Τακτοποιήσεις αυθαιρέτων

Το σκάνδαλο διαρκείας του Mall φαίνεται να τελειώνει σχεδόν με τούτη την τυπική ανακοίνωση της μεγαλόσχημης «Διϋπουργικής Επιτροπής Στρατηγικών Επενδύσεων»:

Παράλληλα, στη σημερινή συνεδρίαση συζητήθηκε και το επενδυτικό σχέδιο του «The Mall Athens» της εταιρείας «Lamda Olympia Village A.E.», το οποίο εντάχθηκε στις διατάξεις του Ν.3894/2010 όπως ισχύει, σε συμμόρφωση με το σκεπτικό και το διατακτικό της υπ’ αριθμ. 376/20147 απόφασης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Όπως επισημάνθηκε το έργο θα ελεγχθεί εκ νέου από το Συμβούλιο της Επικρατείας στο πλαίσιο της κατάρτισης Ειδικού Σχεδίου Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (Ε.Σ.Χ.Α.Σ.Ε.) με την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, το οποίο θα τύχει ασφαλώς της κανονιστικής επεξεργασίας του ΣτΕ.

Έτσι, με μια διατύπωση που περισσότερο συγχύζει παρά διευκολύνει τον αναγνώστη, μαθαίνουμε ότι έστω και μετά από τόσα χρόνια, τα χαρτιά του κ. Λάτση για το Mall θα είναι συντόμως άμεμπτα, μετά «ασφαλώς από την κανονιστική επεξεργασία του ΣτΕ».

Νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία-λάστιχο, προς εξυπηρέτηση συμφερόντων με ονοματεπώνυμο. Μαζί κι η τέταρτη εξουσία, η μικρότερη, με τη σιωπή και τις αντιγραφές της…

Advertisements

Το αθηναϊκό αδιέξοδο

Η Χελώνα σκαλίζει σήμερα τα χαρτιά της. 49 χρόνια νωρίτερα (1961), ο αρχιτέκτονας Αριστομένης Προβελέγγιος μιλά στο πρώτο αρχιτεκτονικό συνέδριο των Δελφών. Η επικαιρότητα του λόγου του δεν αφορά φυσικά τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές. Η Χελώνα πιστεύει, πάντως, ότι όσο δεν ακούγονται τέτοιου επιπέδου τοποθετήσεις από τις πολιτικές δυνάμεις που επαγγέλονται την βελτίωση των πρακτικών όρων της ζωής μας, έχουμε λίγα να περιμένουμε για την επόμενη μέρα. Επειδή υπήρξε μια εποχή που τέτοιες τοποθετήσεις υπήρχαν, δεν παύει να διατηρεί την αισιοδοξία της. Αρκεί, φυσικά, οι νέες δυνατότητες διαλόγου που αναπτύσσονται και στο πεδίο του διαδικτύου να αντλήσουν από το γόνιμο παρελθόν, το οποίο για απροσδιόριστους (ή μήπως απόλυτα σαφείς;) λόγους έχει καταδικαστεί στην λήθη.

Έχει διατηρηθεί η ορθογραφία και ο τονισμός του πρωτοτύπου.

Τό Ἀθηναϊκό ἀδιέξοδο λοιπόν ὀφείλεται στήν ἀδυναμία τοῦ Κράτους, ἀπό τά παλαιότερα χρόνια μέχρι σήμερα, νά προγραμματίση, νά ἐπιβάλη, νά κυριαρχήση. Ἀκόμη καί στά τελευταῖα χρόνια, ὅταν μετά τίς βαθειές ἀλλαγές πού ἐπέφερε ὁ Πόλεμος στήν οἰκονομία, στήν κοινωνική μορφή καί στήν ψυχολογία, τό Κράτος εἶχε τήν εὐκαιρία νά δαμάση τό φαινόμενο τῶν Ἀθηνῶν δημιουργώντας ἔντονα τήν πολιτεία τῶν κοινῶν συμφερόντων.

Γιά λόγους τούς ὁποίους θά ἦταν ἴσως δύσκολο καί ἴσως ἀψυχολόγητο νά ἀναπτύξουμε στό Συνέδριο, τό πράγμα αὐτό δέν ἔγινε. Ἡ εὐθύνη εἶναι φυσικά μεγάλη …

Γεγονός εἶναι ὅτι ἡ ἀσυλλόγιστη ἐλευθερία, ἡ βεβαιότητα ὅτι Ἀθήνα δέν εἶναι μία συγκεκριμένη πόλι, ἀλλά ἡ πόλι ὅπου τά συμφέροντα τοῦ καθενός προωθοῦντο, ἔκανε μία παράλογη ἐπέκτασι μέ οὐσιαστική κατάληψι ὅλου του Ἀττικοῦ πεδίου, μέ πλήρη καταστροφή τῆς ζώνης πού περιέβαλε τήν Ἀθήνα καί μέ πλήρη συντριβή καί διασπορά ὅλων τῶν στοιχείων πού μποροῦσαν συνθετικά ν’ ἀποτελοῦν τήν μονάδα μεγαλόπολι-Ἀθήνα.

