Άγιος Παντελεήμονας: η επόμενη μέρα

Διαβάζουμε σήμερα στο indy.gr, την Ελευθεροτυπία και το Ριζοσπάστη την είδηση για επιχείρηση-σκούπα της ελληνικής αστυνομίας στην περιοχή του Άγιου Παντελεήμονα, όπου τη Δευτέρα πραγματοποιήθηκαν δύο συγκεντρώσεις, κατά και υπέρ των μεταναστών που διαμένουν στην περιοχή. Γενικότερα ρεπορτάζ για την κατάσταση δημοσιεύουν επίσης τα Νέα και ο Ελεύθερος Τύπος. Κάτω δε από το ρεπορτάζ των Νέων, καμιά εκατοστή, για την ώρα, σχόλια, ως επί το πλείστον απαιτούν να τους στείλουμε από ‘κεί που ‘ρθαν.

Στον Ελεύθερο Τύπο, ο Ασίμ, αφγανός πρόσφυγας, λέει:

«Ο καιρός γίνεται κρύος μέρα με τη μέρα. Τα λεφτά μας τελειώνουν. Δεν ξέρω πού θα μείνουμε. Δεν υπάρχει υποστήριξη από κανέναν. Τι θα κάνω αν αρρωστήσουν τα παιδιά; Ζητάμε από την κυβέρνηση να μας αφήσει να πάμε σε άλλη χώρα. Εδώ θα πεθάνουμε στο δρόμο».

Ένας πατρινός σχολιαστής του indy.gr λέει πως στην Πάτρα τέτοια δραστηριότητα της αστυνομίας έναντι των μεταναστών είναι καθημερινή υπόθεση. Σ’ αυτό συνηγορεί και αυτή η καταγγελία της YRE – ίσως για να στρώσει το χαλί στα κυκλώματα που εκμεταλλεύονται την ανθρώπινη απόγνωση

Advertisements

Η υγεία του αμερικανού πρέσβη

Περιττεύουν οι λεονταρισμοί του υπουργού υγείας απέναντι στην τοποθέτηση του αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα σε σχέση με τα χρέη του ελληνικού δημοσίου προς αμερικανικές φαρμακευτικές εταιρείες.

Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που ο αμερικανός πρέσβης ασχολείται με το ζήτημα. Πριν από επτά μήνες, επισκεπτόμενος τον υπουργό οικονομίας και οικονομικών, έθεσε κι αυτό το ζήτημα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Κόσμου του Επενδυτή που πέρασε απαρατήρητο, αλλά αναδημοσιεύτηκε στο παρόν μπλογκ. Ενδιαφέρον έχει ότι στην ατζέντα που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του υπουργείου οικονομικών δεν φαίνεται να έχουν γίνει συναντήσεις με άλλους πρέσβεις, όπως υποστηρίζει η εφημερίδα.

Ψάξαμε να βρούμε και τι έλεγε ο υπουργός υγείας τον Απρίλη για τη συνάντηση αμερικανού πρέσβη-υπουργού οικονομικών, αλλά η ιστοσελίδα του υπουργείου του, που βρίσκεται εδώ, δεν ήταν και πολύ εξυπηρετική.

Παρεμπιπτόντως, μια που αγγίζουμε ζήτημα που αφορά την υγεία, ας δώσουμε κι έναν αριθμό: ποια είναι η αμοιβή ιατρού για 18ωρη εφημερία σε δημόσιο νοσοκομείο;

Τριάντα πέντε (35) ολόκληρα ευρώ παρακαλώ.

Για τη δύναμη της πράξης

Πριν από δέκα περίπου μήνες, εν μέσω της υπόθεσης Ζαχόπουλου και με την ευκαιρία της ψήφισης στη βουλή του σχετικού νόμου, αναφερθήκαμε αρνητικά στην λεόντειο σύμβαση του ελληνικού δημοσίου με την Microsoft. Ευτυχώς, ορισμένοι δεν αρκούνται στην γκρίνια όπως εμείς και προχωρούν σε πολύ συγκεκριμένες δράσεις, στα πλαίσια των νομικών δυνατοτήτων που υφίστανται.

Έτσι, τώρα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητά εξηγήσεις από το ελληνικό δημόσιο για τη σύμβαση αυτή. Περιμένουμε να δούμε και τη συνέχεια, βέβαια, αλλά οι εορτασμοί του περασμένου Γενάρη σίγουρα δεν πρόκειται να επαναληφθούν.

Μου φαίνεται σχεδόν δεδομένο ότι ορισμένοι σ’ αυτή τη χώρα θεωρούν ότι όλοι οι υπόλοιποι τρώνε κουτόχορτο. Καμιά φορά έχουν δίκιο κιόλας. Τις φορές, βέβαια, που αποκαλύπτονται οι παρεκκλίσεις, λαθροχειρίες, παρανομίες τους, εκείνες τις φορές που αποκαλύπτονται οι προθέσεις τους, δηλαδή, αυτοί οι τύποι σφυρίζουν αδιάφορα.

