Αι απολύσεις εις το Εθνικόν Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (1953)

Η Χελώνα διαβάζει στην εφημερίδα Ελευθερία της 31ης Μαρτίου 1953, εξήντα χρονάκια πριν δηλαδή. Οι όποιες ομοιότητες με την σημερινή πραγματικότητα είναι συμπτωματικές:

Ο μέχρι τούδε γενικός διευθυντής Εκπομπών και Προγραμμάτων της Εθνικής Ραδιοφωνίας κ. Δημ. Πουρνάρας, ειδοποιήθη δι’ εγγράφου, κοινοποιηθέντος προς αυτόν δια δικαστικού κλητήρος, ότι από αύριον απομακρύνεται της θέσεώς του.

Ο κ. Πουρνάρας θα προσφύγη εντός της ημέρας εις το Συμβούλιον Επικρατείας ζητών την ακύρωσιν των αντισυνταγματικών διατάξεων του ψηφισθέντος περί Ραδιοφωνίας νόμου 2312 και την επαναφοράν του εις την θέσιν του.

Ο κ. Πουρνάρας αποκαλύπτει ότι κατεβλήθη προσπάθεια από τριμήνου όπως πεισθή ούτος και προσχωρήση εις τον «Συναγερμόν» και ιδιαιτέρως να δηλώση φιλίαν εις τον κ. Μαρκεζίνην, όταν δε ηρνήθη, δηλώσας ότι η επί τριετίαν υπηρεσία του εις τον Ραδιοσταθμόν ήτο ακομμάτιστος και απέβλεπεν εις την υπεράνω κομμάτων διατήρησιν και συνεχή βελτίωσίν του, τότε η κυβέρνησις ηξίωσεν από αυτόν να παραιτηθή. Μη επιτυχούσα και τούτο, προέβη εις την απόλυσίν του.

Ο κ. Πουρνάρας, αποχωρών από σήμερον της θέσεώς του, απηύθυνε μακράν ευχαριστήριον εγκύκλιον προς το προσωπικόν του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας, δια της οποίας εκθέτει το συντελεσθέν κατά την τελευταίαν τριετίαν έργον προς βελτίωσιν και ανάπτυξιν του Ιδρύματος. Εις την εγκύκλιον τονίζει ότι τα 8/10 του προσωπικού της Ραδιοφωνίας είναι συναγερμικοί και τα 2/10 αντιπολιτευόμενοι, παρά ταύτα δε ουδείς εδιώχθη ή απελύθη δια πολιτικούς λόγους κατά την λήξασαν τριετίαν.

Υπήρχον χθες πληροφορίαι, ότι υπό της κυβερνήσεως έχουν καταρτισθή πίνακες 327 υπαλλήλων του ΕΙΡ οι οποίοι θ’ απολυθούν τμηματικώς εντός των προσεχών ημερών. Ήδη εκοινοποιήθησαν αι απολύσεις εις 35 υπαλλήλους.

Αν η Χελώνα δεν απατάται, ο Δημήτρης Πουρνάρας ήταν αυτός.