Η αγρύπνια και το νόημα

Για το συγκεκριμένο τραγούδι έχω μια αστεία ιστορία: όταν ήμουν φαντάρος στη Χίο, προ δεκαετίας+, κάποια στιγμή ήρθε στη γαμωμονάδα μου ένας άνθρωπος με έλληνα πατέρα, αλγερινή μάνα, ο οποίος είχε ζήσει όλη του τη ζωή μεταξύ Αλγερίας και Γαλλίας. Μιλούσε γαλλικά, που σχεδόν κανείς δε μιλούσε, ήταν μουσουλμάνος και γενικώς αποτελούσε παράδειγμα του πώς το ελληνικό κράτος επιβάλλει σ’ ανθρώπους που δεν έχουν καμιά σχέση μ’ αυτό μια βίαιη προσαρμογή, τη στρατιωτική θητεία. Όντας επιλοχίας του λόχου μου, είχα το σχετικό προνόμιο να έχω πρόσβαση σ’ ένα γραφειάκι, όπου έκανα, μεταξύ άλλων, και τις γραφειοκρατικές δουλειές που απέρρεαν από την ιδιότητά μου. Πρέπει να ήταν Σάββατο ή Κυριακή, κάπως χαλαρή μέρα, οπότε κάθομαι στο γραφείο, χωρίς υπολογιστή εννοείται, με ένα φορητό σιντί και κάτι ηχειάκια του κώλου. Βάζω τον δίσκο αυτόν κι αρχίζω να γράφω και νιώθω μια παρουσία πίσω μου, να με κοιτάζει απ’ το παράθυρο με κάποια απορία – είναι ο αλγερινός φίλος, ο μουσουλμάνος ευρωπαίος ο άτυχος, που λίγους μήνες αργότερα θα επέστρεφε στην κανονική ζωή: Με μια απορία ξεκάθαρη, τι στο καλό ακούμε, μην είναι μουεζίνης, έφτασε ως το παράθυρο. 12 χρόνια αργότερα, ούτε τ’ όνομά του δε θυμάμαι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s