Βαθύς φιλελληνισμός

Αντιγράφω από Το Βήμα:

Η γενική κυβερνήτης του Καναδά, στην αντιφώνησή της απηύθυνε ένα λόγο γεμάτο λυρισμό και βαθύ φιλελληνισμό. Η κ. Ζαν άρχισε την ομιλία της με μια φράση του Ζακ Κακαριέρ, ο οποίος είχε πει ότι η Ελλάδα είναι ένα εκπληκτικό μυαλό σε ένα μικρό σώμα.

Με μια φράση τίνος;

Advertisements

Περί Μακεδονίας και άσκησης πολιτικής εν γένει

Ο άλλοτε υπουργός βορείου Ελλάδος Νικόλαος Μάρτης θρηνεί στην Καθημερινή την κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, όμως μας δίνει μερικές ενδιαφέρουσες μαρτυρίες από την εποχή της θητείας του σ’ αυτό:

Ο υπουργός Μακεδονίας – Θράκης είχε στη διάθεσή του 150 εκατομμύρια δραχμές με το Πρόγραμμα Παραμεθορίων Περιοχών, που τα διέθετε κατά βούληση. Σήμερα αυξήθηκε πολύ το ποσό αυτό.

Στα Γρεβενά, όταν πήγα, μου είπαν ότι από το 1912 ζητούν να γίνει γέφυρα στον Αλιάκμονα. Οι κάτοικοι πολλών χωριών στην άλλη πλευρά του ποταμού έκαναν πολλά χιλιόμετρα για να πάνε στη Δεσκάτη και τα Γρεβενά. Με βαρούλκο περνούσαν οι κάτοικοι τον ποταμό και από το 1912 πνίγηκαν περί τα 10 άτομα στο ποτάμι κατά τη μεταφορά τους. Με την επιστροφή μου στη Θεσσαλονίκη τηλεφώνησα στον στρατηγό διοικητή της Στρατιάς στη Λάρισα και τον παρακάλεσα να διαθέσει αμέσως γέφυρα Μπέλεϋ και με το ποσό 2 εκατομμυρίων δραχμών από το Πρόγραμμα Παραμεθόριων Περιοχών στήθηκε σε τρεις ημέρες η γέφυρα. Σήμερα υπάρχει και η νέα γέφυρα, που κατασκευάστηκε τα τελευταία λίγα χρόνια ως τμήμα της Εγνατίας Οδού.

Στο χωριό Ροδοχώρι του νομού Ημαθίας παράγονται τα καλύτερα κεράσια της Ελλάδος. Το χωριό είναι ορεινό και με παρακάλεσαν να το επισκεφθώ. Παρατήρησα ότι έξω από το χωριό υπήρχαν 6-7 χωμάτινες δεξαμενές στις οποίες συγκεντρωνόταν νερό της βροχής τον χειμώνα και με το νερό αυτό πότιζαν τις κερασιές. Μου είπαν ότι μπορούν να φέρουν νερό από το βουνό και για ύδρευση και για άρδευση, αλλά ότι έπρεπε να τους δοθούν 6 εκατομμύρια δραχμές, που ήταν η σχετική μελέτη. Τους είπα ότι θα τους δώσω από το Πρόγραμμα Παραμεθόριων Περιοχών 1.300. 000 δρχ. για αγορά των υλικών και ότι θα έπρεπε με προσωπική εργασία να κατασκευασθεί ο αγωγός. Δέχθηκαν την πρόταση και ήλθε το νερό στο Ροδοχώρι.

Σε δεύτερη επίσκεψή μου στα Γρεβενά, με πληροφόρησαν ότι οι κάτοικοι ενός χωριού τρεις μήνες τον χειμώνα δεν μπορούσαν να κινηθούν προς Γρεβενά, διότι απεκλείοντο από ένα χείμαρρο που πλημμύριζε και ότι τον χρόνο εκείνο μια κοπέλα πέθανε από κρίση σκωληκοειδίτιδας, διότι δεν μπορούσε να μεταφερθεί για εγχείρηση. Με το Πρόγραμμα Παραμεθόριων Περιοχών και με γέφυρα Μπέλεϋ συνδέθηκε και το χωριό αυτό.

