Ημερολόγιο του συρμού

glitsesΚεντρική πλατφόρμα Ομόνοιας, ώρα 12.46 μμ: Τη σκάλα κατεβαίνει ένας παππούς τουλάχιστον 80 χρονών, που στηρίζεται με το δεξί χέρι σε μια γκλίτσα καινούργια και γυαλιστερή. Με το αριστερό κρατά ένα δέμα με γκλίτσες εξίσου γυαλιστερές σε διάφορα μήκη. Λευκό στρογγυλό πάνινο καπέλο, παντελόνι υφασμάτινο ανοιχτόχρωμο κι ένα μπλουζάκι μάλλον λευκό. Γαλάζια μάτια και ξασπρισμένο δέρμα, με μια μεγάλη πανάδα στο αριστερό μάγουλο, φυσική φθορά.

Ο συρμός προς Κηφισιά έρχεται. Επιβιβαζόμαστε στο ίδιο βαγόνι, μαζί με μερικούς ακόμη επιβάτες. Τον αφήνω να περάσει μπροστά μου και κάθεται στο βάθος του βαγονιού. Στέκομαι κατά τη συνήθειά μου όρθιος δίπλα στην πόρτα, έχοντας πλάτη στον παππού και βγάζω το κινητό για να ελέγξω τις εξελίξεις στην ψηφιακή μου ζωή την τελευταία ώρα. Απορροφημένος από την εμμονική διαδικασία, χάνω την έναρξη της συζήτησης και μου τραβά την προσοχή μόνο μια γυναικεία φωνή πίσω μου, καθισμένη κι αυτή, που λέει: «Εσύ, παππού, δηλαδή, τι κόμμα λες να ψηφίσουμε;».

Ο παππούς κάπως τα μασάει, προσπαθεί να αποφύγει την τοποθέτηση, αλλά υποχωρεί τελικά στην επιμονή της σχεδόν πενηντάρας συνομιλήτριάς του λέγοντας «Δεξιά βέβαια πρέπει να ψηφίσουμε». Η πενηντάρα εξανίσταται: «Αμ βέβαια, τέτοιος ήσουν, σε κατάλαβα απ’ την αρχή, και κάθεσαι και μιλάς, ενώ εμένα ο πατέρας μου είχε πάει και φυλακή, που εσύ δεν τόλμησες. ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ψηφίσουμε». Έχει φτάσει στον προορισμό της, όμως, σηκώνεται ορμητικά κι έρχεται προς την πόρτα. Για μια στιγμή στέκεται μπροστά μου περιμένοντας ν’ ανοίξει και της πετάω «Πρέπει να τον κλειδώσουμε αυτόν σπίτι του. Αν και βέβαια είναι πολλοί αυτοί που πρέπει να κλειδώσουμε σπίτια τους τη μέρα των εκλογών». «Τι να τον κάνω που θα μπορούσε να είναι πατέρας μου», μου λέει, γελάει κάπως πικρά και βγαίνει.

Ο παππούς έχει σηκωθεί τώρα όρθιος, έχει ακουμπήσει το δέμα με τις γκλίτσες και στέκεται δίπλα μου. Τον πνίγει το δίκιο, είναι προφανές. Χτυπώντας τη γκλίτσα στο δάπεδο μιλάει πια σε όλο το βαγόνι, που χασκογελά κυρίως: «Δεν το έχετε καταλάβει, στην Ελλάδα μόνο η δεξιά μπορεί να κάνει Κράτος. Τι θέλετε τώρα, να ψηφίσετε πάλι αριστερά να το διαλύσουν οι απέξω; Αυτά έκανε η αριστερά και παλιά και είδατε τι έγινε».

Το βαγόνι γελάει, ενώ μια γυναίκα γύρω στα εξήντα, μαυροντυμένη, τα γκρίζα μαλλιά της μαζεμένα ψηλά στο κεφάλι σε κότσο, με ασημένιο σταυρό στο λαιμό και ένα μενταγιόν με το όνομα «Θανάσης» γραμμένο σε σύρμα σηκώνεται φουριόζα απ’ το κάθισμά της για να επιτεθεί κι εκείνη στον παππού: «Τι βλάκας που είσαι, θα πας να ψηφίσεις αυτούς που σ’ έκαναν να πεινάς, αλλά καλά να πάθεις».

