Αρέσει στους Αυστριακούς η αιμομιξία;

Έχει κάτι το επίπλαστο η φρίκη των μέσων ενημέρωσης εμπρός σ’ εγκλήματα όπως αυτό που αποκαλύφθηκε αυτές τις ημέρες στην Αυστρία. Ευτυχώς για τους ψυχραιμότερους και λιγάκι πιο καλλιεργημένους, γι’ αυτές τις σκοτεινές περιοχές του καπιταλιστικού κόσμου η λογοτεχνία και ο κινηματογράφος έχουν αφηγηθεί πάμπολλες ιστορίες.

Δε θα μπορούσα να μη θυμηθώ τον εξαιρετικό σκηνοθέτη από την Αυστρία Μίκαελ Χάνεκε: Funny games, Benny’s video… Φέτος, μάλιστα, που πέρασε και στην άλλη όχθη του Ατλαντικού όπως κάθε καλός και πετυχημένος ευρωπαίος σκηνοθέτης, ο κόσμος δυτικά της μπλογκόσφαιρας μοίραζε και προσκλήσεις για το δράμα.

Advertisements

2 thoughts on “Αρέσει στους Αυστριακούς η αιμομιξία;

  1. Θα μπορούσα πολύ εύκολα να απαντήσω το γνωστό Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και σίγουρα δεν θα μου ήταν εύκολο να το περιορίσω στους Αυστριακούς ή γενικότερα σε συγκεκριμένους λαούς. Τα πάθη των ανθρώπων δεν είναι εύκολα προσδιορίσιμα. Διαβασα λοιπόν το εξής :

    Από τις διάφορες ιστορικές μαρτυρίες και τις μυθολογίες των διαφόρων λαών προκύπτει ότι όλοι σχεδόν οι αρχαίοι λαοί, ακόμη και οι αρκετά προηγμένοι, δεν απέδιδαν μεγάλη σημασία στην αιμομιξία. Στην αρχαία Αίγυπτο οι γάμοι μεταξύ αδελφών, όχι μόνο επιτρεπόντουσαν αλλά και ενθαρρύνονταν, ως μίμηση του γάμου των δύο θεών Οσιρι και Ισιδας που ήταν αδέλφια. Αυτή την τακτική ακλούθησαν και οι Πτολεμαίοι, παρ όλο που ήταν ελληνικής καταγωγής. Εγιναν πάρα πολλοί αιμομικτικοί γάμοι μεταξύ τους, αποκορύφωμα των οποίων ήταν η Κλεοπάτρα (50 π.Χ) που παντρεύτηκε διαδοχικά τα δυο της αδέλφια, και είχε ερωτικές σχέσεις με τον Αντώνιο και τον Καίσαρα. ΓΙΑ ΑΙΜΟΜΙΞΙΕΣ ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ ΒΛΕΠΕ » ΔΑΝΑΟΣ-ΗΡΑΚΛΗΣ-ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ-ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ»

    Από άλλες ιστορικές μαρτυρίες τωρα : οι Ινδοί, οι Αιθίοπες, οι Σκύθες, οι Τάταροι συνήθιζαν τους αιμομικτικούς γάμους, και πατέρας παντρευόταν την κόρη, γιος τη μητέρα, και αδελφός την αδελφή. Το ίδιο έκαναν και οι Πέρσες: ο βασιλιάς Καμβύσης παντρεύτηκε την αδελφή του, και ο σατράπης Σισιμίθρας τη μητέρα του. Αλλά και οι Εβραίοι, προ του Μωσαϊκού Νόμου, έκαναν αιμομικτικούς γάμους: Ο πολύς Αβραάμ και η Σάρα, που «γέννησαν» τον Ισαάκ, ήταν αδέλφια από τον ίδιο πατέρα, και οι κόρες του ανιψιού του Λωτ, είχαν σαρκικές σχέσεις με τον πατέρα τους. Μετά την καθιέρωση του Μωσαϊκού Νόμου ένα άνδρας παντρευόταν υποχρεωτικά τη χήρα του αδελφού του.

