Σε αναζήτηση εργασίας ο σ. Βούγιας

Η Χελώνα διαβάζει στην ιστοσελίδα της Κυβέρνησης ότι

Από 1η Μαρτίου 2011 θα ξεκινήσει πιλοτικά η μεταφορά ποδηλάτων μέσα στους συρμούς του Μετρό, με πρωτοβουλία του υφυπουργού Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων Σπύρου Βούγια.

και διερωτάται: Τι στο διάολο αμοίβονται τα διοικητικά συμβούλια και οι πρόεδροι των υποτιθέμενων «ανώνυμων εταιρειών» των μέσων μαζικής μεταφοράς (αλλά όχι μόνο), αν τις αποφάσεις για τη λειτουργία τους τις παίρνει ο υφυπουργός;

Εκτός εάν, λόγω τρόικας, ο σ. Βούγιας προσπαθεί να δικαιολογήσει τον δικό του μισθό.

Πάντως, σύντροφε, με τέτοιο κεντρικό σχεδιασμό Αλβανίας του Χότζα άντε να προσελκύσετε επενδυτές…

Advertisements

Όταν το «Βήμα» κάνει προπαγάνδα

Είναι προφανές στον προσεκτικό παρατηρητή ότι τις τελευταίες εβδομάδες παίζεται ένα έργο απαξίωσης των επιχειρήσεων δημοσίων συγκοινωνιών από την πλευρά της κυβέρνησης και μερίδας του τύπου (αρχίζουν, μάλιστα, να αποκαλύπτονται κι αυτοί που θα επωφεληθούν απ’ αυτό το παιχνίδι της απαξίωσης).

Είναι πολλά τα παραδείγματα, αλλά αυτό του Βήματος της Παρασκευής 2 Ιουλίου βγάζει μάτι για τον υπερβάλλοντα ζήλο του. Καλύπτοντας το ζήτημα της επίσχεσης εργασίας των εργαζόμενων της ΕΘΕΛ που δεν πληρώθηκαν στην ώρα τους, αναπαράγει τις διαφορετικές απόψεις των υπουργείων οικονομικών και μεταφορών σχετικά. Συνοδεύει δε το άρθρο με τίτλο «Εμφύλιος υπουργών για τις ΔΕΚΟ» με αυτή τη φωτογραφία του Άλκη Κωνσταντινίδη (AP), αλλά κυρίως με αυτή την πρόστυχη λεζάντα:

Επιβάτες περιμένουν επί ματαίω στη στάση για το όχημα που θα τους μεταφέρει στις δουλειές ή στα σπίτια τους. Χθεσινή εικόνα στο Σύνταγμα, που δείχνει ποιος τελικά πληρώνει το μάρμαρο της μη εξυγίανσης των αστικών συγκοινωνιών.

Οποιοσδήποτε έχει περάσει κάποτε απ’ το Σύνταγμα διαπιστώνει φυσικά ότι η εικονιζόμενη στάση είναι του τραμ, οπότε καμία σχέση δεν έχει με το εξεταζόμενο επίκαιρο ζήτημα της ΕΘΕΛ. Κι αρχίζει να αναρωτιέται κανείς ποιος γράφει τις λεζάντες της εφημερίδας.

Για τα λοιπά των μαζικών μεταφορών θα επανέλθουμε με περισσότερη τεκμηρίωση, όπως το έχουμε κάνει αρκετές φορές στη Χελώνα.

Το τραμ το τελευταίο

Πρόταση συνδυασμένης ανάγνωσης, μάθημα προς κάθε ενδιαφερόμενο για τους σκοπούς των δημοσίων συγκοινωνιών και την ελεύθερη επιχειρηματική δραστηριότητα:

Ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Αθήνας αποφασίζει τη διακοπή της λειτουργίας της λεωφορειακής γραμμής 400, «Αξιοθέατα της Αθήνας», λόγω μειωμένης κίνησης, από την 1η Ιουνίου. Η Καθημερινή καλύπτει το θέμα, με εύλογα ερωτήματα της συντάκτριας για τη σκοπιμότητα της κατάργησης.

Λίγες μέρες αργότερα, η Καθημερινή αναπαράγει τη γκρίνια της εταιρείας City Sightseeing η οποία έχει δρομολογήσει δικά της λεωφορεία που κάνουν περίπου αυτό που έκανε η γραμμή 400 του ΟΑΣΑ. Η εταιρεία παραπονιέται για τις πορείες και το αίσθημα ανασφάλειας που έχουν οι επιβάτες των λεωφορείων όταν κινούνται μ’ αυτά στην Αθήνα. Τέλος, η έτερη συντάκτρια δε διστάζει να μεταφέρει την ενόχληση της εταιρείας City Sightseeing από τη δραστηριοποίηση ενός ανταγωνιστή στην ίδια αγορά:

Τα εν Ελλάδι γραφεία της ξένης εταιρείας γίνονται καθημερινά αποδέκτες σωρείας παραπόνων από τουρίστες που ξεκινούν την ξενάγηση με το ένα λεωφορείο, σε κάποιο σημείο μπερδεύονται από την ομοιότητα και επιβιβάζονται στο «άλλο», όπου τους ζητείται να πληρώσουν ξανά εισιτήριο. H εταιρεία Somaco Α. Ε., νόμιμος εκπρόσωπος της αγγλικής μητρικής City Sightseeing Ltd στην Ελλάδα, έχει καταθέσει αίτηση για ασφαλιστικά μέτρα και προσωρινή διαταγή στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών κατά της εταιρείας «Μαρινάκης ΑΞΕΤΕ».