Ο παππούς στέκεται ακόμη δίπλα μου κι αρχίζει να φωνάζει μάλλον ακατάληπτα στη μαυροντυμένη που ανεβάζει στροφές. Προσπαθώ να τον καλμάρω:
-Τις γκλίτσες συλλογή τις κάνεις ή τις πουλάς;
-Τι;
-Τις γκλίτσες συλλογή τις κάνεις ή τις πουλάς;
-Τις πουλάω.

«Χα!», κάνει η μαυροντυμένη σχεδόν μέσα στο αφτί του παππού. Συνεχίζω:

-Και λες να ψηφίσουμε δεξιά;
-Αφού μόνο με τη δεξιά θ’ αφήσουν οι απέξω να κάνουμε Κράτος.
-Και ποιο κόμμα λες να ψηφίσουμε;
-Όποιο θέλεις, να είναι δεξιό. Άκου με που σου λέω, είμαι γέρος και ξέρω. Εσείς δεν καταλαβαίνετε και θέλετε την αριστερά και θα τα διαλύσει όλα.
-Δηλαδή ο Σαμαράς τα έκανε όλα καλά και δε διέλυσε τίποτα;
-Ε, δεν τα έκανε σαν αυτόν τώρα.
-Εντάξει, δίκιο έχεις, μόνο με τη δεξιά θα μας αφήσουν. Αλλά ποιο κόμμα να ψηφίσω;
-Όποιο θέλεις, να είναι δεξιό.
-Ναι, αλλά ποιο; Τον Μεϊμαράκη πρέπει να ψηφίσουμε;
-Όποιο θέλεις, να είναι δεξιό.
-Να ψηφίσω Καμμένο, που πήγε με το ΣΥΡΙΖΑ;
-Όχι Καμμένο!
-Τότε τι να ψηφίσω, δε μείνανε και πολλά ή Μεϊμαράκη μου λες να ψηφίσω ή Χρυσή Αυγή.

Δεν απαντά συγκεκριμένα. Η μαυροντυμένη εξηντάρα συνεχίζει το μονότερμα: «Μα εσύ θα πας και θα ψηφίσεις αυτούς που σε έκαναν να πεινάς!». Ένας κάπως γλοιώδης καλοντυμένος τύπος με την «Καθημερινή» διπλωμένη κάτω απ’ τη μασχάλη τη ρωτάει, ενώ ταυτόχρονα σηκώνει το κινητό του για να την τραβήξει βίντεο: «Δηλαδή με το ΣΥΡΙΖΑ φάγαμε ψωμί;». «Ναι, με τον Τσίπρα φάγαμε λίγο ψωμάκι και πάλι Τσίπρα πρέπει να ψηφίσουμε» και συνεχίζει με μάλλον παραληρηματικό τρόπο – τα ίδια θα έλεγε μάλλον κάποτε και για τον Παπανδρέου. Ρωτάει και τον παππού: «Από πού είσαι;». «Από την Καρδίτσα».

Διασχίζω τα λίγα μέτρα που με χωρίζουν απ’ τον γλοιώδη, κατεβάζω με το χέρι μου το κινητό του και του λέω:
-Σταμάτα να τραβάς βίντεο.
-Γιατί; Τι σε νοιάζει εσένα;
-Είμαι κι εγώ μέσα και δε θέλω να με τραβάς.
-Δεν είσαι μέσα.
-Είμαι. Τι θέλεις να τραβήξεις; Βλέπεις κανένα θέαμα;
-Ναι, θέαμα είναι.
-Κλείσ’ το.
-Τι θέλεις εσύ ο νεαρούλης; Λες να θέλω να τραβήξω εσένα; Γιατί; Μήπως γιατί είσαι ομορφούλης;
-Κλείσ’ το και τελείωνε. Δεν τους σέβεσαι.

Νιώθω μ’ έκπληξη το χέρι της εξηντάρας να τραβάει το χέρι μου μακριά απ’ τον γλοιώδη. Μένουμε μύτη με μύτη.

