αγορά και για διεύρυνση του δημόσιου τομέα».

Αυτή είναι μουσική συλλογή!

Χάρη στο μεγαλόκαρδο αγόρι που μας ενημερώνει για πολλά ωραία μουσικά, μάθαμε ότι στο ebay δημοπρατείται (τζάμπα πράμα!) μια τεράστια συλλογή δίσκων και cd. Είδα τις φωτογραφίες και μ’ έπιασε η καρδιά μου. Μήπως μπορεί κανείς να με δανείσει κάτι ψιλά που μου λείπουν;

Καιρικές συνθήκες

Πύκνωση των νεφώσεων και βροχή
ορατότης κυλάει σε ετοιμόρροπο καθρέφτη
λουλούδια ζαλισμένα χωρίς φροντίδα
ζώνες ασφαλείας σπασμένες
άνεμοι δυτικοί έως ισχυροί
θα επεκταθούν και στην υπόλοιπη χώρα
πόρτες ανοιχτές μέχρι τα χαράματα
αλλά κανείς δεν μπαίνει μέσα
άλλοι φοβούνται άλλοι κοιμούνται
και άλλοι στα σκοτεινά συνωμοτούν
θερμοκρασία σε κάθοδο
χαλασμένα τραίνα σαπίζουν στα βουνά
λεωφορεία γκρεμίζονται με τα γεφύρια
βαπόρια με αγγέλους αραγμένα για πάντα
το Κωστάκης Τόγιας δεμένο μ’ ένα σπάγγο
έτοιμο να κατολισθήσει στο Αιγαίο
δεν βρίσκεις τίποτα ν’ αγαπήσεις
πλατείες ξεχειλίζουν με θύελλες
φαρμακεία κλειστά
τοκογλύφοι τοκίζουν δραμαμίνες
θάλασσα κυματώδης έως τρικυμιώδης
λιμνάζοντα ύδατα και οκνηροί βαδίζουν
προς τα εμπρός ολοταχώς
ελπίδες πηδούν τα οδοφράγματα
να προλάβουν το παρελθόν προτού χαθεί
αύξηση των νεφώσεων και τοπικές βροχές
και καταιγίδες

από την ποιητική συλλογή του Ντίνου Σιώτη «Καιρικές συνθήκες», Εκδόσεις Γνώση, 1981

Οι αυξήσεις στα εισιτήρια και το ωράριο στο μετρό

Για να μην παρεξηγηθώ, λέω προκαταβολικά πως θέλω κι εγώ όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς να λειτουργούν διαρκώς.

Όμως παρακολούθησα προσεκτικά τις προηγούμενες ημέρες την μεθόδευση του υπουργού μεταφορών και επικοινωνιών εις βάρος των εργαζομένων στην εταιρεία λειτουργίας του Αττικού Μετρό (ΑΜΕΛ ΑΕ), της κοινής γνώμης, του επιβατικού κοινού και των δημόσιων συγκοινωνιών της Αθήνας εν γένει. Παρακολούθησα επίσης την επιλεγόμενη «κοινότητα των μπλόγκερς» να πέφτει στην παγίδα του ΥΜΕ και να σύρεται, ομαδικά ή ατομικά, στο παιχνίδι του.

Ο υπουργός επεχείρησε επιτυχημένα να φορτώσει στον πιο αδύναμο κρίκο την αποτυχία ενός μέτρου που δεν τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα αν θα εφαρμοστεί. Ο τύπος και οι «μπλόγκερς» έπεσαν στην παγίδα του σαν αρχάριοι και τον ακολούθησαν. Επικεντρώθηκαν στη σύγκρουση εργαζομένων-εργοδοσίας στο αττικό μετρό και αγνόησαν τα σημάδια που έδειχναν εκ των προτέρων τις προθέσεις πολιτικής ηγεσίας και της διοίκησης.