Ευτυχώς, κάποιοι άλλοι δεν έχουν πέσει για ύπνο μετά τη Στιγμή της Αλήθειας!

Εδώ θα βρείτε ένα ιστορικό της υπόθεσης ελληνικού δημοσίου-Microsoft από το 2006 μέχρι σήμερα, ενώ στο παρακάτω βίντεο ο καλός μπλόγκερ και δραστήριος δικηγόρος e-lawyer δίνει μια σύντομη εικόνα του τι έχει συμβεί.

Εισπρακτικές εταιρείες, νεκροθάφτες και κοράκια

Τις τελευταίες ημέρες, στο φως της οικονομικής κρίσης και των μέτρων που λαμβάνονται για την προστασία του πολίτη, υποτίθεται, ετέθη έντονα και το ζήτημα των εισπρακτικών εταιρειών και των πρακτικών τους. Το αρμόδιο υπουργείο οικονομίας και οικονομικών πήρε «πρωτοβουλία» για «νέο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας» τέτοιων εταιρειών. Και η διοίκηση της εθνικής τράπεζας, για να μας δείξει την «εταιρική κοινωνική ευθύνη» της, υποχρέωσε σε παραίτηση τον γενικό διευθυντή λιανικής τραπεζικής, ο οποίος έκανε business as usual αγνοώντας το αρνητικό επικοινωνιακό κλίμα.

Διότι περί αυτού πρόκειται: Ο διευθυντής πάει σπίτι του (ή μάλλον σε άλλη υπηρεσία της τράπεζας) και η διοίκηση της τράπεζας δείχνει το κοινωνικό της πρόσωπο, τώρα που χρειάζεται.

Μ’ ένα τελείως πρόχειρο ψάξιμο στο Google, ορίστε ένα άρθρο για τις πρακτικές των εισπρακτικών εταιρειών στην Ελευθεροτυπία πριν από πέντε περίπου χρόνια. Φυσικά το αρμόδιο υπουργείο τότε δεν είχε κανένα πρόβλημα, τώρα χρειάζεται να παρθεί «πρωτοβουλία». Ισχύει φυσικά αυτό που έγραφα πριν λίγες ημέρες για το υπουργείο δικαιοσύνης.

Αλλά μην ψάχνεις ψύλλους στ’ άχυρα, θα μου πει κανείς.

Πρωτόβουλοι και δευτερόβουλοι

Έγραφα προχθές για την προσπάθεια αντιστροφής της πραγματικότητας εκ μέρους του υπουργείου δικαιοσύνης. Μετά τη χθεσινή συνάντηση του υπουργού με την πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων και τις σχετικές ανακοινώσεις των δύο πλευρών, μπορούμε να δούμε ακόμη καλύτερα το φαιδρό της προσπάθειας αυτής.

Αν ο υπουργός ή οι υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου είχαν επίγνωση των θεμάτων της αρμοδιότητάς τους, αν η συνεδρίαση του κεντρικού επιστημονικού συμβουλίου φυλακών την Δευτέρα δεν είχε υπαγορευθεί από την πίεση των επικείμενων κινητοποιήσεων των κρατουμένων, αν δηλαδή το υπουργείο δρούσε πρωτοβούλως, όπως θέλησε αφελώς να μας κάνει να πιστέψουμε, δε θα είχε αναγκαστεί να καθίσει δύο ώρες στο τραπέζι με τα μέλη της πρωτοβουλίας, να τους ακούσει και εν τέλει να τους ζητήσει να επεξεργαστούν ζητήματα και να τα υποβάλλουν στο ΚΕΣΦ, κάνοντας δηλαδή τζάμπα τη δουλειά για την οποία πληρώνονται τα μέλη αυτού. Δεν θα ήταν υποχρεωμένος να παραδεχτεί ότι η συνάντηση ήταν διαφωτιστική, καθώς, βέβαια, κανείς αρμόδιος δεν είχε διαφωτίσει νωρίτερα τον υπουργό, όπως παραδέχεται και ο ίδιος.

Για άλλη μια φορά η πολιτική ηγεσία ενός υπουργείου πιάνεται στον ύπνο. Όπως γνωρίζουν καλά όσοι υπηρέτησαν στον ελληνικό στρατό, σε κάθε βήμα από τον πάτο της ιεραρχίας προς την κορυφή της, η περιγραφή ενός προβλήματος φιλτράρεται από το άμεσο πρακτικό συμφέρον του περιγράφοντος. Έτσι κι εδώ, η πληροφόρηση του υπουργού για τα ζητήματα της αρμοδιότητάς του είναι πλημμελής, χάρη στην ολιγωρία ή την εξωραϊστική διάθεση των υφισταμένων του.