Σε λίγα λεπτά συμπυκνωμένο όλο το νεοελληνικό πρόβλημα: γνήσια εθελοδουλία, ναΐφ πατριωτισμός, νόθα αστικοποίηση, λαϊκή δρομίσια αντιπαράθεση χωρίς θεμελιωμένα επιχειρήματα, τάσεις εξιδανίκευσης και ο πανταχού παρών μεσαίος και πάνω θεατής, έτοιμος να εκμεταλλευτεί τις συνθήκες, να τρίβει τα χέρια του για τη σύγχυση. Να κατέβει κανείς απ’ το τρένο, να μείνει ως το τέρμα; Ή μήπως να στρώσεις τις δικές σου ράγες και να μάθεις να οδηγείς;

«Επόμενη στάση: Περισσός». Η πόρτα ανοίγει. Βγαίνω έξω. Η ανάσα μου κόβεται από τη ζέστη.

Τακτοποιήσεις αυθαιρέτων

Το σκάνδαλο διαρκείας του Mall φαίνεται να τελειώνει σχεδόν με τούτη την τυπική ανακοίνωση της μεγαλόσχημης «Διϋπουργικής Επιτροπής Στρατηγικών Επενδύσεων»:

Παράλληλα, στη σημερινή συνεδρίαση συζητήθηκε και το επενδυτικό σχέδιο του «The Mall Athens» της εταιρείας «Lamda Olympia Village A.E.», το οποίο εντάχθηκε στις διατάξεις του Ν.3894/2010 όπως ισχύει, σε συμμόρφωση με το σκεπτικό και το διατακτικό της υπ’ αριθμ. 376/20147 απόφασης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Όπως επισημάνθηκε το έργο θα ελεγχθεί εκ νέου από το Συμβούλιο της Επικρατείας στο πλαίσιο της κατάρτισης Ειδικού Σχεδίου Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (Ε.Σ.Χ.Α.Σ.Ε.) με την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, το οποίο θα τύχει ασφαλώς της κανονιστικής επεξεργασίας του ΣτΕ.

Έτσι, με μια διατύπωση που περισσότερο συγχύζει παρά διευκολύνει τον αναγνώστη, μαθαίνουμε ότι έστω και μετά από τόσα χρόνια, τα χαρτιά του κ. Λάτση για το Mall θα είναι συντόμως άμεμπτα, μετά «ασφαλώς από την κανονιστική επεξεργασία του ΣτΕ».

Νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία-λάστιχο, προς εξυπηρέτηση συμφερόντων με ονοματεπώνυμο. Μαζί κι η τέταρτη εξουσία, η μικρότερη, με τη σιωπή και τις αντιγραφές της…

Εν αρχή ην το μίσος

Θα πρότεινα να ξοδέψετε τα δώδεκα λεπτά που χρειάζονται για να δείτε το παρακάτω βίντεο. Πρόκειται για την πρώτη τοποθέτηση του Αχιλλέα Μπέου μετά την εκλογή του στη θέση του Δημάρχου Βόλου. Με τις υγείες τους οι Βολιώτες, κι οι υπόλοιποι να τα βλέπουμε αυτά, πώς δηλαδή το «αποκρουστικό φασιστικό τέρας» παίρνει τη μορφή του συμπαθή γείτονα και εγκαθιστά το μίσος ως κυρίαρχο ιδεολόγημα. Το μέλλον προμηνύεται σκοτεινό…

Οφθαλμαπάτες στην Ομόνοια

newego_LARGE_t_1101_53897756_type12128Μια είδηση που δημοσιεύτηκε στον τύπο την Παρασκευή 16 Μάη 2014 τράβηξε την προσοχή της Χελώνας:

Eλπίδες να αποκτήσει και πάλι εν λειτουργία ξενοδοχείο η πλατεία Ομονοίας γεννά η απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Αμυνας να ξεκινήσουν εκ νέου οι διαδικασίες για τη μακροχρόνια εκμίσθωση του ξενοδοχείου La Mirage. (…) Το ξενοδοχείο La Mirage, ιδιοκτησίας του Μετοχικού Ταμείου Αεροπορίας, παραμένει κλειστό από τον Ιούλιο του 2008. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το Tαμείο να υποβάλλεται σε πλήθος δαπανών αναφορικά με τη συντήρηση και τη φύλαξη του κτιρίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας έχει δώσει ήδη εντολή για τη συγκρότηση αρμόδιας επιτροπής διαπραγματεύσεων που θα αναλάβει το έργο των διαδικασιών εκμίσθωσης του κλειστού ξενοδοχείου με ελεύθερη τιμή εκκίνησης στη διαπραγμάτευση. Ιδιαίτερο βάρος θα δοθεί στην αξιολόγηση του αναδόχου στην περίπτωση που αυτός επιβαρυνθεί με ουσιώδεις δαπάνες για την ανακατασκευή και την ανακαίνιση του ακινήτου. Το πράσινο φως για την έναρξη των διαπραγματεύσεων μίσθωσης του ακινήτου έδωσε το υπουργείο, προκειμένου να μην επιβαρύνεται με νέες δαπάνες το Ταμείο και να αποκτήσει έσοδα από την αξιοποίηση του ακινήτου πιθανότατα εκ νέου ως ξενοδοχείου.