Τι «διέρρεε» η ΑΜΕΛ στις 29/12/07; Τι υποστήριζε ο πρόεδρος του ΔΣ της ΑΜΕΛ ΑΕ την ώρα που ο υπουργός ανακοίνωνε την πιλοτική λειτουργία της επέκτασης του ωραρίου στο μετρό; Γιατί βρέθηκε να υπερασπίζει το μέτρο μετά τη δημοσιότητα που έλαβε το ζήτημα; Πόσο δύσκολο ήταν να ικανοποιηθούν εκ των προτέρων οι αξιώσεις των εργαζόμενων (όπως και τελικά έγινε);

Δε θα μπορούσε, φυσικά, να φορτωθεί ο υπουργός τις δημοσιευμένες απόψεις της διοίκησης, ούτε να συνδέσει το μέτρο της επέκτασης με την αύξηση της τιμής των εισιτηρίων. Κάποιος άλλος έπρεπε να το κάνει, κι αυτός ήταν, όπως είπα, ο πιο αδύναμος κρίκος. Δεν είναι τυχαίο πως τα επιχειρήματα των εργαζομένων όπως προβλήθηκαν κατ’ αρχάς από τον τύπο (και τους «μπλόγκερς») ήταν μεγεθυμένα τα επιχειρήματα της διοίκησης.

Ο υπουργός μεταφορών είναι έξυπνος: θέλησε να μας πει ότι, ως νέος και ωραίος και νεωτεριστής κι αυτός, υιοθέτησε την προχωρημένη άποψη της «Ανοιχτής Πόλης» του Αλέξη Τσίπρα που είχε προηγουμένως υιοθετήσει και ο μοντέρνος δήμαρχος της πόλης μας. Παρέλειψε να αναφέρει π.χ. ότι, πέραν του μετρό, άλλα μέσα διαθέτουν νυχτερινά δρομολόγια εδώ και χρόνια. Δεν εξέθεσε στο μεγάλο κοινό τον προβληματισμό του για την πορεία των ΜΜΜ. Επί των πραγματικών προβλημάτων, ούτε σε καταγραφή προέβη, ούτε πολιτική βούληση επέδειξε, ούτε λύσεις έδωσε.

Αυτή είναι η μέθοδός του: Γι’ αυτό περνάει, π.χ, στα ψιλά και με μία μετριοπαθή ανακοίνωση την προσπάθεια για ομαλοποίηση στο μπάχαλο των περιαστικών δρομολογίων του ΟΣΕ. Γιατί δεν αναφέρεται στην πρόσφατη ανταρσία των επιβατών ενός δρομολογίου του ΟΣΕ που επέβαλε επιτυχώς την δραστηριοποίηση των αρμοδίων στην κατεύθυνση επίλυσης των προβλημάτων; Γιατί δεν επιτίθεται στους εργαζόμενους του ΟΣΕ, φερ’ ειπείν, στο προσωπικό του μπλογκ, όπως κάνει για να επιτεθεί στους εργαζόμενους και όχι στη διοίκηση της ΑΜΕΛ; Γιατί δεν δίνει μια συνέντευξη τύπου σχετικά, όπως αυτή που έκανε πριν λίγες μέρες για τις «Πράσινες μεταφορές«; (Εκεί, παρεμπιπτόντως, ανακοίνωσε τις πράσινες ταράτσες τριών κτηρίων του ΥΜΕ – οι οποίες πιστεύω πως θα παραμείνουν παντελώς ακίνητες). Είναι ή δεν είναι δική του αρμοδιότητα να μας εξηγήσει γιατί θα διακοπούν για έξι μήνες τα δρομολόγια του μετρό προς το αεροδρόμιο για την κατασκευή του σταθμού της Αγ. Παρασκευής;

Και πώς θα εξηγήσει την αύξηση 60% στα εισιτήρια των λεωφορείων που ανακοινώθηκε σήμερα; Την αύξηση 25% στα εισιτήρια του μετρό από 1/1/2009 που είχε προαναγγείλει ο πρόεδρος του ΔΣ της ΑΜΕΛ; Θα μας πει πόσες κάρτες απεριορίστων διαδρομών εκδίδει κάθε μήνα ο ΟΑΣΑ και τι ποσοστό των επιβατών των ΜΜΜ αποτελεί αυτός ο αριθμός; Τι προβλέπει: θα αυξηθούν ή θα μειωθούν τα έσοδα  του ΟΑΣΑ  με τις νέες τιμές (λίγο φτηνότερες κάρτες, πολύ ακριβότερα μεμονωμένα εισιτήρια); Θα αυξηθεί η χρήση των μαζικών μέσων μεταφοράς εις βάρος του Ι.Χ. εντός πόλης;

Όπως έχω γράψει και παλαιότερα, η σημερινή, αλλά και οι προηγούμενες ηγεσίες του ΥΜΕ δεν ενδιαφέρονται για την πραγματική επίλυση των προβλημάτων των μαζικών μεταφορών στην Αθήνα. Ίσως οι αυτοκινητοβιομηχανίες, οι πετρελαιάδες, οι τράπεζες και οι παρκαδόροι να είναι πιο δυνατοί από το κοινωνικό σύνολο μιας πόλης που ασφυκτιά και θα ασφυκτιά όλο και περισσότερο μέχρι να σκάσει και να ησυχάσουμε όλοι.

