Προεκλογικά ψέματα του Γιώργου Παπανδρέου για τα εργατικά δικαιώματα

Η καλή δημοσιογράφος Χριστίνα Κοψίνη μάς ενημερώνει με άρθρο της στην Καθημερινή της Κυριακής ότι υπογράφτηκε η πρώτη επιχειρησιακή σύμβαση εργασίας, που καθορίζει αμοιβές κατώτερες από τα χαμηλότερα όρια ημερομισθίων και μισθών της Eθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Eργασίας.

Δεν είναι αναγκαίο για όποιον ζει στην πραγματική ζωή να επιχειρηματολογήσει για το γεγονός ότι η πραγματικότητα του «κόσμου της δουλειάς» δεν έχει σχέση με την μαγική εικόνα της Eθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Eργασίας, ειδικά σ’ ό,τι αφορά τον ιδιωτικό τομέα. Η Χελώνα θέλει επίσης να επισημάνει ότι αυτό δεν αφορά μόνο τις μη προνομιούχες θέσεις εργασίας του ιδιωτικού τομέα, αλλά και τις πιο προνομιούχες μισθολογικά θέσεις.

Παρ’ όλ’ αυτά, δεν είναι τυχαίο ότι η επισημοποίηση αυτής της κατάστασης ξεκινά από έναν κατεξοχήν ευέλικτο και θολό κλάδο, αυτόν των «εταιρειών ασφαλείας». Η Κοψίνη μάς πληροφορεί ότι

[τ]ο πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της πρώτης, κάτω των κατώτατων ορίων, σύμβασης είναι ότι συνδέεται και με τους όρους που θέτει ο πελάτης της εταιρείας. Δηλαδή, το ύψος των αμοιβών καθορίζεται βάσει των δυνατοτήτων που έχει ο πελάτης με τον οποίο η εταιρεία θα παράσχει υπηρεσίες για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Δεν έχει περάσει και τόσο πολύς καιρός, λιγότερο από δυο χρόνια, από την επίθεση με βιτριόλι εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα. Η Κούνεβα, εργαζόμενη στην εταιρεία καθαρισμού ΟΙΚΟΜΕΤ ΑΕ εργαζόταν στους σταθμούς του ΗΣΑΠ.

Το πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε όσο η Κωνσταντίνα Κούνεβα βρισκόταν στον Ευαγγελισμό παλεύοντας για τη ζωή της, έβαλε ένα κομβικό ζήτημα: Δεν γίνεται το κράτος ή κρατικές επιχειρήσεις να δίνουν εργολαβίες σε ιδιωτικές επιχειρήσεις που παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία και να μην τις ελέγχει γι’ αυτό.

Δυστυχώς, αυτό το κίνημα αλληλεγγύης δεν κατάφερε να πετύχει και πολλά πράγματα – πέτυχε πάντως να κρατηθεί στην επικαιρότητα αρκετά για να αναγκαστούν τα πολιτικά κόμματα ν’ ασχοληθούν με το ζήτημα, κάποτε μάλιστα επιχειρώντας να καρπωθούν εκλογικά τις κινητοποιήσεις.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο νυν πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, υπό την ιδιότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δημοσίευσε στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα στις 22.2.09 ένα άρθρο το οποίο αξίζει ν’ αναδημοσιευθεί εδώ και παντού, και να διαβαστεί δυνατά στις αποβάθρες του ΗΣΑΠ, στην πλατεία Συντάγματος, έξω από το σπίτι του στο Καστρί, στο γυμναστήριο της Βουλής κι όπου αλλού θελήσει να το μεταφέρει η ένταση της φωνής του αναγνώστη. Κι αυτό διότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και οι σημερινές εξελίξεις αποδεικνύουν για πολλοστή φορά πώς το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ επεδίωξε και πέτυχε να παραπλανήσει το εκλογικό σώμα τον περασμένο Οκτώβρη. Οι υπογραμμίσεις έγιναν από τη Χελώνα κι αφορούν το ζήτημα των επιχειρηματικών συμβάσεων κάτω από τη γενική συλλογική σύμβαση εργασίας – αλλά μην το δείτε έτσι περιορισμένα το πράγμα, διότι η μέθοδος είναι η ίδια σε κάθε πεδίο άσκησης εξουσίας από την σημερινή κυβέρνηση:

Έχουν περάσει 60 περίπου μέρες από τη δολοφονική επίθεση κατά της εργαζόμενης μετανάστριας και συνδικαλίστριας Κωνσταντίνα Κούνεβα. Μια ευνομούμενη και δίκαιη πολιτεία θα όφειλε καταρχήν να εξιχνιάσει ταχύτατα το έγκλημα και να στηρίξει την ίδια και την οικογένειά της. Μια ευνομούμενη και δίκαιη πολιτεία με αφορμή το περιστατικό αυτό θα όφειλε να προχωρήσει σε ρήξη με τα κυκλώματα των εταιριών και καθαρισμού στο Δημόσιο αλλά και σε σημαντικές τομές, για την αύξηση  της προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Δυστυχώς τίποτε από όλα αυτά δεν έχει γίνει!