Πρόκειται για μια αλλαγή κατεύθυνσης, σε σχέση τουλάχιστον με μια είδηση που είχε δημοσιευτεί στον τύπο το Νοέμβρη του 2012 και αφορούσε το ίδιο ξενοδοχείο:

Σε  φοιτητική εστία, δυναμικότητας 400 κλινών, θα μετατραπεί το κτίριο όπου στεγαζόταν το ξενοδοχείο «La Mirage» στην  Ομόνοια, ιδιοκτησίας του Μετοχικού Ταμείου Αεροπορίας. 

Στην απόφαση αυτή κατέληξαν οι υπουργοί  Άμυνας και Παιδείας, Πάνος Παναγιωτόπουλος και Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, αντίστοιχα, οι οποίοι επισκέφθηκαν το κτίριο την Τρίτη. 

Σύμφωνα με τους δύο υπουργούς,  η αξιοποίηση του κτιρίου, που παρέμενε κλειστό από το 2008,  θα καλύψει μέρος των αναγκών της φοιτητικής κοινότητας, θα αναβαθμίσει την περιοχή του Κέντρου, ενώ η μακροχρόνια εκμίσθωσή του θα αποτελέσει σημαντική πηγή εσόδων για τις Ένοπλες Δυνάμεις. 

Όμως και πάλι δεν ήταν η πρώτη φορά που το ξενοδοχείο La Mirage απασχολούσε τον τύπο. Ήταν τον Οκτώβρη του 2011 που διαβάζαμε:

Για να αναστραφεί η άθλια κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας χρειάζονται, εκτός από αστυνομικά μέτρα, και ορισμένες θεαματικές κινήσεις. Η μετατροπή του ξενοδοχείου La Mirage στην Ομόνοια σε νεανικές κατοικίες ίσως τελικά είναι μία από αυτές. Το υπουργείο Περιβάλλοντος, το Μετοχικό Ταμείο Αεροπορίας και ο Δήμος Αθηναίων ήρθαν σε συμφωνία για το φιλόδοξο εγχείρημα και αν δεν υπάρξει άλλη καθυστέρηση οι εργασίες θα ξεκινήσουν στις αρχές του 2012, ενδεχομένως μαζί με μια μίνι-ανάπλαση της Ομόνοιας.

Η ιδέα της μετατροπής δύο ξενοδοχείων στην Ομόνοια σε φοιτητικές εστίες – νεανικές κατοικίες είχε ανακοινωθεί τον Μάιο από τον πρωθυπουργό και την τότε υπουργό Περιβάλλοντος. Πέντε μήνες αργότερα, οι τρεις βασικοί εμπλεκόμενοι -το υπουργείο Περιβάλλοντος ως χρηματοδότης, το υπουργείο Εθνικής Αμυνας με το Μετοχικό Ταμείο Αεροπορίας ως ιδιοκτήτης του κτιρίου και ο Δήμος Αθηναίων ως διαχειριστής- κατέληξαν σε αρχική συμφωνία για να λάβει η ιδέα σάρκα και οστά. Οι υπουργοί Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Πάνος Μπεγλίτης και ο δήμαρχος Γιώργος Καμίνης κατέληξαν επί των βασικών αρχών του σχεδίου:

– Το La Mirage θα ανακαινιστεί ριζικά, προκειμένου να λειτουργήσει ως «άτυπο ξενοδοχείο», δηλαδή ως κατοικίες για φοιτητές και νέους. Ανάμεσα στις εργασίες που θα πραγματοποιηθούν είναι η αλλαγή όλων των κουφωμάτων και των ειδών υγιεινής και η διαμόρφωση των κοινόχρηστων χώρων ώστε να ικανοποιούν τις νέες ανάγκες.

