Προβοκατόρικες ερωτήσεις και προβοκατόρικες απαντήσεις

Από μικρή συνέντευξη του Ντέιβιντ Χάρβεϊ στο Times Higher Education:

Έχετε περιγράψει το Δεκαεπτά Αντιφάσεις και το Τέλος του Καπιταλισμού ως το πιο επικίνδυνο βιβλίο που έχετε γράψει. Αν τα βιβλία έχουν ακόμη τη δύναμη να είναι επικίνδυνα, γιατί το κάψιμο ή η απαγόρευσή τους είναι ακόμη μια σχετικά σπάνια τακτική των κυβερνήσεων ή άλλων αρχών;

Δεν πάει και πολύς καιρός από τότε που το να έχεις ένα βιβλίο του Μαρξ στη βιβλιοθήκη σου μπορεί να οδηγούσε στην «εξαφάνισή» σου σε πολλές λατινοαμερικάνικες δικτατορίες και κατασχέσεις «επικίνδυνων κειμένων» συμβαίνουν καθημερινά σε πολλά μέρη του κόσμου. Στη δική μας γωνιά της γης αυτό δε συμβαίνει διότι υφίστανται άλλα λιγότερο σκληρά μέσα λογοκρισίας και ιδεολογικού ελέγχου για να κρατούν τα επικίνδυνα βιβλία «στη θέση τους» και να περιορίζουν την επιρροή των αισθημάτων τα οποία αυτά εκφράζουν και μεταδίδουν. Στο μεταξύ, οι δυνάμεις που καθιστούν επαγγελματική την αυτολογοκρισία είναι επίσης αποτελεσματικές στον περιορισμό του σχηματισμού και της επίδρασης των επικίνδυνων ιδεών.

Advertisements

Διασταλτικές ερμηνείες για αριστερόχειρες κι αριστερόκαρδους

Ομολογώ ότι πάντοτε μ’ άρεσαν οι βιβλικές αναφορές, οι ευαγγελικές περικοπές κλπ., ίσως ακριβώς επειδή κατά τ’ άλλα δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη και κανένα ενδιαφέρον (ή μάλλον έχω αρνητικό ενδιαφέρον) για το εκκλησιαστικό κατεστημένο παγκοσμίως και το ελληνοχριστιανικό ειδικότερα.

Ψάχνοντας να βρω την ακριβή διατύπωση εκείνου του κλασικού με την αριστερή και τη δεξιά χείραν που δεν ξέρει μια τι κάνει η άλλη, έπεσα σε μια ενδιαφέρουσα ποιμαντική συμβουλή ενός αγίου ανθρώπου σε ένα κατά τ’ άλλα ευσεβές ιστολόγιο που δεν παρακολουθώ τακτικά.

Ας εξηγηθώ: Λέει το «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον» (ΣΤ’ 1-4):

1 Προσέχετε [δὲ] τὴν δικαιοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς· εἰ δὲ μήγε, μισθὸν οὐκ ἔχετε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν τῷ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 2 Ὅταν οὖν ποιῇς ἐλεημοσύνην, μὴ σαλπίσῃς ἔμπροσθέν σου, ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς ῥύμαις, ὅπως δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσιν τὸν μισθὸν αὐτῶν. 3 σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου, 4 ὅπως ᾖ σου ἡ ἐλεημοσύνη ἐν τῷ κρυπτῷ· καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ [αὐτὸς] ἀποδώσει σοι.

Εν ολίγοις, για όσους δε μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν τη γλώσσα αυτή, μην χρησιμοποιείς την ελεημοσύνη για να δοξάσεις τον εαυτό σου.

Ή κάτι τέτοιο, καταλαβαίνεις εσύ κι εγώ, αναγνώστη, γιατί ο πολυγραφότατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος έχει άλλη άποψη, σύμφωνα τουλάχιστον με το ιστολόγιο «Άπαντα Ορθοδοξίας«:

Σε πολλά χωρία της Αγίας Γραφής γίνεται λόγος για την δεξιά και αριστερά χείρα του ανθρώπου. Η δεξιά χείρα είναι η καρδιά, η αριστερά είναι η λογική. Ο λογισμός της κενοδοξίας (η αριστερά χειρ) εκδιώκει την Χάρη από την καρδιά (δεξιά χειρ), δηλαδή η αριστερά (λογική) επιδιώκει να αναλύση την γνώση του Θεού που βιώνει η καρδιά, ιδίως προσπαθεί να την διατυπώση για να βοηθήση τους εξομολογουμένους, αλλά τότε χάνεται για πολύ διάστημα το Φως. Γι’ αυτό είπε ο Χριστός: “Μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου” (Ματθ. στ’, 3).