Τα συμπεράσματα δικά σας, γιατί τα έχουν εύκολα τα δικαστήρια.

Μ’ αεροπλάνα και αεροπλάνα: Πώς ένα λόμπι κουλαντρίζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Με την ευκαιρία της έκρηξης του ηφαιστείου στην Ισλανδία και τα προβλήματα που δημιούργησε αυτή στις αεροπορικές συγκοινωνίες, δύο σκέψεις:

Η πρώτη, για τη σχέση οικονομίας-φύσης: Τείνουμε να ξεχνάμε το κομβικό ρόλο της φύσης στην ανθρώπινη δραστηριότητα, όσο ζούμε σ’ έναν κόσμο που κατακλύζεται από τα τεχνολογικά μας επιτεύγματα. Έρχεται ένα σπάνιο (αλλά όχι απρόσμενο) φυσικό γεγονός και τινάζει στον αέρα τις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες. Η «αποϋλοποιημένη» οικονομία δεν την παλεύει χωρίς εμπόριο και μεταφορές. Σε τελική ανάλυση, όλα τα αφηρημένα προϊόντα της χρηματιστηριακής δραστηριότητας επιστρέφουν στην χειροπιαστή μορφή τους, όταν φτάσουμε στο σημείο της κατανάλωσης. Υπ’ αυτή την έννοια, πολύ έξυπνοι αποδεικνύονται οι τραπεζίτες που πλουτίζουν όσο απομακρύνονται από την ύλη, σ’ ό,τι αφορά τα «προϊόντα» τους.

Η δεύτερη, για τη σχέση κεφαλαίου και πολιτικής εξουσίας: Η πολιτική εξουσία, ειδικά η γραφειοκρατική διορισμένη εξουσία των Βρυξελλών, λειτουργεί για λογαριασμό των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, όσο κι αν υποστηρίζει το αντίθετο. Ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO), όργανο που ανήκει στον ΟΗΕ, έχει προβλέψει τι πρέπει να γίνει αν υπάρξει ηφαιστειακή απειλή. Τα πράγματα είναι απλά και καθαρά και είναι προφανές ότι το ζήτημα της ασφάλειας των αερομεταφορών είναι σε προτεραιότητα, ορθώς.

Η ένωση των αερομεταφορέων (IATA) και τα μέλη της δεν έχουν την ίδια γνώμη με τον ICAO. Έτσι, ήδη από την Παρασκευή ασκούν πιέσεις στις αρμόδιες υπηρεσίες πολιτικής αεροπορίας της Ευρώπης να άρουν τους περιορισμούς στις πτήσεις. Έτσι ο τύπος γράφει για τα χαμένα 250 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα, για το μέγεθος της ζημιάς στον κλάδο που είναι μεγαλύτερη, λέει, από την αντίστοιχη ζημιά της 11ης Σεπτεμβρίου και μπορεί να φτάσει τα 2 δις δολάρια, για την ανάγκη αποζημίωσης των εταιρειών με δημόσιο χρήμα, ακόμα και για κίνδυνο επιδείνωσης της οικονομίας γενικά από την απαγόρευση. Στο τέλος, η ίδια η IATA εκνευρισμένη εκδίδει μια επιθετική ανακοίνωση για το πολιτικό προσωπικό της ευρωπαϊκής ένωσης και την ανετοιμότητά του ν’ αντιμετωπίσει ένα τέτοιο έκτακτο γεγονός.

Δεν ξέρουμε τι συνέβη από την Πέμπτη μέχρι σήμερα πίσω από τις κλειστές πόρτες της Κομισιόν, πέρα απ’ όσα αναφέρουν οι Financial Times, όμως σήμερα ο επίτροπος μεταφορών υποχρεώθηκε από την ΙΑΤΑ να κάνει δεκάλεπτες δηλώσεις δικαιολογούμενος, ουσιαστικά, για την απαγόρευση των πτήσεων και οι υπουργοί μεταφορών σύρθηκαν σε μια τηλεδιάσκεψη για ν’ αποφασίσουν τι; Την χαλάρωση των προδιαγραφών ασφάλειας στις αερομεταφορές και την οικονομική ενίσχυση των αεροπορικών εταιριών; Γιατί αυτό δήλωσε ο φίλος μας ο Χοακίν νωρίτερα σήμερα. Και οι ειδήσεις αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της πίεσης των εταιρειών.