– Η ανακαίνιση θα χρηματοδοτηθεί με περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ από το Πράσινο Ταμείο.

– Το Μετοχικό Ταμείο Αεροπορίας δέχθηκε να μη λάβει ενοίκιο για το κτίριο για το πρώτο ενάμιση έτος. Η παραχώρηση αυτή ήταν ιδιαίτερα σημαντική για το εγχείρημα, καθώς θα εξασφαλίσει την οικονομική του αυτάρκεια το πρώτο, κρίσιμο διάστημα. Το ενοίκιο που θα λαμβάνει στη συνέχεια δεν έχει καθοριστεί, αλλά θα είναι μικρότερο των 35.000 ευρώ/μηνιαίως, που ζητούσε ο ιδιοκτήτης στον πρόσφατο διαγωνισμό, ο οποίος κηρύχθηκε άγονος.

– Ο Δήμος Αθηναίων θα αναλάβει τη διαχείριση του La Mirage. Το ενοίκιο θα διατηρηθεί χαμηλά (περίπου στα 200 ευρώ), στα οποία θα περιλαμβάνονται οι λογαριασμοί ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ. Με επιπλέον χρέωση, οι ενοικιαστές θα μπορούν να απολαύσουν παροχές ξενοδοχειακού επιπέδου, όπως καθαριότητα και φροντίδα ρουχισμού. Οι ενοικιαστές θα μπορούν να χρησιμοποιούν τους ειδικά διαμορφωμένους κοινόχρηστους χώρους και το εστιατόριο. Ο χώρος θα έχει ιδιαίτερα υψηλή ασφάλεια όλο το 24ωρο. Υπολογίζεται ότι τα μεικτά έσοδα του ξενοδοχείου θα είναι περίπου 40.000 ευρώ/μηνιαίως.

«Στόχος είναι η προγραμματική σύμβαση να υπογραφεί ανάμεσα στις τρεις πλευρές πριν από το τέλος του έτους, καθώς υπολογίζουμε ότι θα χρειαστούν περίπου 6-8 μήνες για τις μελέτες και τις εργασίες ανάπλασης», λέει στην «Κ» η γενική γραμματέας Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος, κ. Μαρία Καλτσά. «Ο δήμος ζήτησε το έργο να συνοδευτεί και από μια μικρή ανάπλαση της πλατείας Ομονοίας, με περισσότερο πράσινο και λιγότερες σκληρές επιφάνειες, κάτι που δεν θεωρούμε δύσκολο, αλλά δεν έχει αποφασιστεί. Γενικά δεν θα είναι ένα ανταποδοτικό για το Πράσινο Ταμείο έργο. Το σημαντικό όμως είναι να κερδίσει η περιοχή».

Τι ακριβώς συνέβη και ο Δήμος Αθηναίων βρέθηκε έξω από το παιχνίδι των ξενοδοχείων της Ομόνοιας; Γιατί η υπογεγραμμένη συμφωνία για τις φοιτητικές εστίες δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί; Ο Γιώργος Καμίνης, που διεκδικεί σήμερα την ψήφο μας, δεν μας ενημερώνει σχετικά στο πολυσέλιδο πρόγραμμά του

Εργολάβοι κι αράχνες, καρδιά μου

Η Χελώνα παρατήρησε το χθεσινό κύριο άρθρο της Καθημερινής, όπου αιφνιδίως ασκείται κριτική στο Rethink Athens από τ’ αριστερά. Κάτι είναι σάπιο στο βασίλειο της Εργολαβίας:

Καμία πόλη δεν μπορεί να αλλάζει τη βασική της ρυμοτομία επειδή έτσι θέλησε κάποιος ιδιώτης, ο οποίος, μάλιστα, δεν πληρώνει για την κατασκευή του έργου. Η πεζοδρόμηση της ιστορικής οδού Πανεπιστημίου είναι μια τεράστια αλλαγή στον σχεδιασμό του κέντρου της πρωτεύουσας. Χρειάζεται όμως πολύ μεγάλη μελέτη και προπαντός ένας σοβαρός διάλογος για το τι θα σημάνει για την Αθήνα, στο παρόν και στο μέλλον. Είναι αδιανόητο πολιτικοί παράγοντες, η κυβέρνηση και άλλοι να «σύρονται» σε αυτήν την υπόθεση άκριτα και μόνο χάρη των δημοσίων σχέσεων που τους εξασφαλίζει η υποστήριξη στη συγκεκριμένη πρόταση. Οι ιστορικές πόλεις δεν ξανασχεδιάζονται για το «χατίρι» κανενός και οι μεγάλες αποφάσεις για το μέλλον τους πρέπει να λαμβάνονται με προσοχή, σύνεση και αίσθηση της πραγματικότητας.