ΥΓ. Μ’ αφορμή την αντιπαράθεση εργαζομένων-διοίκησης της ΑΜΕΛ, αποκαλύφθηκε και μια σειρά πρόθυμων τιμητών των εργαζομένων: κινήσεις, πρόσωπα, βουλευτές, διάφοροι ανώνυμοι κι επώνυμοι μπλόγκερς, καινοφανείς κι αυτόκλητοι παράγοντες του δημοσίου βίου, αναπαρήγαγαν εξαιρετικά την επιχειρηματολογία του υπουργού και φρόντισαν να συγκαλύψουν τα ίδια στοιχεία που συνεκάλυπτε κι εκείνος. Από την Φωτεινή Πιπιλή μέχρι τους G700, όλοι στο ίδιο μετερίζι…

Οι δραστηριότητες της ΕΥΠ και όχι μόνο

Η σημερινή Καθημερινή μάς πληροφορεί ότι σύντομα θα λειτουργήσει το Κέντρο Αντιμετώπισης Ηλεκτρονικών Επιθέσεων (CERT) για να αντιμετωπίσει ηλεκτρονικές επιθέσεις όπως αυτές που έγιναν χθες εναντίον των δικτυακών τόπων των υπουργείων Εσωτερικών και Αγροτικής Ανάπτυξης. Μαθαίνουμε, μάλιστα, ότι με τη μέθοδο του sniffing η CERT θα μπορεί να προλαμβάνει τις επιθέσεις αυτές. Από την προηγούμενη εβδομάδα γνωρίζουμε ότι αυτή η «Task Force» θα αποτελείται από στελέχη της ΕΥΠ, της ΕΛ.ΑΣ. και του λιμενικού σώματος.

Δεν ξέρω και πολλά από δίκτυα, αλλά με τον όρο sniffing μπορεί να εννοούμε δύο πράγματα.

Το ένα είναι η χρήση κάποιου συστήματος ανίχνευσης εισβολής σε δίκτυο (NIDS) το οποίο θα κάνει packet sniffing, δηλαδή θα ανιχνεύει τα εισερχόμενα πακέτα δεδομένων για να εντοπίσει ύποπτα αιτήματα. Αυτό είναι κάτι που κάθε network administrator που σέβεται τον εαυτό του θα πρέπει ήδη να έχει εγκατεστημένο στο δίκτυό του, ειδικά μάλιστα σε περιπτώσεις δικτύων που έχουν σχέση με τη δημόσια διοίκηση.

Το άλλο είναι το λεγόμενο unauthorized sniffing, η παρακολούθηση δηλαδή των εισερχομένων κι εξερχομένων πακέτων δεδομένων ενός δικτύου από ένα σημείο εκτός αυτού. Πρόκειται για κατ’ εξοχήν μέθοδο που χρησιμοποιούν οι hackers για να παρακολουθήσουν την δραστηριότητα ενός site και να εντοπίσουν τις αδυναμίες στη λειτουργία του. Φυσικά τέτοιες μεθόδους χρησιμοποιούν και οι ίδιοι οι administrators για τον ίδιο ακριβώς λόγο, μόνο που ο τελικός τους στόχος είναι ν’ αυξήσουν την ασφάλεια.

Ποια ακριβώς είναι δηλαδή η δραστηριότητα που θα αναλάβει η CERT, δηλαδή η ΕΥΠ; Θα υποκαταστήσει τους network administrators των δημοσίων υπηρεσιών και θα αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία που διακινούνται μέσω των δημοσίων (ή και ιδιωτικών) δικτύων τους, έστω και κατόπιν της έγκρισής τους, όπως υποστηρίζεται στο δημοσίευμα της Καθημερινής; Και έναντι ποιων στόχων σκοπεύει να χρησιμοποιήσει επιθετικό sniffing, αν πρόκειται να το χρησιμοποιήσει;

Ορισμένες διευκρινίσεις επ’ αυτών των ερωτημάτων φαντάζουν απαραίτητες εκ μέρους του εν λόγω task force, των συμμετεχόντων σ’ αυτό και της διοίκησης του υπουργείου που εποπτεύει τις δραστηριότητές του.