Προσευχή

Χάρη σε μια παλιά φίλη ξανάνοιξα σήμερα τον Αναγνωστάκη και να μια επίκαιρη γεύση.

Κυριακή. Θε μου σ’ ευχαριστούμε

Δέξου μας σαν πρόβατα στην αγκαλιά σου απολωλότα

Πολύ αμαρτήσαμε Κύριε, πολύ αδικήσαμε

Σαν άπιστοι θρηνούμε για τα επίγεια αγαθά μας

Λησμονήσαμε την αιωνίαν Άνοιξη του Παραδείσου

Στον Οίκο σου δεόμεθα συγχωρηθήναι ημάς

Σήμερα Κυριακή τας εντολάς σου ενθυμούμενοι

Μη μας εγκαταλείψεις Θε μου, εις το σκότος της αβύσσου.

(Άλλωστε, λίαν προσφάτως, προσεφέραμεν

Εις αρμοδίων εντολάς υπείκοντες,

Τον οβολόν μας δια την αναστήλωσιν του Ιερού Ναού Σου).

Τι πρέπει να κάνει ο πρωθυπουργός

Οι New York Times καλύπτουν την ελληνική επικαιρότητα μ’ ένα άρθρο που περιγράφει το τι έχει συμβεί με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Και τι σημασία έχει, θα μου πείτε. Εμείς τα ξέρουμε πρώτο χέρι έτσι κι αλλιώς.

Κι όμως: Υπάρχει ένας λόγος να διαβάσει κανείς αυτό το άρθρο κι αυτός είναι η δήλωση του γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού και προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας:

Ο Καραμανλής πρέπει να δείξει και πάλι ότι μάχεται για τον Έλληνα Τζο τον υδραυλικό και ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι προτεραιότητα της κυβέρνησης.

Κρίμα τέτοια αστοχία για ένα μέλος της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Συμβούλων. Και κρίμα που δεν παραδειγματίζεται από άλλα μέλη της Ένωσης, όπως η μέχρι πρότινος πρόεδρός της. Απολαύστε την σ’ αυτό το βίντεο (mp4, 12mb περίπου).

Περί έρωτος

Από τη νουβέλα του Κάρλος Φουέντες «Τα γενέθλια» (Εκδόσεις Θεμέλιο, 1997):

Δεν είναι ώρα για σκέψεις. Η Νούνσια είναι ξαπλωμένη στο στρώμα. Κοιτώ προς τα πάνω, τους θόλους. Οι γάντζοι απ’ όπου κρέμονταν τα κλουβιά του παιδιού είναι ακόμα εκεί. Η Νούνσια μού ανοίγει διάπλατα την αγκαλιά της και τούτη τη νύχτα σμίγω μαζί της όπως το καλοκαίρι. Όχι, όχι ακριβώς όπως έτσι: Τώρα σμίγω μαζί της αναλογιζόμενος το καλοκαίρι.

Σταματώ λυπημένος. Υπάρχει κιόλας μια διαφορά, μια ανεπαίσθητη διχοτόμηση. Το νιώθει άραγε κι εκείνη; Όμως εγώ την επιθυμώ με το ίδιο πάθος, έχω την ίδια πηγαία λαχτάρα να ταυτιστώ μαζί της για να διπλασιάσω την ηδονή της. Ξέρω πως κάνοντας έρωτα οι δυο μας, κάνουμε ταυτόχρονα έρωτα κι ο καθένας με τον εαυτό του (αυτό δεν αντιλήφθηκα πολλές φορές με τρόμο;) και δε θέλω να λείπει αυτή η διπλή αγάπη από τον έρωτα που προσφέρω στη Νούνσια. Θέλω να αισθάνεται, ταυτόχρονα, το δικό μου έρωτα και τον έρωτα που νιώθει η ίδια για τον εαυτό της. Θέλω να της προσφέρω την αγάπη μου για ν’ αγαπήσει κι εκείνη τον εαυτό της.

Ήμαρτον!

Διαβάζω νωρίς-νωρίς το άρθρο του συμπαθή Τάκη Καμπύλη στην κυριακάτικη Καθημερινή με θέμα τις «απαλλοτριώσεις» στα σούπερ μάρκετ και φοβάμαι μη χάσω τα μαλλιά μου. Με στυλ «ανθρώπου που γνωρίζει», γράφει, μεταξύ άλλων, κι αυτή την ανοησία, όπως οποιοσδήποτε γνώστης των πολιτικών συσχετισμών του φοιτητικού συνδικαλισμού την τελευταία 20ετία μπορεί να πιστοποιήσει:

Το 2002 η τομή σε ό,τι καλείται «αναρχικό κίνημα» στην Ελλάδα πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Τότε από τα ΕΑΑΚ -τις αριστερίστικες κινήσεις στα πανεπιστήμια- αποχώρησαν οι αναρχικοί, καταγγέλλοντας «καπέλωμα» από πλευράς του σημαντικότερου πολιτικού φορέα των ΕΑΑΚ, του ΝΑΡ.

Ε, ήμαρτον!

Μέρα δρόμου, 25 Οκτωβρίου 2008

Πανευρωπαϊκή Μρα Δρομου

Πανευρωπαϊκή Μέρα Δρομου

Πόσο αξίζουν 700 δις δολάρια;

Ο Ντάνκαν Γκριν, επικεφαλής ερευνών της βρετανικής μη κυβερνητικής οργάνωσης Oxfam, σχολιάζει με τον αγαπημένο μου τρόπο στο προσωπικό του μπλογκ την πρόθεση της αμερικανικής κυβέρνησης να στηρίξει τις καταρρέουσες επιχειρήσεις της Γουόλ Στριτ. Ανερυθρίαστα μεταφράζω κρατώντας και τους συνδέσμους: Συνέχεια