70 χρόνια μετά

Πριν 70 χρόνια, στο Βερολίνο γραφόταν η τελευταία πράξη του β’ παγκοσμίου πολέμου επί ευρωπαϊκού εδάφους – μιλάω φυσικά για την κατάληψη της πόλης από τον Κόκκινο Στρατό, που σήμαινε και το θάνατο του χιτλερικού καθεστώτος ως τέτοιου. Για την πορεία των πραγμάτων έκτοτε πολλά μπορεί να πει κανείς. Όμως σε ποιο περιβάλλον κλήθηκαν να ζήσουν οι Βερολινέζοι εκείνες τις ημέρες; Το παρακάτω βίντεο δίνει μια ενδιαφέρουσα εικόνα.

Advertisements

Εικοστός πρώτος αιώνας, με επίδικο την ταχύτητα

Διαφήμιση στο περιοδικό "Publish" (graphic arts, web design, multimedia), τεύχος 87, Ιανουάριος 2000

Διαφήμιση στο περιοδικό «Publish» (graphic arts, web design, multimedia), τεύχος 87, Ιανουάριος 2000

Αι απολύσεις εις το Εθνικόν Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (1953)

Η Χελώνα διαβάζει στην εφημερίδα Ελευθερία της 31ης Μαρτίου 1953, εξήντα χρονάκια πριν δηλαδή. Οι όποιες ομοιότητες με την σημερινή πραγματικότητα είναι συμπτωματικές:

Ο μέχρι τούδε γενικός διευθυντής Εκπομπών και Προγραμμάτων της Εθνικής Ραδιοφωνίας κ. Δημ. Πουρνάρας, ειδοποιήθη δι’ εγγράφου, κοινοποιηθέντος προς αυτόν δια δικαστικού κλητήρος, ότι από αύριον απομακρύνεται της θέσεώς του.

Ο κ. Πουρνάρας θα προσφύγη εντός της ημέρας εις το Συμβούλιον Επικρατείας ζητών την ακύρωσιν των αντισυνταγματικών διατάξεων του ψηφισθέντος περί Ραδιοφωνίας νόμου 2312 και την επαναφοράν του εις την θέσιν του.

Ο κ. Πουρνάρας αποκαλύπτει ότι κατεβλήθη προσπάθεια από τριμήνου όπως πεισθή ούτος και προσχωρήση εις τον «Συναγερμόν» και ιδιαιτέρως να δηλώση φιλίαν εις τον κ. Μαρκεζίνην, όταν δε ηρνήθη, δηλώσας ότι η επί τριετίαν υπηρεσία του εις τον Ραδιοσταθμόν ήτο ακομμάτιστος και απέβλεπεν εις την υπεράνω κομμάτων διατήρησιν και συνεχή βελτίωσίν του, τότε η κυβέρνησις ηξίωσεν από αυτόν να παραιτηθή. Μη επιτυχούσα και τούτο, προέβη εις την απόλυσίν του.

Ο κ. Πουρνάρας, αποχωρών από σήμερον της θέσεώς του, απηύθυνε μακράν ευχαριστήριον εγκύκλιον προς το προσωπικόν του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας, δια της οποίας εκθέτει το συντελεσθέν κατά την τελευταίαν τριετίαν έργον προς βελτίωσιν και ανάπτυξιν του Ιδρύματος. Εις την εγκύκλιον τονίζει ότι τα 8/10 του προσωπικού της Ραδιοφωνίας είναι συναγερμικοί και τα 2/10 αντιπολιτευόμενοι, παρά ταύτα δε ουδείς εδιώχθη ή απελύθη δια πολιτικούς λόγους κατά την λήξασαν τριετίαν.

Υπήρχον χθες πληροφορίαι, ότι υπό της κυβερνήσεως έχουν καταρτισθή πίνακες 327 υπαλλήλων του ΕΙΡ οι οποίοι θ’ απολυθούν τμηματικώς εντός των προσεχών ημερών. Ήδη εκοινοποιήθησαν αι απολύσεις εις 35 υπαλλήλους.