Τι ωραία στρέβλωση! Μ’ αυτά και μ’ αυτά, μου άνοιξε η όρεξη να διαβάσω αυτό.

Για την καινούργια σχολική χρονιά

Τα παιδιά επιστρέφουν στις σχολικές αίθουσες, στα σφαγεία της επιθυμίας, στον Προκρούστη του πόθου και το γραφείο τύπου της μαθητικής οργάνωσης της πολιτικής νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος της Νέας Δημοκρατίας εκδίδει την εξής ανακοίνωση:

Χτύπησε σήμερα σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας, το πρώτο κουδούνι για τη σχολική χρονιά 2014- 2015. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η σχολική χρονιά ξεκινάει χωρίς ελλείψεις, τόσο σε καθηγητές και εκπαιδευτικό προσωπικό, όσο και σε βιβλία και υλικοτεχνική υποδομή.

Σε μία εποχή που η Πρωτοβάθμια και η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, η διατήρηση της παρεχόμενης γνώσης προς τους μαθητές σε υψηλά επίπεδα αποτελεί στοίχημα, ώστε τα απολυτήρια της Βασικής Παιδείας να έχουν τόσο πρακτική αξία, όσο και ουσιαστική.

Ευχόμαστε η σχολική χρονιά να κυλήσει και να ολοκληρωθεί όπως ξεκίνησε, χωρίς προβλήματα και με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων σε ετοιμότητα, να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε ζήτημα προκύψει, θέτοντας σε προτεραιότητα πέρα και πάνω από όλα, την ομαλότητα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Μαδάω τη μαργαρίτα: Να τη σχολιάσω, να μη τη σχολιάσω, να τη σχολιάσω, να μη τη σχολιάσω, να τη σχολιάσω, να μη τη σχολιάσω, να μη τη σχολιάσω.

Ελεύθερη διδασκαλία

Ακούγοντας
Για κοινωνία αταξική
Αμέσως το παιδί ονειρεύεται
Τον κόσμο-σκασιαρχείο

Και με καλοσυνάτη αδιαφορία
Χαμογελάει
Σαν ο καθηγητής του «Vive la France»
Του λέει πως είναι ο τελευταίος
Κι όταν ο ίδιος πάλι του μαθαίνει
Το Πιστεύω
Τίποτε δεν καταλαβαίνει από Θρησκευτικά
Κι απ’ όλα τα μελό κηρύγματα

Καμιά δε δίνει προσοχή
Στο κήρυγμα της αρετής και της ευσέβειας
Χαμογελάει ακούγοντας
Πως και στη Γαλλική Ιστορία επίσης
Είναι τελευταίος
Και τελευταίος των τελευταίων και στην Κατήχηση
Μα θα ‘πρεπε να ντρέπεσαι
Λέει ο ταπεινωτής του
Να ντρέπομαι γιατί
Λέει το παιδί
Δεν πάει πολύς καιρός
Που εσείς ο ίδιος μού είπατε
Πως οι έσχατοι θα γίνουν πρώτοι.

Περιμένω.

του Ζακ Πρεβέρ (μετάφραση: Γιάννης Βαρβέρης)

Το βίτσιο του να διαβάζεις «Καθημερινή»

Ο παλιός φίλος της Χελώνας Απόστολος Λακασάς ξεκινά το άρθρο του στην Καθημερινή της Κυριακής ως εξής:

Το 1974 ήταν πρώτη φορά που στήθηκαν κάλπες στα πανεπιστήμια, ώστε οι φοιτητές να εκλέξουν τους εκπροσώπους τους στις διοικήσεις των ιδρυμάτων.

Και φυσικά η Χελώνα δεν διάβασε το υπόλοιπο, καθώς αφενός κάλπες είχαν στηθεί και πριν το ’74 και αφετέρου το ’74 δεν εξελέγησαν εκπρόσωποι στις διοικήσεις των ιδρυμάτων.

