Τι θα γίνει με τους λαθρομετανάστες της πολιτικής;

Χθες, η κυβερνητική επιτροπή ασχολήθηκε με το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης και, μεταξύ άλλων, αποφάσισε, σύμφωνα με τον σημερινό τύπο, τη σύσταση συντονιστικής επιτροπής των συναρμόδιων υπουργείων που θα παρακολουθεί την εφαρμογή των αποφασισθέντων. Ας αφήσουμε για την ώρα ασχολίαστα τα αποφασισθέντα, κι ας παραθέσουμε, έτσι για την ιστορία, το άρθρο 3 του Ν. 3386/2005 με τίτλο»Είσοδος, διαμονή και κοινωνική ένταξη υπηκόων τρίτων χωρών στην Ελληνική Επικράτεια». Να υπενθυμίσουμε ότι το 2005 στην κυβέρνηση ήταν το ίδιο κόμμα, ο ίδιος πρωθυπουργός και ο ίδιος υπουργός εσωτερικών.

Άρθρο 3

Σύσταση Διυπουργικής Επιτροπής Παρακολούθησης της Μεταναστευτικής Πολιτικής

1. Για τον συντονισμό της μεταναστευτικής πολιτικής στην Ελλάδα συνίσταται Διυπουργική Επιτροπή, αποτελούμενη από τους Υπουργούς Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών, Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, Δικαιοσύνης, Δημόσιας Τάξης και Εμπορικής Ναυτιλίας, η οποία συνέρχεται τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο.

2. Έργο της Επιτροπής είναι η επεξεργασία θεμάτων μετανάστευσης (νόμιμης και παράνομης), με βάση την εξελικτική πορεία του φαινομένου, η έκδοση κατευθυντήριων οδηγιών με σκοπό το συντονισμό των κατά περίπτωση εμπλεκόμενων φορέων, η παρακολούθηση του έργου τους και η εισήγηση μέτρων θεσμικού και τεχνικού χαρακτήρα προς την κατεύθυνση αποτελεσματικής αντιμετώπισης των σχετικών προβλημάτων. Η Επιτροπή συντονίζει την εκπόνηση και την εφαρμογή των Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων Δράσης του άρθρου 66, για την κοινωνική ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών.

3. Για τη διευκόλυνση του έργου της, η Διυπουργική Επιτροπή επικουρείται από Ειδική Επιτροπή, η οποία συνέρχεται τουλάχιστον μία φορά ανά τρίμηνο, και έχει ως έργο την προετοιμασία των θεμάτων που εξετάζονται, καθώς και την εισήγηση των κατάλληλων μέτρων. Η ανωτέρω Ειδική Επιτροπή συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και αποτελείται από τεχνοκράτες, εμπειρογνώμονες και στελέχη των αναφερόμενων στην παράγραφο 1 του παρόντος Υπουργείων. Με την ίδια απόφαση ορίζεται και ο Πρόεδρός της.

4. Με απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών, Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, Δικαιοσύνης, Δημόσιας Τάξης και Εμπορικής Ναυτιλίας καθορίζονται τα ειδικότερα θέματα λειτουργίας της Επιτροπής της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού και η γραμματειακή της υποστήριξη.

Ψάχνω, ψάχνω, μα δε βρίσκω, πότε συνεδρίασε αυτή η περιώνυμη Διυπουργική Επιτροπή μετά την θεσμοθέτησή της προ τεσσάρων ετών. Δυστυχώς το google δε μπορεί να με διαφωτίσει σχετικά, πιθανόν διότι δεν συνεδρίασε, και ας με διορθώσει όποιος πιστεύει διαφορετικά.

Από τότε, βέβαια, κύλησε αρκετό νερό στο αυλάκι, ο ν. 3386/2005 τροποποιήθηκε με αυτόν, που θεσμοθέτησε επίσης την «Εθνική Επιτροπή για την Κοινωνική Ένταξη των Μεταναστών», με σύνθεση διευρυμένη με κοινωνικούς φορείς, από τη μια, και υποβαθμισμένη πολιτικά από την άλλη, αφού αντί των υπουργών συμμετέχουν οι γενικοί γραμματείς των υπουργείων. Αυτή πάντως συνεδρίασε, τουλάχιστον μια φορά.

Είναι σαφές, πάντως, ότι ότι η κυβέρνηση έχει μια νομοθεσία περί τα μεταναστευτικά, η οποία είναι συμβατή με το συντηρητικό-αντιδραστικό μετεκλογικό zeitgeist. Εκείνο, φυσικά, που δεν έχει, είναι η δυνατότητα εφαρμογής αυτής της νομοθεσίας.

Μα τι τρέχει στην Ευρώπη;

Με έκπληξη και απορία αντιμετωπίζουν, όπως έγραφα και χθες, οι NYTimes τα συμβαίνοντα στην Ευρώπη:

Αν και μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων απέφυγε την κάλπη σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, η τάση ήταν πιο εντυπωσιακή στην Ανατολή, όπου η πείνα της συμμετοχής στη δημοκρατία θα αναμενόταν υψηλότερη, μετά από σαράντα χρόνια κομμουνιστικής εξουσίας, όπου οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να ψηφίσουν σε ελεύθερες εκλογές.