Αν η Χελώνα δεν απατάται, ο Δημήτρης Πουρνάρας ήταν αυτός.

Ο Γιώργος Παπανδρέου καταπέλτης εναντίον του ΠΑΣΟΚ

Ο Γιώργος Παπανδρέου δε μασάει τα λόγια του για το ΠΑΣΟΚ. Άραγε τι μπορεί να συμβεί μετά από αυτή την τοποθέτηση;

Αποδειχθήκαμε ως ΠΑΣΟΚ ανήμποροι να κόψουμε τους γόρδιους δεσμούς με το συγκεντρωτισμό, τις πελατειακές σχέσεις και τον κρατικισμό, αυτά τα μοντέλα που ήρθαν από τη μια μεριά από ένα δογματικό συγκεντρωτικό κομμουνιστικό κόμμα, και από την άλλη μεριά από τη λογική ενός συγκεντρωτικού δεξιού κράτους με τις πελατειακές σχέσεις.

Φανήκαμε ανήμποροι λοιπόν και αντί να αλλάξουμε τις δομές της εξουσίας τις χρησιμοποιήσαμε. Και αυτές μας αφομοίωσαν και μας αλλοίωσαν. Η έλλειψη της πολιτικής βούλησης να αντιπαρατεθούμε σθεναρά και αποφασιστικά σε λειτουργίες και δομές εξαρτησιακές, έχει κατ’ εμέ ως γενεσιουργό αιτία την έλλειψη συλλογικών και δημοκρατικών διαδικασιών μέσα στο κίνημά μας, μέσα στο κόμμα μας.

Πιστεύω ότι αυτό διαμόρφωσε και εξέθρεψε μια πολιτική πρακτική της νομής και αλαζονείας της εξουσίας, καθώς και μια ρουσφετολογική λογική διαφόρων μαγαζιών και ομάδων. Και διαπαιδαγωγήσαμε έτσι ένα ολόκληρο κίνημα με ίντριγκες, βυζαντινισμούς, πισώπλατα μαχαιρώματα, πνίγοντας τις πιο ζωντανές φωνές και παθητικοποιώντας κοινωνικά και μαζικά κινήματα, που ήταν δυνάμεις αλλαγής.

Αντί να απελευθερώσουμε δυνάμεις λαϊκές, αποψιλώνοντας κεντρικές δικές μας αρμοδιότητες, μεταφέροντάς τους εξουσίες, στηρίζοντας τη δημιουργική τους πρωτοβουλία, από το 1985 και μετά εγκλωβίσαμε το λαό στα στενά κομματικά τείχη με πολώσεις και συνθήματα, παγιώνοντας την ακινησία, τις ισορροπίες της αδράνειας, τους συσχετισμούς εξουσίας. Ωφελημένο από τις λογικές αυτές ήταν μόνο ένα ανομοιογενές εσωτερικό κομματικό κατεστημένο, που κύριο στόχο είχε τη διαιώνιση της καρέκλας. Έτσι όμως δεν απαντήσαμε στο πιο καίριο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας: την αλλαγή των οπισθοδρομικών, αντιπαραγωγικών και εξαρτησιακών δομών εξουσίας. Χάσαμε το στόχο μας και γίναμε αυτοσκοπός.

Το ερώτημα της αρχής μπορεί ν’ απαντηθεί, βεβαίως, διότι υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα μ’ αυτά τα λόγια. Δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το 1996.

195 χρόνια από τη γέννηση του Καρλ Μαρξ

«Το ζήτημα αν η ανθρώπινη νόηση μπορεί να κατακτήσει την αντικειμενική αλήθεια δεν είναι ζήτημα θεωρίας, είναι πρακτικό ζήτημα. Στην πράξη πρέπει ο άνθρωπος ν’ αποδείξει την αλήθεια, δηλαδή την πραγματικότητα και τη δύναμη, το εντεύθεν της νόησής του. Η διαμάχη για την πραγματικότητα ή τη μη πραγματικότητα της απομονωμένης από την πράξη νόησης είναι καθαρά σχολαστικό ζήτημα»

2η θέση στον Φόιερμπαχ, άνοιξη 1845

Εικοστές πρώτες Απριλίου

Ο Δήμητρης Ρηγόπουλος γράφει στην Καθημερινή:

Η 21η Απριλίου είναι μία ημερομηνία που έχει καταχωρισθεί στο συλλογικό ασυνείδητο με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Ομως, τέσσερα χρόνια νωρίτερα, η 21η Απριλίου του 1963 ήταν ημέρα γιορτής για την Αθήνα.