Με το Πρόγραμμα Παραμεθόριων Περιοχών κατασκευάσθηκαν υδραύλακες στα χωριά για να μην πλημμυρίζουν, όταν βρέχει, πολλά παραγωγικά και κοινωφελή έργα σε πολλά χωριά. Λίμνες για άρδευση και ιχθυοκαλλιέργεια, δενδροφυτεύσεις, διανοίξεις δρόμων, κατασκευές μικρών γεφυρών και άλλα.

Οι εικόνες που περιγράφει ο πρώην υπουργός θυμίζουν φυσικά Μαυρογιαλούρο: Κάτι πάει στραβά από την πηγή του προβλήματος ως την πηγή της λύσης του, κι αυτό οφείλεται στους ενδιάμεσους που, προφανώς, κερδοσκοπούν ποικιλοτρόπως στη διαδρομή. Στην πραγματικότητα, μπορεί ο κ. Μάρτης να είναι περήφανος για τις προσωπικές του παρεμβάσεις ώστε να λυθούν χρονίζοντα ζητήματα υποδομών στην Μακεδονία, θα έπρεπε όμως να ντρέπεται για το γεγονός ότι χρειάζεται να δει με τα μάτια του ένα πρόβλημα για να μπορέσει να λυθεί.

Γιατί βεβαίως υπάρχει πρόβλημα όταν ένα αναγκαίο δημόσιο έργο υλοποιείται με ειδική διαδικασία. Αν στις παραμεθόριες περιοχές χρειάζεται το «πρόγραμμα παραμεθορίων περιοχών» για να φτιαχτεί ένα γεφύρι, πώς φτιάχνονται τα γεφύρια στις μη παραμεθόριες περιοχές; Πού βρίσκονταν πριν την ειδική διαδικασία οι υπηρεσίες του υπουργείου του, οι διορισμένοι τότε νομάρχες και οι υπηρεσίες τους; Γιατί να μην διαθέτει ο εκάστοτε ενδιαφερόμενος δήμος τα κονδύλια που απαιτούνταν για να υλοποιηθούν έργα των οποίων τη χρησιμότητα ουδείς θ’ αμφισβητούσε;

Το πρόγραμμα παραμεθορίων περιοχών που αναφέρει ο κ. Μάρτης εξακολουθεί να υπάρχει και να εξυπηρετεί παρόμοιες ανάγκες εδώ και δεκαετίες. Διαβάζουμε, ας πούμε, στην εφημερίδα  Χρόνος της Κομοτηνής προ ενός έτους:

Φέτος όλοι οι δήμοι και οι κοινότητες του νομού [Ροδόπης] εντάχθηκαν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα [παραμεθορίων περιοχών] ύψους 400.000 ευρώ.