Αναμένουμε με ενδιαφέρον την έκφραση της κυβίστησης στις εσωτερικές σελίδες, όπου μέχρι χθες ο Δημήτρης Ρηγόπουλος έπαιζε το τρίτο βιολί στην ορχήστρα των υποστηρικτών τόσο του έργου όσο και της διαδικασίας που ακολουθείται.

Πάμε ταμείο: Κυψέλη, Δημουλά, μετανάστευση

Η πρόσφατη ξενοφοβική αποστροφή της Κικής Δημουλά για την πρακτική καθημερινότητα στην Κυψέλη των μεταναστών έτυχε τεράστιας δημοσιότητας – τα πανταχού παρόντα κοινωνικά δίκτυα, τα social media που τα πανθ’ ορούν, βούλιαξαν σχεδόν από την αναπαραγωγή του γεγονότος και διαφόρων κρίσεων επ’ αυτού. Κρίμα που μια είδηση που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή και αφορά την Κυψέλη δε θα έχει τον ίδιο αντίκτυπο.

Σύμφωνα, λέει, με μια ανάλυση της εταιρείας GLP Values (ανώνυμη εταιρεία πιστοποιημένων εκτιμητών και συμβούλων ακινήτων),  η περιοχή της Κυψέλης προσφέρει την πλέον συμφέρουσα επένδυση σε όσους έχουν σήμερα αρκετά φράγκα για ν’ αγοράσουν ακίνητη περιουσία – όχι για σένα και μένα δηλαδή:

Για παράδειγμα, στην Κυψέλη, το κόστος αγοράς ενός διαμερίσματος 15ετίας και επιφάνειας 100 τ.μ. κινείται από 450 έως 900 ευρώ/τ.μ., τη στιγμή που το ενοίκιο κυμαίνεται από 250 έως 450 ευρώ. Αυτό μεταφράζεται σε ετήσια απόδοση της τάξεως του 5,5 – 5,6%, η οποία μετά τους φόρους διαμορφώνεται σε 4,3%, χαρίζοντας στην περιοχή αυτή του κέντρου την πρώτη θέση μεταξύ των υπολοίπων περιοχών του δείγματος της GLP Values.

 

 

Εικοστές πρώτες Απριλίου

Ο Δήμητρης Ρηγόπουλος γράφει στην Καθημερινή:

Η 21η Απριλίου είναι μία ημερομηνία που έχει καταχωρισθεί στο συλλογικό ασυνείδητο με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Ομως, τέσσερα χρόνια νωρίτερα, η 21η Απριλίου του 1963 ήταν ημέρα γιορτής για την Αθήνα.

Τα εγκαίνια του Χίλτον εξελίχθηκαν στο κοσμικό γεγονός της χρονιάς, παρουσία του ίδιου του Κόνραντ Χίλτον ο οποίος έσπευσε να χαρακτηρίσει το κτίριο «το ωραιότερον Χίλτον του κόσμου».

Το ξαναγράψιμο της ιστορίας είναι αγαπημένη ασχολία στις μέρες μας. Κι έτσι, για τον δημοσιογράφο της Καθημερινής το ξεχωριστό γεγονός της 21ης Απριλίου 1963 είναι το κοσμικό γεγονός των εγκαινίων του ξενοδοχείου, κι όχι ότι λίγες εκατοντάδες μέτρα μακρύτερα η αστυνομία πόλεων απαγόρευε την πρώτη μαραθώνια πορεία ειρήνης – αυτήν  που κατόρθωσε να κάνει μόνος ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης – συλλαμβάνοντας 1100 άτομα.

nea19630422

Η ανασκευή του παρελθόντος είναι αδήριτη ανάγκη των σφετεριστών του παρόντος και του  μέλλοντος. Θα τους αφήσουμε;