Περί ελευθερίας, δημοκρατίας και ήσυχης ζωής

Τον Απρίλη του 1975 κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Θεμέλιο ένα κείμενο υπό τον τίτλο «Μπουμπουλίνας 18» που είχε γράψει το 1968 η ηθοποιός και σκηνοθέτης Κίττυ Αρσένη. Πρόκειται για την μαρτυρία της από την εμπειρία των χουντικών κελιών της οδού Μπουμπουλίνας, των οποίων είχε την τιμή να υπάρξει ένοικος λίγο μετά το πραξικόπημα του ’67. Η Κίττυ Αρσένη είχε την τύχη λίγο μετά την αποφυλάκισή της να διαφύγει στο εξωτερικό και η μαρτυρία της συνετέλεσε τα μέγιστα (μαζί με αυτήν του Περικλή Κοροβέση) για την καταδίκη του χουντικού καθεστώτος από το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Έτυχε να διαβάσω αυτό το μικρό βιβλίο χθες, και κρατώ δυο αποσπάσματα ενδεικτικά μιας νοοτροπίας της εξουσίας σε διάφορες βαθμίδες της. Τυχόν ομοιότητες με τη σημερινή πραγματικότητα, ελέγχονται ως ανακριβείς, καθώς η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα.

*

Χτυπάω για τουαλέτα. Μου ανοίγει ένας φρουρός. Ίσως τον έχω ξαναδεί τις πρώτες μέρες.

-Ακόμα εσύ εδώ;
-Ακόμα. Και κατά πως φαίνεται θα μείνω για καιρό.
-Ανέβηκες απάνω;
-Δυστυχώς με θυμούνται τουλάχιστον δυο φορές τη μέρα…
-Δεν είσαι Ελληνίδα.

Άλλο πάλι και τούτο!

-Βεβαίως. Διότι δεν αγαπάς την ελευθερία σου. Αν αγαπούσες την ελευθερία σου θα μίλαγες και θάσουνα τώρα έξω. Δεν είσαι Ελληνίδα. Διότι ο Έλλην από το 1821 και εντεύθεν έχει μάθει να ζει ελεύθερος!

*

Χτες αποφασίσανε πάλι το παλιό κόλπο των ανακρίσεων. Με περιλαμβάνει ο Λάμπρου. Σκέφτομαι πως η τιμή είναι ιδιαίτερη να με περιλαμβάνει ο κ. Προϊστάμενος τόσο συχνά. Η [συγκρατούμενη] Ρούλα παραπονιέται ότι ζητάει ν’ ανέβει πάνω να του εξηγήσει και αυτός ακόμα να την καλέσει.

Μου κάνει μια γενική επισκόπηση της πολιτικής καταστάσεως εν Ελλάδι. Από Καραμανλή και εντεύθεν.

– Τώρα όλα είναι σε μια τάξη. Απεργίες δε γίνονται. Μπορείς να πας στη δουλειά σου με το τρόλεϋ. Ησυχία. Το πεζοδρόμιο δεν υπάρχει πια. Πορείες Ειρήνης και «Κάτω η Χούντα» κομμένα. Τα παιδιά διαβάζουν τα μαθήματά τους και δεν ασχολούνται με την πολιτική. Η Βουλή είχε γίνει καφενείο, την κλείσαμε. Σκοτώσαμε κανένα; Εσένα τώρα τι σε πείραξε. Εσύ είσαι ηθοποιός. Απ’ όσο ξέρεις, το θέατρο δεν το πειράξαμε.

Τζάμπα λόγια, κι ένας τηλεπρωθυπουργός

Η Χελώνα αγαπάει Γιωργάκη. Κοιτάξτε τι είπε το καμάρι μας στο Συνέδριο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού (;) Κόμματος:

«Οι συντηρητικοί είδαν την κρίση σαν χρυσή ευκαιρία να εξασθενίσουν το κοινωνικό κράτος, να μειώσουν τα εργατικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν μετά από σκληρούς αγώνες. Ευθύνη μας είναι να τα διαφυλάξουμε με κάθε κόστος. Πρέπει να βοηθήσουμε τα εκατομμύρια των άνεργων νέων Ευρωπαίων να βρουν δουλειά, να βοηθήσουμε τα εκατομμύρια των Ευρωπαίων που ζουν στη φτώχεια», τόνισε.

Πρόσθεσε ακόμη πως «το να διασώζουμε τις τράπεζες εις βάρος των φτωχότερων πολιτών δεν είναι μόνον οικονομικά μη βιώσιμο, είναι κοινωνικά και ηθικά απαράδεκτο».

Να τον πάρουμε στα σοβαρά, δεν μπορούμε:

Σε 4,5 τρισ. ευρώ ανέρχεται ο όγκος της εθνικής στήριξης προς τον χρηματοοικονομικό κλάδο που έχει εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τον Οκτώβριο του 2008 έως τον Οκτώβριο του 2010, σύμφωνα με τα στοιχεία του Πίνακα Εθνικών Ενισχύσεων που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ο τραπεζικός κλάδος απορρόφησε το 2009 περίπου 1,1 τρισ. ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν. Το μεγαλύτερο μέρος της στήριξης (76%) έρχεται με τη μορφή κρατικών δανείων ή εγγυήσεων, ενώ τα σχέδια ανακεφαλαιοποίησης αντιπροσωπεύουν το 12% και τα προγράμματα αρωγής για απομειωμένα στοιχεία φτάνουν το 9%.

Πηγή:www.capital.gr

Πάντως ο πρωθυπουργός μας είναι τυχερός που δε θα χρειαστεί να φύγει με ελικόπτερο την κρίσιμη ώρα, διότι κάπου εκτός χώρας θα είναι ήδη, μου φαίνεται.