Τα εγκαίνια του Χίλτον εξελίχθηκαν στο κοσμικό γεγονός της χρονιάς, παρουσία του ίδιου του Κόνραντ Χίλτον ο οποίος έσπευσε να χαρακτηρίσει το κτίριο «το ωραιότερον Χίλτον του κόσμου».

Το ξαναγράψιμο της ιστορίας είναι αγαπημένη ασχολία στις μέρες μας. Κι έτσι, για τον δημοσιογράφο της Καθημερινής το ξεχωριστό γεγονός της 21ης Απριλίου 1963 είναι το κοσμικό γεγονός των εγκαινίων του ξενοδοχείου, κι όχι ότι λίγες εκατοντάδες μέτρα μακρύτερα η αστυνομία πόλεων απαγόρευε την πρώτη μαραθώνια πορεία ειρήνης – αυτήν  που κατόρθωσε να κάνει μόνος ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης – συλλαμβάνοντας 1100 άτομα.

nea19630422

Η ανασκευή του παρελθόντος είναι αδήριτη ανάγκη των σφετεριστών του παρόντος και του  μέλλοντος. Θα τους αφήσουμε;

Προς την οδόν της ανασυγκροτήσεως της Ευρώπης

ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, 30. (Αθ. Πρ.). – Το ημιεπίσημον Γερμανικόν Πρακτορείον πληροφορείται εκ Δρέσδης ότι, κατά συγκέντρωσιν του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Σαξωνίας, ο υπουργός της Εθνικής Οικονομίας του Ράιχ κ. Φουνκ, εξεφώνησε λόγον χθες την εσπέραν. Ο κ. Φουνκ, αφού εν αρχή παρατήρησε ότι η εθνική οικονομία του Ράιχ εκτείνεται ήδη από της Αρκτικής Θαλάσσης μέχρι του Ευξείνου και από της Φιλλανδίας μέχρι του Ατλαντικού, είπε μεταξύ άλλων: «Δεν θέλομεν να ασκήσωμεν παγκόσμιον κυριαρχίαν. Θέλομεν να συνεργασθώμεν με τα άλλα κράτη υπό μορφήν δικαίων ανταλλαγών, επωφελών δι’ όλους. Οφείλομεν, εν τούτοις, να ζητήσωμεν όπως εν τη ευρωπαϊκή οικονομία εφαρμοσθούν αι αυταί αρχαί και όπως όλαι αι εθνικαί οικονομίαι αποβλέπουν εις τον ίδιον σκοπόν, δηλαδή την οικονομίαν της ευρωπαϊκής ηπείρου. Αι μεγάλαι στρατιωτικαί επιτυχίαι έθεσαν τας βάσεις μιας ανασυγκροτήσεως της Ευρώπης. Ευρισκόμεθα ήδη εν μέσω της ανασυγκροτήσεως αυτής και δεν θα επιτρέψωμεν όπως έξωθεν της ηπείρου μας προσπαθήσουν να μας υποδείξουν τρόπους ανασυγκροτήσεως και οδούς προς εκλογήν». Ο κ. Φουνκ, καταλήγων, είπεν: «Δεν έχομεν παρά ένα και μόνον σκοπόν: την νίκην, ήτις σημαίνει δια τον γερμανικόν λαόν εν ευτυχές μέλλον και μίαν μεγάλην γερμανικήν αυτοκρατορίαν, ελευθέραν και ισχυράν».

Εφημ. Πρωΐα, 1 Οκτωβρίου 1941