Ο κομιστής, ο Άραβας, ο υπουργός κι ο δάσκαλός τους

Προ διετίας, την ώρα που όλος ο κόσμος ασχολιόταν με τον Χρήστο Ζαχόπουλο, την Εύη Τσέκου, τον Θέμο Αναστασιάδη κλπ., εγώ ο ταπεινός μπλόγκερ, αποφάσιζα ν’ ασχοληθώ μ’ έναν άλλον -όπουλο, που έχει απασχολήσει συχνά-πυκνά την επικαιρότητα, αλλά όχι εκείνες τις ημέρες.

Διαβάζοντας σήμερα για την απομάκρυνση του Σαούντ Μπαλαουί από τη τυπική (;) διοικητική θέση της MIG που διατηρούσε, δε μπόρεσα να μην επιστρέψω στην προ διετίας ανάρτησή μου. Για να διαπιστώσω, φυσικά, ρίχνοντας άλλη μια ματιά σ’ εκείνο το άρθρο του Business Week, ότι τα καμπανάκια χτυπούσαν από τότε, μόνο που εγχωρίως τουλάχιστον ο τύπος αγρόν ηγόραζε. Ακόμα κι εγώ παραπλανήθηκα απ’ τον ελληνικό τύπο και τα έριξα στο Business Week.

Στις σημερινές συνθήκες, πάντως, φαντάζει ακόμη πιο αστείος ο τότε υπουργός τουριστικής ανάπτυξης με τις εξαγγελίες του.

Αλλά αυτός έπασχε από αυτό που μας προσφέρει το Cognitariato.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s