Από την άλλη, το περιστατικό είναι ένα ενδιαφέρον μάθημα για την αριστερά, από την οποία άλλωστε προέρχονται και τα μέλη της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων. Υπάρχει εδώ μια σαφής παραγωγικότητα, αν θέλετε, της πρωτοβουλίας: πέτυχε να πιέσει το υπουργείο και να καταστεί βασικός συνομιλητής του. Αυτή η παραγωγικότητα επετεύχθη διότι υπήρξε επεξεργασία του ζητήματος. Και επεξεργασία του ζητήματος υπήρξε διότι έγινε από γνώστες των θεμάτων. Και οι γνώστες των θεμάτων ασχολήθηκαν επειδή επιθυμούσαν ν’ ασχοληθούν με το πραγματικό πρόβλημα και όχι επειδή τους το ανέθεσε κάποιος κομματικός μηχανισμός ή επειδή έπρεπε να έχουν θέση.

Αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά των θέσεων της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων από τις αποσπασματικές θέσεις των κομμάτων και οργανώσεων της αριστεράς τις οποίες διαβάζουμε στον τύπο για διάφορα ζητήματα που προκύπτουν καθημερινά.

Δυστυχώς, μέχρι τα κόμματα κι οργανώσεις της αριστεράς να καταλάβουν ότι πρέπει να έχουν την πρωτοβουλία, θα έχουμε μόνο κάτι τέτοιες μικρές ελπιδοφόρες αναλαμπές να μας παρηγορούν. Συγχαρητήρια στα μέλη της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων και θα παρακολουθούμε από κοντά τις σχετικές εξελίξεις.

Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους

Ενώ οι κρατούμενοι των φυλακών της χώρας προχωρούν σε συντονισμένες κινητοποιήσεις για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής στις φυλακές, με βάση αυτή τη λίστα αιτημάτων, το γραφείο τύπου του υπουργείου δικαιοσύνης δίνει νέο νόημα στη λέξη «πρωτοβουλία».

Το παλιό καλό λεξικό του Τριανταφυλλίδη, όμως, άλλα λέει:

πρωτοβουλία η [protovulía] O25 : 1α. ενέργεια που οφείλεται στην προσωπική κρίση και βούληση αυτού που ενεργεί και που δεν είναι αποτέλεσμα επηρεασμού ή καταναγκασμού: ~ των δημοτικών αρχών άρχισε εκστρατεία καθαριότητας. O Γενικός Γραμματέας του OHE ανέλαβε ειρηνευτική ~ στη Mέση Aνατολή. Πήρε την ~ να οργανώσει μια γιορτή. Πρέπει να δίνουμε / να αφήνουμε ~ / πρωτοβουλίες στο παιδί, τη δυνατότητα να ενεργήσει μόνο του. H ~ για τη σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων ανήκει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, το δικαίωμα. || η αρχική ιδέα και το πρώτο βήμα για την πραγματοποίησή της: O θεσμός της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Eυρώπης ήταν ελληνική ~. β. (οικον.) ιδιωτική ~, η ελευθερία που παρέχει το κράτος στους ιδιώτες να αναπτύξουν οικονομικές δραστηριότητες, χωρίς κρατική εξάρτηση, υποστήριξη ή περιορισμούς. γ. η ικανότητα που έχει κάποιος να αποφασίζει και να ενεργεί μόνος του: Aναπτύσσω την ~ του παιδιού. Eίναι άνθρωπος με / χωρίς ~. 2. εκδήλωση, έργο που είναι αποτέλεσμα κάποιας πρωτοβουλίας: Tέτοιες ωραίες / αξιέπαινες πρωτοβουλίες πρέπει να υποστηρίζονται. [λόγ. πρωτο- + βουλ(ή) -ία]

Πλάκα έχει να διαβάσετε επίσης ένα περσινό ποστ.

Τι πρέπει να κάνει ο πρωθυπουργός

Οι New York Times καλύπτουν την ελληνική επικαιρότητα μ’ ένα άρθρο που περιγράφει το τι έχει συμβεί με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Και τι σημασία έχει, θα μου πείτε. Εμείς τα ξέρουμε πρώτο χέρι έτσι κι αλλιώς.

Κι όμως: Υπάρχει ένας λόγος να διαβάσει κανείς αυτό το άρθρο κι αυτός είναι η δήλωση του γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού και προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας:

Ο Καραμανλής πρέπει να δείξει και πάλι ότι μάχεται για τον Έλληνα Τζο τον υδραυλικό και ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι προτεραιότητα της κυβέρνησης.

Κρίμα τέτοια αστοχία για ένα μέλος της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Συμβούλων. Και κρίμα που δεν παραδειγματίζεται από άλλα μέλη της Ένωσης, όπως η μέχρι πρότινος πρόεδρός της. Απολαύστε την σ’ αυτό το βίντεο (mp4, 12mb περίπου).