Τά δεινά εἶναι δύο. Τό ἕνα εἶναι ὅτι ἡ πόλι αὐτή ἔχει δημιουργήσει μία βαρύτατη ὑποθήκη στήν ἐθνική οἰκονομία γιά τό μέλλον, γιατί μέ τήν ἀσυλλογισιά τῶν ἀπ’ εὐθείας γεγονότων ἀνταλλαγῆς ἡ αὔξησι τῆς ἀξίας τῶν οἰκοπέδων καί κατά συνέπειαν τῶν ἐπ’ αὐτῶν κτιρίων δημιούργησε μία εἰς βάθος ἀνατροπή τοῦ οἰκονομικοῦ ρυθμοῦ πού ἔπρεπε νά ἔχη μία Χώρα τῆς ὁποίας τά οἰκονομικά ἀποθέματα ὅσο καί ἡ ἐν γένει παραγωγή καί ὁ βιομηχανικός ἐξοπλισμός ἦταν μετά τόν Πόλεμο ὑποτυπώδη. …

Καί τό οἰκονομικό φαινόμενο δέν σταματάει ὡς ἐδῶ. Εἶναι φανερό πώς αὐτή ἡ ὑπεραξία πού μετεβλήθη σέ μία ἀπροσδόκητη περιουσία τῶν πτωχικά ἐχόντων πρίν ἰδιοκτητῶν τούς ἐδημιούργησε ἕνα ἐπίπεδο ζωῆς ἀδικαιολογήτως καί ἀπροσδοκήτως ὑψηλό. …

Σέ Χώρα λοιπόν ἑνός χαμηλοτάτου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἑνός πτωχοτάτου ἐξοπλισμοῦ καί μίας ἀβεβαιότητας γιά τήν μελλοντική οἰκονομική της ἀναδιάρθρωσι, αὐτοί οἱ ἐκ τῶν πλασματικῶν πράξεων πλουτίσαντες ζοῦν ἐκ τῶν μή παραγωγικῶν ἀποκτημάτων τούς ἕνα νέο βίο καί ἐπιθυμοῦν νά προμηθευτοῦν ἀγαθή μή παραγόμενα στόν τόπο μας• γι’ αὐτό καί οἱ δεῖκτες τῶν εἰσαγωγῶν καί τῆς αὐξήσεως ἐξαγωγῆς συναλλάγματος βαίνουν διαρκῶς αὐξανόμενοι καί βαρύνουν στήν Ἑλληνική οἰκονομία.

Σέ παλαιότερα χρόνια οἱ διάφορες Χῶρες πού ἐπιθυμοῦσαν νά κατακτήσουν καί νά ὑποδουλώσουν μία περιοχή δημιουργοῦσαν ἐπιθυμίες καί τρόπο ζωῆς γιά ἕνα τμῆμα τῆς ἡγετικῆς τάξεως, γιά τούς ἄρχοντες• τούς δημιούργησαν ἕνα τρόπο ζωῆς καινούργιο, πού ξεπερνοῦσε τίς συνήθειές τους καί τίς δυνατότητές τους προμηθείας ἀπό τίς ντόπιες τους ἀγορές, καί ἀνώτερο ἀπό τό οἰκονομικό τους ἐπίπεδο• ἔτσι τούς διέφθειραν καί τούς μετέτρεπαν σέ ὄργανά τους καί ἄβουλα στοιχεῖα.

Ἴσως συμπτωματικά, δημιουργήθηκε καί στήν Ἑλλάδα μία κατάστασι ἀνθρώπων πού ζοῦν ἕνα ἐπίπεδο ἐπιθυμιῶν καί ἀπολαβών, ὄχι μόνον πάνω ἀπό τό οὐσιαστικό ἐπίπεδό του Τόπου τους, ἀλλά καί πάνω ἀπό τά ἀγαθά τά ὁποία μέ εὔλογο τρόπο ἀπέκτησαν. Αὐτό γίνεται μέ τήν μετατροπή ἑνός πρώην μικροῦ εἰσοδηματία, πού εἶχε πόρους ἀπό ἕνα τριώροφο παλαιό καί ἐνοικιοστασιακό σπίτι, σέ ἰδιοκτήτη τοῦ ἰδίου οἰκοπέδου, ἀπελευθερωθέντος ἀπό τά δεσμά τοῦ ἐνοικιοστασίου, ὑπεραξιοποιηθέντος μέ τόν διπλασιασμό ἤ τριπλασιασμό τοῦ ὕψους, πού θά τό ἀνταλλάξη μέ τό 50-60% τοῦ καινούργιου κτιρίου, πού μία οἰκοδομική ἑταιρεία θά σπεύση νά ἀνεγείρη.