Παράδοξη και ανιστόρητη η απορία της εφημερίδας, λες και δεν έχουν περάσει σχεδόν είκοσι χρόνια από την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ και το πέρασμα σε μια «δυτικού τύπου» δημοκρατία, η οποία έχει, όπως γνωρίζει καλά και ο λαός μας, τα όριά της.

Για να πάρουμε το παράδειγμα της Τσεχίας, που προεδρεύει και στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυτόν τον καιρό, η πείνα της συμμετοχής πρέπει να ικανοποιήθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1990, όπου η συμμετοχή ήταν 96,8%. Μετά από δύο χρόνια, βουλευτικές εκλογές, συμμετοχή 85,1%. Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, Εθνικές εκλογές 2006, συμμετοχή 64,47%.

Και τα ευρωπαϊκά τους ποσοστά: Δημοψήφισμα για τη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση (2003), συμμετοχή 55,2%. Ευρωεκλογές 2004, συμμετοχή 28,32%. Ευρωεκλογές 2009, συμμετοχή 28,22%. Μήπως τελικά η συζήτηση περί αποχής υπερεκτιμάται;

Για την ιστορία, εδώ θα δείτε τα ποσοστά συμμετοχής στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ.

Η αυτοκριτική αφετηρία για μια καινούρια αρχή

Σαν σε σελίδες λευκώματος της εφηβείας, οι πολιτικοί άνδρες της χώρας ξεδιπλώνουν τον προβληματισμό τους:

Οι πολίτες δυσπιστούν απέναντι στα κόμματα γιατί πιστεύουν ότι δεν δίνουν τη σημασία που θα έπρεπε στις έννοιες διαφάνεια και αποτελεσματικότητα.

Καλά τα λες. Σημασιολογικό είναι το πρόβλημα.

Άρχισαν τα όργανα…

Τώρα που τέλειωσαν οι ευρωεκλογές, αρχίζουν οι αναλύσεις τους. Σταχυολογώ δύο ωραία σόλο. Το πρώτο, απ’ τον δεξιοτέχνη Γκίντερ Φερχόιγκεν, τον γερμανό σοσιαλδημοκράτη αντιπρόεδρο της Κομισιόν, απ’ την Deutsche Welle:

«Κατά τη γνώμη μου λείπει από τις ευρωεκλογές το δραματικό στοιχείο, το πάθος. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι πολίτες της Ευρώπης έχουν συνηθίσει να αναδεικνύουν με την ψήφο τους κυβερνήσεις. Ψηφίζοντας ένα κοινοβούλιο προκύπτει στις εθνικές εκλογές μια κυβέρνηση. Στις ευρωεκλογές τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εδώ οι πολίτες δεν γνωρίζουν ακριβώς ποιο είναι το αντίκρισμα της ψήφου τους. Και νομίζω ότι ήλθε η ώρα να σκεφτούμε σοβαρά την πρόταση να αναδεικνύεται το εκτελεστικό όργανο της ΕΕ, δηλαδή η Κομισιόν, από τις ευρωεκλογές», υποστηρίζει ο κ. Φερχόιγκεν.

Και πάνω που λες ότι καλά τα λέει για το έλλειμα δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διαβάζεις τη συνέχεια:

Με τον τρόπο αυτόν, η ψηφοφορία θα αποκτούσε μεγαλύτερο ενδιαφέρον εκτιμά ο Γερμανός επίτροπος, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι θα πρέπει τα κόμματα να προσαρμόσουν τις στρατηγικές τους στο νέο διακύβευμα.

«Τα κόμματα θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερα στην κατεύθυνση της προσωποποίησης της αναμέτρησης και να της προσδώσουν έναν δραματικό τόνο. Θα μπορούσαν επί παραδείγματι να έχουν έναν υποψήφιο, επικεφαλής του ψηφοδελτίου για όλη την Ευρώπη. Αυτός θα είναι ο υποψήφιος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», διευκρινίζει ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν.

ΟΚ, το πιάσαμε το υπονοούμενο.

Δεύτερη σολίστ, η Heather Grabbe, διευθύντρια του Open Society Institute των Βρυξελλών, το οποίο ανήκει στον αμφιλεγόμενο George Soros και κάνει lobbying για θέματα «ανοιχτής κοινωνίας» στα όργανα της ΕΕ (Παρεμπιπτόντως, αρκετά ενδιαφέρον, η πιο πρόσφατη δημοσίευση του ινστιτούτου έχει να κάνει με το racial profiling των ευρωπαϊκών αστυνομικών υπηρεσιών). Δηλώνει στους New York Times:

Δύο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά των εκλογών ήταν η αποτυχία της αριστεράς να επιδράσει σημαντικά και η πρόοδος της ακροδεξιάς και άλλων μικρών κομμάτων.

