Η αγρύπνια και το νόημα

Για το συγκεκριμένο τραγούδι έχω μια αστεία ιστορία: όταν ήμουν φαντάρος στη Χίο, προ δεκαετίας+, κάποια στιγμή ήρθε στη γαμωμονάδα μου ένας άνθρωπος με έλληνα πατέρα, αλγερινή μάνα, ο οποίος είχε ζήσει όλη του τη ζωή μεταξύ Αλγερίας και Γαλλίας. Μιλούσε γαλλικά, που σχεδόν κανείς δε μιλούσε, ήταν μουσουλμάνος και γενικώς αποτελούσε παράδειγμα του πώς το ελληνικό κράτος επιβάλλει σ’ ανθρώπους που δεν έχουν καμιά σχέση μ’ αυτό μια βίαιη προσαρμογή, τη στρατιωτική θητεία. Όντας επιλοχίας του λόχου μου, είχα το σχετικό προνόμιο να έχω πρόσβαση σ’ ένα γραφειάκι, όπου έκανα, μεταξύ άλλων, και τις γραφειοκρατικές δουλειές που απέρρεαν από την ιδιότητά μου. Πρέπει να ήταν Σάββατο ή Κυριακή, κάπως χαλαρή μέρα, οπότε κάθομαι στο γραφείο, χωρίς υπολογιστή εννοείται, με ένα φορητό σιντί και κάτι ηχειάκια του κώλου. Βάζω τον δίσκο αυτόν κι αρχίζω να γράφω και νιώθω μια παρουσία πίσω μου, να με κοιτάζει απ’ το παράθυρο με κάποια απορία – είναι ο αλγερινός φίλος, ο μουσουλμάνος ευρωπαίος ο άτυχος, που λίγους μήνες αργότερα θα επέστρεφε στην κανονική ζωή: Με μια απορία ξεκάθαρη, τι στο καλό ακούμε, μην είναι μουεζίνης, έφτασε ως το παράθυρο. 12 χρόνια αργότερα, ούτε τ’ όνομά του δε θυμάμαι.

Advertisements

Πρώτες σκέψεις για τον ανασχηματισμό

«Το αντιπροσωπευτικό σύστημα είναι μια πληρεξουσιότητα παραχωρημένη σ’ έναν ορισμένο αριθμό ανθρώπων από τη μάζα του λαού, η οποία θέλει αυτοί να είναι οι υπερασπιστές των συμφερόντων της, μιας και αυτή δεν έχει τον χρόνο να τα υπερασπίζεται πάντα μόνη της».

Μπενζαμέν Κονστάν, 1819

Κιτρινόμαυρη παραπληροφόρηση

Γράφει το οπαδικό site aek1924.gr, την Τετάρτη 4 Ιούνη αμέσως μετά το αιφνίδιο κλείσιμο της Βουλής των Ελλήνων:

Αυτή η εξέλιξη φέρνει νέες καθυστερήσεις στην ψήφιση του ρυθμιστικού νομοσχεδίου, στο οποίο υπάγεται και το θέμα της κατασκευής του νέου γηπέδου της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Οι υπεύθυνοι της Ένωσης προσπαθούν να μάθουν τα πάντα σχετικά με αυτή την εξέλιξη, ώστε να ενημερωθούν για το αν το νομοσχέδιο θα ψηφιστεί σε περίπου δύο εβδομάδες όταν και θα πιάσουν δουλειά τα θερινά τμήματα της Βουλής ή εάν υπάρχει προοπτική να ψηφιστεί νωρίτερα. Παράλληλα, άπαντες ευελπιστούν ότι δεν θα προκύψει κάτι άλλο, ώστε η ψήφιση να πραγματοποιηθεί μετά το τέλος του Ιουνίου. Θετικό στοιχείο στην υπόθεση είναι ότι το θέμα του άρθρου 81, το οποίο και «καίει» την ΑΕΚ έχει προγραμματιστεί να είναι το πρώτο που θα τρέξει αμέσως μόλις ανοίξει η Βουλή.

Δηλαδή, σύμφωνα με τους συντάκτες του «άρθρου», νόμοι ψηφίζονται και με κλειστή τη Βουλή, ενώ άρθρα νομοσχεδίων που βρίσκονται υπό συζήτηση σε αρμόδια επιτροπή αυτονομούνται αιφνιδίως και ψηφίζονται πρώτα, για να ικανοποιηθεί το κοινό αεκτζίδικο αίσθημα. Για πόσο ηλίθιους περνάνε τους αναγνώστες τους;

Τακτοποιήσεις αυθαιρέτων

Το σκάνδαλο διαρκείας του Mall φαίνεται να τελειώνει σχεδόν με τούτη την τυπική ανακοίνωση της μεγαλόσχημης «Διϋπουργικής Επιτροπής Στρατηγικών Επενδύσεων»:

Παράλληλα, στη σημερινή συνεδρίαση συζητήθηκε και το επενδυτικό σχέδιο του «The Mall Athens» της εταιρείας «Lamda Olympia Village A.E.», το οποίο εντάχθηκε στις διατάξεις του Ν.3894/2010 όπως ισχύει, σε συμμόρφωση με το σκεπτικό και το διατακτικό της υπ’ αριθμ. 376/20147 απόφασης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Όπως επισημάνθηκε το έργο θα ελεγχθεί εκ νέου από το Συμβούλιο της Επικρατείας στο πλαίσιο της κατάρτισης Ειδικού Σχεδίου Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (Ε.Σ.Χ.Α.Σ.Ε.) με την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, το οποίο θα τύχει ασφαλώς της κανονιστικής επεξεργασίας του ΣτΕ.

Έτσι, με μια διατύπωση που περισσότερο συγχύζει παρά διευκολύνει τον αναγνώστη, μαθαίνουμε ότι έστω και μετά από τόσα χρόνια, τα χαρτιά του κ. Λάτση για το Mall θα είναι συντόμως άμεμπτα, μετά «ασφαλώς από την κανονιστική επεξεργασία του ΣτΕ».

Νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία-λάστιχο, προς εξυπηρέτηση συμφερόντων με ονοματεπώνυμο. Μαζί κι η τέταρτη εξουσία, η μικρότερη, με τη σιωπή και τις αντιγραφές της…

Πολιτισμός και χρηματισμός

Γράφει μεταξύ άλλων το «Βήμα«, μ’ αφορμή το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών:

«Ολα ξεκινούν από την παντελή αδιαφορία του κράτους προς τον πολιτισμό» λέει ο σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου του Νέου Κόσμου Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος (…), θεωρώντας θετικό ότι «δόθηκαν λίγα σε πολλούς» – με μέσο όσο παραγωγής τις 40.000.

Αν καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται, όπως λέει η μόδα, ας καταδικάσουμε και τη βία της υποκρισίας, τη βία της επιβολής απόψεων στην κοινή γνώμη από ανθρώπους που, ενώ συμμετέχουν στη νομή των πόρων και της εξουσίας, λένε άλλα απ’ αυτά που συμβαίνουν. Η πρόκληση του αριθμού που αναφέρεται στο άρθρο ως μέσος όρος, για όσους γνωρίζουν τα μεγέθη των αμοιβών των μικρότερων παραστάσεων, είναι τεράστια, στα όρια της συκοφαντίας για τους μικρούς.