Τα κονδύλια ανά φορέα τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι, στη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Ροδόπης για την κατασκευή 7 πλακοσκεπών οχετών στην εθνική οδό 14 μεταξύ Ιάσμου – Κοπτερού 120.000 ευρώ, για την προστασία βάθρων γέφυρας Κομψάτου με συρματοκιβώτια 30.000 ευρώ και για αρχαιολογικά, σύμφωνα με αίτημα της αρχαιολογικής υπηρεσίας Ροδόπης, επιχορήγηση 5.000 ευρώ. Στον Δήμο Αιγείρου για αποκατάσταση τμήματος αγωγού ύδρευσης Αιγείρου 15.000 ευρώ, στον Δήμο Αρριανών διάνοιξη τάφρων – κατασκευή τεχνικών έργων αντιπλημμυρικής προστασίας 15.000 ευρώ, στον Δήμο Ιάσμου πεζοδρόμηση ανατολικής εισόδου Ιάσμου 15.000 ευρώ, στον Δήμο Κομοτηνής ηλεκτροφωτισμός γηπέδου Ροδίτη 20.000 ευρώ, ηλεκτροφωτισμός γηπέδου Παραδημής 20.000 ευρώ, ανόρυξη γεώτρησης γηπέδου 10.000 ευρώ και εκπαιδευτικό πρόγραμμα μουσείου Κομοτηνής 5.000 ευρώ, συντήρηση μακεδονικού τάφου Συμβόλων 5.000 ευρώ. Δήμος Μαρώνειας, για το σπήλαιο Πολυφήμου Μαρώνειας 5.000 ευρώ και την αποπεράτωση λαογραφικού μουσείου πολιτιστικού συλλόγου Ξυλαγανής 20.000 ευρώ. Στο Δήμο Σιδηροχωρίου, κατασκευή ιατροκοινωνικού κέντρου 20.000 ευρώ, στο Δήμο Σαπών προμήθεια και τοποθέτηση συστήματος επεξεργασίας πόσιμου νερού στο δίκτυο οικισμού Κασσιτερών 15.000 ευρώ, στο Δήμο Σώστου ανάπλαση κοινοχρήστου χώρου στην είσοδο οικισμού Φωλέας 15.000 ευρώ, στο Δήμο Φιλύρας κατασκευή τεχνικών – δημοτικού διαμερίσματος Ραγάδας 20.000 ευρώ. Στην Κοινότητα Αμαξάδων κατασκευή τοιχίου στον οικισμό 15.000 ευρώ, κοινότητα Κέχρου διαμόρφωση, τσιμεντοστρώσεις εντός οικισμού Χαράδρας 15.000 ευρώ, κοινότητα Οργάνης διαμόρφωση εισόδου οικισμού Δρανιάς 15.000 ευρώ.

Αλίμονο: Χρειάζεται ειδική υπουργική απόφαση και χρηματοδότηση από «ειδικό λογαριασμό» για να υπάρχει πόσιμο νερό σ’ έναν οικισμό! Έτσι όποιος τοπικός άρχοντας μπορεί να επιτύχει τέτοια «ειδική μεταχείριση» θα γλιτώσει αυτό που παθαίνει ο συνάδελφός του χωρίς προσβάσεις στην κεντρική εξουσία και, γαμώτο, εκτός παραμεθορίου:

Θέλουμε άσφαλτο, μαλάκα πρόεδρε

Θέλουμε άσφαλτο, μαλάκα πρόεδρε

Η άσκηση πολιτικής δεν είναι αστεία υπόθεση. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να την αφήνουμε στα χέρια των σημερινών διαχειριστών της.

 

Κάνουμε γύρους μέσα στη νύχτα και η φωτιά μας τρώει

Γράφει σήμερα η Μαρία Κατσουνάκη στην Καθημερινή της Κυριακής:

Τι εκτόπισμα μπορεί να έχει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος στην ατέλειωτη πίστα της Ιεράς Οδού; Κέντρα – υπερπαραγωγές, επιγραφές που βγάζουν μάτι, παρκαδόροι, απελπισμένοι οδηγοί και μπράβοι. Στη συμβολή με τη Μεγάλου Αλεξάνδρου, αφιερώματα στον πειραματικό κινηματογράφο, νέοι Ελληνες δημιουργοί, προβολές με αποκατεστημένες ταινίες – θησαυρούς της 7ης Τέχνης. Συμβολικό;

Καθόλου, θα έλεγα. Ειδικά μετά την προβολή του «In Girum Imus Nocte Et Consumimur Igni» στην ασφυκτικά γεμάτη μεγάλη αίθουσα της νέας Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