Αὐτή ἡ οἰκονομική περιπέτεια, ὅπως καί οἱ συνέπειές της, πού φυσικά δημιούργησαν μίαν αὐταπάτη ζωτικότητας στόν Ἀθηναϊκό χῶρο, πού δέν ἦταν παρά μία μορφή σταματήματος τῆς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης ἐκβιομηχανοποιήσεως γιά περισσότερο ἀπό 15 χρόνια, κατά τήν στατική ἔννοια, ἴσως γιά πολύ περισσότερα ἀπό τά διπλάσια, ἄν δέν ὑπάρξη βαθύτερη ἐθνική παρόρμησι πού νά δώση τό ἰσόρροπό της κατά τά ἔτη αὐτά ἐθνικῆς μοιρολατρίας. …

Δέν θά προσπαθήσω νά ἐξαντλήσω τήν οἰκονομική ἁλυσίδα τῶν ἐπιπτώσεων ἀπό τήν λανθασμένη κρατική πολιτική. (Τό ἴδιο καί) τίς ἄλλες (ἐπιπτώσεις), δηλαδή τό κυκλοφοριακό ἀδιέξοδο, τά κοινωνικά προβλήματα καί αὐτήν τήν ἐμπλοκή τῆς ἀστικῆς τάξεως στήν δόμηση μίας μορφῆς πόλεως πού ἐξεταζομένη μέ κάθε πολεοδομικό κανόνα εἶναι ἀπαράδεκτη. …

Τό συμπέρασμα πού βγαίνει ἀπό τήν τελείως περιγραφική ἐξέτασι τῶν Ἑλληνικῶν πόλεων εἶναι τοῦτο: Ἀπαιτεῖται ἡ ἄμεση δημιουργία μίας νέας Καταστατικῆς Χάρτας, πού νά θέτη τήν πολεοδομική ἀνασυγκρότησι σάν πρόβλημα ἐθνικῆς ἀνάγκης. Ἡ παρέλευσι μίας 5ετίας μέ ἀτέρμονες συζητήσεις πάνω στό σχῆμα καί τούς φορεῖς τῆς πολεοδομικῆς αὐτῆς ἀναδιοργανώσεως πρέπει νά ἀντικατασταθῆ ἀπό ἀποφάσεις. Ὅλοι συμφωνοῦμε πώς οἱ μέθοδοι ἐργασίας, οἱ σκοποί καί ἡ δημιουργική θέλησι τοῦ πολεοδομικοῦ αὐτοῦ συγκροτήματος ἐξαρτῶνται ἀπό τήν ἐπιστημονική δεοντολογία καί συνείδησι μόνον• κάθε δέ ἄλλη ἐξάρτησι οὐσιαστική ἤ ἔμμεσος μέ τό Κράτος καί τούς Ὀργανισμούς του θά εἶναι παράγων ἀποτυχίας, γιατί ἡ Διοίκησι ἐνεπλάκη ἐκ παραδόσεως καί ἐν τή ἐξελίξει μέ τά δύο σχήματα πού ἀποτελοῦν Ἀντιπολεοδομία – αὐθαιρεσία καί συγκαταβατικότητα – γιά νά μήν ποῦμε ὅτι ἐνδεχομένως δημιουργήθηκαν ἐντυπώσεις μή ἀμεροληψίας σέ σχέσι μέ τήν διάθεσι χώρων, ὑψῶν, εἴδους χρήσεως κλπ.

Όταν το «Βήμα» κάνει προπαγάνδα

Είναι προφανές στον προσεκτικό παρατηρητή ότι τις τελευταίες εβδομάδες παίζεται ένα έργο απαξίωσης των επιχειρήσεων δημοσίων συγκοινωνιών από την πλευρά της κυβέρνησης και μερίδας του τύπου (αρχίζουν, μάλιστα, να αποκαλύπτονται κι αυτοί που θα επωφεληθούν απ’ αυτό το παιχνίδι της απαξίωσης).

Είναι πολλά τα παραδείγματα, αλλά αυτό του Βήματος της Παρασκευής 2 Ιουλίου βγάζει μάτι για τον υπερβάλλοντα ζήλο του. Καλύπτοντας το ζήτημα της επίσχεσης εργασίας των εργαζόμενων της ΕΘΕΛ που δεν πληρώθηκαν στην ώρα τους, αναπαράγει τις διαφορετικές απόψεις των υπουργείων οικονομικών και μεταφορών σχετικά. Συνοδεύει δε το άρθρο με τίτλο «Εμφύλιος υπουργών για τις ΔΕΚΟ» με αυτή τη φωτογραφία του Άλκη Κωνσταντινίδη (AP), αλλά κυρίως με αυτή την πρόστυχη λεζάντα:

Επιβάτες περιμένουν επί ματαίω στη στάση για το όχημα που θα τους μεταφέρει στις δουλειές ή στα σπίτια τους. Χθεσινή εικόνα στο Σύνταγμα, που δείχνει ποιος τελικά πληρώνει το μάρμαρο της μη εξυγίανσης των αστικών συγκοινωνιών.