Δύο χαρακτηριστικά, το εξής ένα δηλαδή.

«Σε μια εποχή κρίσης, οι άνθρωποι χάνουν την εμπιστοσύνη τους στα καθιερωμένα πολιτικά κόμματα, αλλά συνήθως στρέφονται προς την αριστερά εφόσον υπάρχει προοπτική υψηλότερης ανεργίας, ελπίζοντας ότι το κράτος θα τους προστατεύσει».

Τζάμπα η ιδεολογία!

«Πρόκειται για μια προειδοποίηση προς τους πολιτικούς. Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν πια τις αφηγήσεις (narrative), ιδιαίτερα από την αριστερά, για τον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας».

Εδώ τι να πούμε, έχει δίκιο η γυναίκα.

Τα χάλια του tvxs.gr

Δεν είναι είδηση ότι το tvxs.gr του Στέλιου Κούλογλου είναι απαράδεκτο δημοσιογραφικά στις περισσότερες των (ανα)δημοσιεύσεών του. Να ένα πρόσφατο παράδειγμα, το οποίο εντόπισα από σπόντα, καθώς σπανίως πια επισκέπτομαι τη σελίδα.

Οι New York Times δημοσιεύουν ένα ρεπορτάζ από την γερμανική κωμόπολη Φάουμπαν στις 11.5, η Καθημερινή το αναδημοσιεύει στις 13.5, η ελληνική έκδοση των New York Times που εντίθεται στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία το αναδημοσιεύει στις 17.5 αν δεν κάνω λάθος (δυστυχώς δεν υπάρχει στο διαδίκτυο…) και, τελευταίο και καταϊδρωμένο, το tvxs.gr κακομεταφράζει από τους ΝΥΤ χωρίς να αναφέρει καμιά απ’ τις πηγές του.

Τέτοια φαινόμενα είναι καθημερινά.

Το κακό με την περίπτωση του tvxs.gr είναι ότι το κύρος που απέκτησε ο Κούλογλου κατά την παρουσία του στην κρατική τηλεόραση και οι δάφνες που επεδίωξε να δρέψει κατά τη διακοπή της συνεργασίας του μ’ αυτήν, του προσέφερε ένα πλατύ κοινό με κοινωνικές ευαισθησίες μεν, αλλά και σχετικά πρωτόγονο κοινωνικοπολιτικό προβληματισμό επιπέδου facebook.

Βέβαια ο σ. Κούλογλου τη δουλειά του κάνει. Εμείς, ως αναγνώστες γιατί πρέπει να ανεχόμαστε αυτή την ποιότητα δουλειάς;

Κυριακή, εκλογική Κυριακή

Αν και θα πάω να ψηφίσω, θυμήθηκα αυτό το ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ, μεταφρασμένο από τον Γιάννη Ρίτσο:

ΚΥΡΙΑΚΗ

Σήμερα ημέρα Κυριακή.
Και σήμερα πρώτη φορά
μ’ αφήκαν νάβγω στη λιακάδα
κ’ εγώ
πρώτη φορά στη ζωή μου
κοίταξα, ασάλευτοις τον ουρανό.
Πόσο μακριά από μένανε είναι
πόσο γαλάζιος είναι
πόσο απέραντος.
Κάθουμαι καταγής
γιομάτος σεβασμό
τη ράχη μου στον άσπρο τοίχο αποκουμπώντας.
Όχι δεν είναι τούτη τη στιγμή
για να ριχτώ στα κύματα.
Όχι ο αγώνας τούτη τη στιγμή
Ούτε κ’ η λευτεριά κι ούτε η γυναίκα.
Η γης, ο ήλιος κ’ η αφεντιά μου.
Είμαι ένας άνθρωπος ευτυχισμένος.

Τώρα που τέλειωσε η προεκλογική περίοδος

Οι δημοσιογραφούντες παίζουν με τη νοημοσύνη μας με απαράδεκτο ύφος:

Η κυρία Δίζη, ας πούμε, εξελέγη επειδή το όνομά της ξεκινούσε από «Δ», οι ψηφοφόροι το βρήκαν πρώτο στη λίστα και το σταύρωσαν! Ως αντίμετρο, το 1990, κατέβηκε στην Α΄ Αθηνών ο Κλεάνθης Γρίβας (γνωστός και ως «τηλε-ψυχίατρος του μεσονυκτίου») κυρίως για να αξιοποιήσει το «Γ» του επωνύμου του και να βγει βουλευτής. Πλην, του την… έσκασε η κυρία Τασία Ανδρεαδάκη, από τη Β΄ Πειραιώς, που με το «Α» τον έφαγε στην εκλογική στροφή!

Κι αυτό, χωρίς να θέλω να στηρίξω για κάποιον λόγο τα πολυπληθή πειράματα του οικολογικού χώρου την τελευταία εικοσαετία.