ΥΓ. Η Ταινιοθήκη δεν είναι ένας ακόμη κινηματογράφος. Θα έπρεπε να έχει πιο φτηνό εισιτήριο από τις εμπορικές αίθουσες, όπως εξάλλου είχε όταν ακόμη οι προβολές της γίνονταν στην παλιά αίθουσα της Κανάρη. Τότε θα συγχωρούσαμε και το γεγονός ότι ο υποτιτλισμός έγινε πάνω σε άλλη κόπια της ταινίας από αυτή που επρόκειτο να προβληθεί. Αν ωστόσο επιθυμεί ένα πιο παρεϊστικό στιλ, όπως φάνηκε από τις ανακοινώσεις των υπευθύνων της τόσο στην αρχή της προβολής όσο και όταν εμφανίστηκε το πρόβλημα με τους υπότιτλους, θα πρέπει να δει νομίζω το τιμολογιακόν κάπως διαφορετικά. Σε τελική ανάλυση, δεν υπάρχει κανένα ζήτημα απόσβεσης του κόστους της νέας εγκατάστασης, αν έχω καταλάβει καλά. Ή μήπως υπάρχει;

Η επίλυση του κυπριακού ζητήματος

Ψωμιάδης για πρόεδρος!

Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης έθεσε πριν από λίγο επισήμως υποψηφιότητα για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Προ μηνών, βεβαίως, δήλωνε: «Δεν ξαναγυρίζω στην ενεργό πολιτική, θα είμαι υποψήφιος ξανά για τη νομαρχία ή τον δήμο».

Σκεφτόμουν τότε να γράψω ένα σχόλιο σε σχέση με το πώς αντιλαμβάνεται ένας εν ενεργεία αιρετός νομάρχης το αξίωμά του, αλλά αυτή μου η σκέψη δεν έγινε πραγματικότητα. Σήμερα, ο νομάρχης Θεσσαλονίκης βάζοντας υποψηφιότητα  για την προεδρία της ΝΔ, δεν μπορεί παρά να θεωρεί ότι επανεντάσσεται στην «ενεργό πολιτική».

Εγώ, πάλι, που έχω μια τάση προς το ανεπίκαιρο, θ’ αναρωτιόμουν για το τι συνιστά «ενεργό πολιτική» στον πολύπαθο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο εν λόγω νομάρχης δε θα μπορούσε, βέβαια, να μας εξηγήσει τι δεν είναι πολιτικό στο αξίωμά του και δεν θα ήθελε να μας εξηγήσει τι δεν είναι ενεργό.

Ή μήπως θα ήθελε;

Τετράτροχος εφιάλτης

Σε ορθή κατεύθυνση η απόφαση του νέου υπουργού εσωτερικών για μείωση του στόλου των κρατικών αυτοκινήτων. Εντυπωσιακά και τα στατιστικά στοιχεία που δίνονται στη δημοσιότητα. Αλλά ποιον να πιστέψεις;

Το έντυπο Βήμα που μας πληροφορεί ότι τα κρατικά οχήματα είναι 44.000 ή το ηλεκτρονικό που, αναπαράγοντας την είδηση όπως τη δίνει το ΑΠΕ, μάς πληροφορεί ότι είναι περίπου 57.000; Την Ελευθεροτυπία που μας πληροφορεί ότι σύμφωνα με προ τριών ετών απογραφή του υπουργείου εσωτερικών τα κρατικά αυτοκίνητα είναι 57.654 ή την Ισοτιμία που μας πληροφορεί ότι είναι μια έρευνα του ΕΜΠ που κατέληξε ότι τα κρατικά αυτοκίνητα είναι 56.650; Τα Νέα που μας πληροφορούν επίσης για 44.000 οχήματα ή μήπως το Mega που μπαίνει κάθε μέρα σε όλα τα σπίτια και μας πληροφορεί ότι τα κρατικά αυτοκίνητα είναι περίπου 20.000;

Για την ιστορία, το σχετικό άρθρο της Καθημερινής.

Περί προστασίας του πολίτη

Και περί μη προστασίας του μη πολίτη.

Ένας φίλος μου υπέδειξε το βίντεο αυτό προ μηνών, κι είπα να σας φτιάξω τη μέρα, μέρες που είναι.