Οποιοσδήποτε έχει περάσει κάποτε απ’ το Σύνταγμα διαπιστώνει φυσικά ότι η εικονιζόμενη στάση είναι του τραμ, οπότε καμία σχέση δεν έχει με το εξεταζόμενο επίκαιρο ζήτημα της ΕΘΕΛ. Κι αρχίζει να αναρωτιέται κανείς ποιος γράφει τις λεζάντες της εφημερίδας.

Για τα λοιπά των μαζικών μεταφορών θα επανέλθουμε με περισσότερη τεκμηρίωση, όπως το έχουμε κάνει αρκετές φορές στη Χελώνα.

Το Καρπενήσι έγινε επιτέλους νησί

Ημερίδα για την θολή έννοια της «νησιωτικότητας» διοργανώνει σήμερα ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κρίτων Αρσένης. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του κινήματος:

Την ημερίδα θα παρακολουθήσουν οι συμμετέχοντες στο ειδικό γκρουπ επισκεπτών με θέμα την βιώσιμη αλιεία και τη νησιωτικότητα που διοργανώνεται από τον ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, και στο οποίο συμμετέχουν μαθητές σχολείων από τη Σάμο και την Ευρυτανία, οι οποίοι έχουν διακριθεί για εργασίες που έχουν εκπονήσει με θέμα την βιώσιμη αλιεία.

Μποτίλια στη θάλασσα

Ας κάνουμε ένα διάλειμμα από τα ζητήματα της κρίσης (που κυρίως μας απασχολούν στο Greek Statistics) για να παραθέσουμε την εξαιρετικού ενδιαφέροντος δήλωση του κυρίου BP για την πετρελαιοκηλίδα του Κόλπου του Μεξικού:

«The Gulf of Mexico is a very big ocean. The amount of volume of oil and dispersant we are putting into it is tiny in relation to the total water volume».

Επειδή το ζήτημα της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος είναι εγγενές στον καπιταλισμό και εξαιρετικά επίκαιρο εν μέσω της τρέχουσας κρίσης του, δεν νομίζω ότι μπορεί ο αναγνώστης να μου καταλογίσει ότι «εδώ καράβια καίγονται, βαρκούλες αρμενίζουν». Επειδή, όμως, ο υποκειμενικός παράγοντας έρχεται συχνά να επικαθορίσει ζητήματα που ο παραδοσιακός μαρξισμός αντιμετωπίζει με όρους αναγκαιότητας, καλό είναι να βλέπουμε το ποιόν του αντιπάλου.

Τετράτροχος εφιάλτης

Σε ορθή κατεύθυνση η απόφαση του νέου υπουργού εσωτερικών για μείωση του στόλου των κρατικών αυτοκινήτων. Εντυπωσιακά και τα στατιστικά στοιχεία που δίνονται στη δημοσιότητα. Αλλά ποιον να πιστέψεις;

Το έντυπο Βήμα που μας πληροφορεί ότι τα κρατικά οχήματα είναι 44.000 ή το ηλεκτρονικό που, αναπαράγοντας την είδηση όπως τη δίνει το ΑΠΕ, μάς πληροφορεί ότι είναι περίπου 57.000; Την Ελευθεροτυπία που μας πληροφορεί ότι σύμφωνα με προ τριών ετών απογραφή του υπουργείου εσωτερικών τα κρατικά αυτοκίνητα είναι 57.654 ή την Ισοτιμία που μας πληροφορεί ότι είναι μια έρευνα του ΕΜΠ που κατέληξε ότι τα κρατικά αυτοκίνητα είναι 56.650; Τα Νέα που μας πληροφορούν επίσης για 44.000 οχήματα ή μήπως το Mega που μπαίνει κάθε μέρα σε όλα τα σπίτια και μας πληροφορεί ότι τα κρατικά αυτοκίνητα είναι περίπου 20.000;

Για την ιστορία, το σχετικό άρθρο της Καθημερινής.

Πετάλι στης πόλης μας το χάλι!

Πραγματοποιήθηκε σήμερα με μεγάλη επιτυχία η Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία. Στην Αθήνα συγκεντρώθηκαν περίπου 5.000 ποδηλάτες. Τα κυρίαρχα media δεν ξέρω αν τους είδαν. Επειδή, όμως, ήμασταν εκεί, να μια γεύση: