Στο γιουσουρούμ

Σήμερα το πρωί στο γιουσουρούμ, όχι στην πλατεία Αβησσυνίας, αλλά κάτω στη γέφυρα του Πιλ-Πουλ, στην πρώην «κορεάτικη αγορά», χαζεύω τα εκτιθέμενα προς πώληση. Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης, το αλάνθαστο χρη(σ)ματιστήριο του μεταχειρισμένου, του απορρίμματος που αποκτά νέα ζωή, εφόσον πετύχει μια τιμή που αξίζει τον κόπο. Αλλιώς, αργά ή γρήγορα, πίσω στον κάλαθο των αχρήστων.

Μεταξύ των αντικειμένων, οι επιστολές που αντάλλαξαν ο φοιτητής της Περούτζια με τους γονείς του, πίσω στο 1963, σκόρπιες στην πλάκες της Ερμού, μερικοί τόμοι του νομικού περιοδικού Θέμις από το 1909-1910 με ένα ευρώ το κομμάτι και, λίγο παραπέρα, ο πρώτος τόμος του Καρούζου, ένα μόνο ευρώ κι αυτός.

Τον ξεφυλλίζω, μα δε διαβάζω, μόνο απλώνω το χέρι στη βιβλιοθήκη να τραβήξω τον Θρίαμβο χρόνου, των εκδόσεων Απόπειρα (στην πρώτη του έκδοση Ποιήματα για τη Μαρία, αν δε με απατά η μνήμη μου) και αυτό το εφήμερο καρουζικό που δεν ξεχνάω:

Φωνές αγάπης
πανικού
μεγάλες φλόγες
ματαιότητας
αν και δεν έχω
τα γυαλιά μου.

Ο ποιητής σημειώνει την ημερομηνία 22.12.1984, μα βέβαια τίποτα δεν έχει αλλάξει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s