Είναι ώρα η ελληνική πολιτεία να σταθεί δίπλα στην Κωνσταντίνα Κούνεβα με έργα, όχι με λόγια. Η πλήρης κάλυψη της νοσηλείας, η οικονομική ενίσχυση αλλά και η τιμητική της πολιτογράφηση ως Ελληνίδα είναι το ελάχιστο δείγμα αναγνώρισης από το κράτος που τη φιλοξένησε και που δεν μπόρεσε ούτε μπορεί ως σήμερα να κατοχυρώσει και να προστατέψει έμπρακτα τα αυτονόητα ανθρώπινα και εργασιακά της δικαιώματα.

Είναι ώρα με αφορμή την προσωπική αυτή τραγωδία να θέσουμε τέρμα στην ανοχή αυτής της κατάστασης. Είναι ώρα να σπάσει ένα απόστημα ετών, και να δοθεί οριστικό τέλος στο σύστημα «σκοτεινών» εργολαβιών που δίδονται σε εταιρείες παροχής υπηρεσιών, κυρίως καθαρισμού και φύλαξης, σε υπουργεία, νοσοκομεία και άλλους δημόσιους οργανισμούς, οι οποίες λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα, βασιζόμενες στο χαμηλό εργατικό κόστος. Και αυτό με βάναυση παραβίαση των εργασιακών δικαιωμάτων, και μέσα από ένα κλίμα εκφοβισμού και τρομοκρατίας των εργαζομένων.

Η σημερινή εργατική τάξη της χώρας μας αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από μετανάστες. Είναι ώρα να διατρανώσουμε το αυτονόητο ότι και οι μετανάστες είναι άνθρωποι. Και έχουμε χρέος να προστατεύσουμε τα δικαιώματά τους ως εργαζόμενοι και να απονείμουμε -με κατάλληλες διαφανείς διαδικασίες – το δικαίωμά τους αυτοί και τα παιδιά τους να γίνουν Έλληνες πολίτες.

Κανείς δεν δικαιούται να κάνει τον ανήξερο. Γιατί δεν μπορεί το κράτος να μην ελέγχει. Γιατί δεν μπορεί να μην λαμβάνονται υπόψη οι καταγγελίες εργαζομένων. Γιατί δεν μπορεί το Δημόσιο να συνεχίζει να λαμβάνει τέτοιου είδους «προσφορές», κάνοντας ότι δεν ξέρει τι υποκρύπτουν, και να δέχεται τις υπηρεσίες των εταιριών αυτών, γεγονός που αυτόματα το καθιστά συνένοχο.

Φτάνει πια! Η επίθεση κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα πρέπει να απαντηθεί σκληρά απ’ όλους μας. Με την αναβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών, με αυξημένο κύρος, κανονιστικό πλαίσιο, στελέχωση και εξοπλισμό. Με τη ριζική αλλαγή του τρόπου με τον οποίο το Δημόσιο συναλλάσσεται με επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών καθαρισμού και φύλαξης. Με την καθιέρωση πλήρους διαφάνειας σε κάθε πράξη έτσι ώστε να καταπολεμήσουμε τη  διαφθορά και τα κυκλώματα των «ημετέρων», κάθε χρωματικής απόχρωσης,  που «κάνουν δουλειές» με το δημόσιο κορβανά, με τα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη. Εμείς σε αυτά δεσμευόμαστε.

Δεν υπάρχει περιθώριο ούτε για ανοχή ούτε για ολιγωρία από κανέναν.

Φαντάζομαι ότι όποιος θα ήθελε να υπερασπίσει σήμερα τον ΓΑΠ θα έλεγε ότι, πράγματι, νομιμοποιώντας τις επιχειρηματικές συμβάσεις κάτω από τη γενική, δίνει τέλος στην αυθαιρεσία των επιχειρήσεων. Αλλά τείνω να χάσω το χιούμορ μου.

Ας παρατηρήσουμε, τέλος, ότι η έμπρακτη απάντηση της επιχείρησης, όπως φαίνεται στο παραπάνω παράθεμα από το άρθρο της Καθημερινής, είναι απολύτως εύστοχη σε σχέση με το κεντρικό επιχείρημα του κινήματος αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Αυτό είναι ένα μάθημα από την ανάποδη για το πώς κανείς πρέπει να κινείται στο πεδίο του κοινωνικού ανταγωνισμού.

Advertisements

4 thoughts on “Προεκλογικά ψέματα του Γιώργου Παπανδρέου για τα εργατικά δικαιώματα

  1. Παράθεμα: Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι καλύτεροι πελάτες της « Η ΧΕΛΩΝΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s