Την επόμενη φορά που ο κ. Αλαφούζος αποφασίσει να απολύσει κάποιον εκ των εργαζομένων του, ο κ. Λακασάς είναι μια καλή υποψηφιότητα. Η Χελώνα φοβάται, όμως, ότι έχει διαφορετικά κριτήρια από τον κ. Αλαφούζο.

«Το κεραμίδι»: Όψεις ακαδημαϊκής διαφθοράς

Ο Απόστολος Λακασάς γράφει σήμερα στην Καθημερινή για το χάος των φοιτητικών εστιών:

Διακόσια πενήντα ευρώ τον μήνα για γκαρσονιέρα στο πανεπιστήμιο! Τόσο ήταν το ενοίκιο για ένα δωμάτιο φοιτητικής εστίας στην Αθήνα, το οποίο κάποιοι παλιοί φοιτητές το επινοικίαζαν βγάζοντας ένα πολύ καλό μηνιαίο χαρτζιλίκι. Οι επιτήδειοι είχαν μετατραπεί, με την ανοχή των κρατικών υπηρεσιών, σε «ιδιοκτήτες» της κρατικής περιουσίας και την εκμεταλλεύονταν. Μάλιστα, βρέθηκε και κάποιος που τα τελευταία 18 χρόνια κρατούσε το δωμάτιο της φοιτητικής εστίας και την τελευταία δεκαετία, αφού αποφάσισε να παντρευτεί και να νοικοκυρευθεί, αποφάσισε να νοικιάσει το δωμάτιο σε κάποιον τρίτο.

Και παρακάτω, πιο ενδιαφέρον:

Ειδικότερα, η οικονομική κρίση έκαμψε τις αντιρρήσεις των φοιτητικών παρατάξεων στις πιέσεις των ανθρώπων του ΕΙΝ που ζητούσαν οι «αιώνιοι» να παραδώσουν τα δωμάτια που κρατούσαν.

Ως συνήθως, βέβαια, λείπει ο λόγος για την ταμπακέρα. Ο δημοσιογράφος δεν αναφέρει ποιες φοιτητικές παρατάξεις προέβαλαν μέχρι σήμερα αντιρρήσεις στο ΕΙΝ που διαχειρίζεται τις μεγάλες εστίες. Όσοι, όμως, έχουν περάσει από τα πανεπιστήμια, γνωρίζουν διάφορα ενδιαφέροντα: Π.χ. ποιας παράταξης επικεφαλής, φοιτητής και εργαζόμενος παραλλήλως σε αθηναϊκό πανεπιστήμιο, είχε δύο δωμάτια στην εστία του που πια δε λειτουργεί ενώ, παραλλήλως, άλλοι αποβάλλονταν από μεγάλη εστία του ΕΙΝ για «πειθαρχικούς λόγους» διότι ανέπτυσσαν ανεπιθύμητη συνδικαλιστική δραστηριότητα μέσα σ’ αυτήν.

Τίποτα απ’ όσα γράφει σήμερα ο Λακασάς δεν είναι ψέμα. Λείπουν, όμως, από το άρθρο ονόματα και διευθύνσεις.

Και, επειδή η Χελώνα έχει ξανασχοληθεί με τον Απόστολο Λακασά, καλό θα ήταν κάποια στιγμή να πει καθαρά ο φιλότιμος δημοσιογράφος πού βρίσκεται ο πυρήνας της διαφθοράς στα ΑΕΙ και ΤΕΙ και να μην παραπλανεί τους αναγνώστες της εφημερίδας του.

Το Καρπενήσι έγινε επιτέλους νησί

Ημερίδα για την θολή έννοια της «νησιωτικότητας» διοργανώνει σήμερα ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κρίτων Αρσένης. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του κινήματος:

Την ημερίδα θα παρακολουθήσουν οι συμμετέχοντες στο ειδικό γκρουπ επισκεπτών με θέμα την βιώσιμη αλιεία και τη νησιωτικότητα που διοργανώνεται από τον ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, και στο οποίο συμμετέχουν μαθητές σχολείων από τη Σάμο και την Ευρυτανία, οι οποίοι έχουν διακριθεί για εργασίες που έχουν εκπονήσει με θέμα την βιώσιμη αλιεία.