    Στην αρχαία Ελλάδα, κατά τους ιστορικούς χρόνους, η αιμομιξία ήταν απαγορευμένη. Ομως κατά τους προϊστορικούς δεν φαίνεται να απαγορευόταν. Ετσι αναφέρονται πολλές αιμομιξίες Θεών (Διος και Ηρας), ηρώων και προϊστορικών βασιλέων και άλλων διάσημων προσώπων. Μερικές περιπτώσεις είναι ο γάμος του Λυγκέα με την πρώτη του εξαδέλφη Υπερμήστρα, κόρη του Δαναού, του Αμφιτρύωνα με την πρώτη του εξαδέλφη Αλκμήνη (γονείς του Ηρακλή), οι σαρκικές σχέσεις του Οιδίποδα με τη μητέρα του Ιοκάστη, του Θυέστη βασιλιά του Αργους, με την κόρη του Πελοπία, σχέση από την οποία γεννήθηκε ο Αίγισθος (1200 π.Χ) κ.α.Μια περίπτωση αιμομιξίας είναι εκείνη από την οποία γεννήθηκε ο Αδωνις, που λατρευόταν και σαν θεός.Η Σμύρνα, κόρη του Θεία, βασιλιά της περιοχής του Λιβάνου, ερωτεύτηκε τον πατέρα της με τέτοιο ακόλαστο πάθος, που για να κοιμηθεί μαζί του, έβαλε την παραμάνα της να του πει πως μια πλούσια κυρία τον είχε ερωτευθεί, αλλά δεν ήθελε να δείξει το πρόσωπό της. Για αυτό ήθελε να τον συναντάει πάντα σε σκοτεινό δωμάτιο. Ο Θείας δέχτηκε, αλλά κάποτε ανακάλυψε ότι επρόκειτο για την κόρη του, και έσπευσε να την κατακρεουργήσει. Αυτή κρύφτηκε και από τη σχέση αυτή γεννήθηκε ο Αδωνις, που αργότερα νεκραναστήθηκε.Πάντως στην Ελλάδα, η αιμομιξία αναγνωρίστηκε σαν εγκληματική και αξιόποινη πράξη. Ωστόσο υπήρξαν περιπτώσεις, στην Αθήνα, κατά την οποία η χήρα κάποιου, αν δεν είχε παιδιά, έπρεπε να παντρευτεί υποχρεωτικά τον αδελφό του ή τον πιο κοντινό συγγενή του. Υπήρξε δηλαδή μια χαλαρότητα, όμοια με κείνη του Μωσαϊκού Νόμου.Παρ όλα αυτά, στα νεώτερα π.Χ. χρόνια, ο γνωστός Αθηναίος στρατηγός Κίμωνας παντρεύτηκε την αδελφή του, η κόρη του Θεμιστοκλή Μνησιπτολέμη, με εντολή του πατέρα της παντρεύτηκε το θείο της-αδελφό του, ο Λεωνίδας της Σπάρτης παντρεύτηκε τη Γοργώ, κόρη του αδελφού του Κλεομένη, ο Αναξιμανδρίδης παντρεύτηκε την κόρη της αδελφής του, κ.α.Επίσης ιστορικά παρέμειναν τα αιμομικτικά ζευγάρια των γιων και των θυγατέρων του Εκατόμνου της Αλικαρνασού, του Μαύσωλου και της Αρτεμισίας και του Ιδριέως και της Αδας.Ακόμη του Νέρωνα και της Αγριππίνας.

    Αυτό όμως δεν δικαιολογεί περιπτώσεις σαν αυτή του αθλιου αυστριακού πατέρα. Ο πολιτισμός και η εξέλιξη υποτίθεται ότι ήλθαν για να αμβλύνουν τα αγρια ανθρωπινα ενσικτα, αυτά που βρίσκονταν πολύ κοντά σ αυτά των ζώων, μιας και τα ζώα δεν γνωρίζουν τίποτα από τις καθώς πρέπει ανθρώπινες σχέσεις
    Καλημερα και Καλη πρωτομαγιά.
    ριτς

  2. Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά, Ρίτσα. Κι οι κοινωνικοί ανθρωπολόγοι έχουν ασχοληθεί πολύ με το ζήτημα της αιμομιξίας. Ο Κλωντ Λέβι-Στρως, για παράδειγμα, υποστηρίζει ότι η απαγόρευση της αιμομιξίας είναι η απαρχή του πολιτισμού, υπό την έννοια βέβαια ότι η υποχρέωση για εξωγαμία ανοίγει τις προοπτικές των κοινωνικών σχέσεων. Αρκετά ενδιαφέροντα τα οποία δυστυχώς δεν προλαβαίνω τώρα να συνοψίσω, θα βρεις στο http://en.wikipedia.org/wiki/Incest_taboo

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s