Βιάστηκε να μιλήσει, μάλλον, ο πρόεδρος του συνδικάτου των γάλλων ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας:

Τα μέτρα ασφαλείας δεν είναι σε απόλυτη αντιστοιχία με τις οικονομικές και κοινωνικές προσδοκίες, αλλά ελήφθησαν σε ευρωπαϊκή κλίμακα από τις κυβερνήσεις που έχουν μια προσέγγιση, καμιά φορά διαφορετική, σε ό,τι αφορά την ασφάλεια.

Και, φυσικά, η πρόσβαση των εταιρειών και των εκπροσώπων τους στον Τύπο είναι εντυπωσιακή. Διαβάστε οπωσδήποτε αυτό το άρθρο που δημοσιεύτηκε πριν λίγο στους Financial Times και εκφράζει την άποψη των εταιρειών ότι πρέπει να αποφασίζουν μόνες τους αν μπορούν να πετάξουν ή όχι. Ετοιμαστείτε και για τη στιγμή που θα αναθεωρηθεί η ασφάλεια των πτήσεων στην Ευρώπη.

Το ζήτημα με την ηφαιστειακή τέφρα είναι γνωστό από το 1980. Αν οι εταιρείες ήθελαν να μην εμποδίζονται οι εργασίες τους από τις ηφαιστειακές εκρήξεις, θα μπορούσαν να έχουν επενδύσει τα έσοδα μιας βδομάδας στην σχετική έρευνα για να βελτιώσουν τα ραντάρ και τους κινητήρες τους. Έτσι και τα έσοδά τους θα είχαν διασφαλίσει, και το καλό τους όνομα στους χιλιάδες πελάτες τους. Όταν, όμως, το χρήμα κυλά ζεστό (σαν λάβα!), τα αισθητήρια των χαρτογιακάδων των κάθε είδους μεγαλοεταιρειών αμβλύνονται. Και τότε καλούνται να πληρώσουν οι φορολογούμενοι, με την ευγενική διαμεσολάβηση των επαγγελματιών της πολιτικής. Όσο βέβαια τους αφήνουμε εμείς. Ας προσέχαμε.

UPDATE, 21:06: Μόλις εκδόθηκε το δελτίο τύπου του Eurocontrol που επιβεβαιώνει τα παραπάνω. Για να δούμε, όταν οι εταιρείες θα αποφασίζουν μόνες τους για την ασφάλεια των πτήσεων όπως προαναγγέλεται, θα αναλάβουν και το κόστος των ερευνητικών κέντρων που θα τους «πληροφορούν» και θα τους «υποστηρίζουν» ή θα πληρώνει πάλι το δημόσιο χρήμα;

Κι άλλο update, τελευταίο: Η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα, από μια συνέντευξη στην Deutsche Welle.

ΥΓ, άσχετο: Αν είναι να μην πάρουμε συντάξεις, γιατί να μην κόψουμε και τις εισφορές; Ας μοιραστούν τα αποθεματικά αναλογικά στους συνταξιούχους, κι ας αυξηθούν οι μισθοί κατά το ποσοστό της υπέρ ΙΚΑ κράτησης. Ας πάψουν να έχουν συνέταιρο τον ΟΑΕΕ οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μπλοκάκηδες του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, κι ας καταργηθεί η «ασφαλιστική ενημερότητα». Αν ο ασφαλισμένος δεν έχει τίποτα να περιμένει ούτε σήμερα ούτε ποτέ από το ασφαλιστικό του ταμείο, γιατί να μην αυτοδιαχειριστεί το πρόβλημα του μέλλοντός του;

Πανελλαδική ποδηλατοπορεία!

Για να μην ξεχνιόμαστε:

Μετρό σ’ όλη την Αθήνα

Έτσι για την ιστορία, μ’ αφορμή τις ανακοινώσεις του υπουργού περιβάλλοντος, χωροταξίας και δημοσίων έργων για τις επεκτάσεις του μετρό της Αθήνας, ορίστε ένα δημοσίευμα της Ημερησίας του Σαββάτου στις 4-5 Μάρτη του 2006:

 

Ημερησία, 5-6/3/2006

Ημερησία, 5-6/3/2006

 

Η ανοησία στην εξουσία

Διαβάσαμε για τα μεγαλεπήβολα σχέδια του υπουργού περιβάλλοντος, χωροταξίας και δημοσίων έργων (κυρίως), που θα μοιάζουν με ανέκδοτο σε είκοσι χρόνια. Διαβάσαμε για τη χαριστική ρύθμιση του υπουργού μεταφορών προς όφελος της «κίτρινης φυλής» και εις βάρος της κυκλοφορίας των λεωφορείων στους δρόμους της πόλης. Διαβάζουμε και για διάφορα περιστατικά απαγόρευσης εισόδου σπαστών ποδηλάτων σε συρμούς του μετρό την τελευταία εβδομάδα.

Επειδή οι μετακινήσεις στην Αθήνα έχουν πολλά στοιχεία παραλογισμού (εδώ, βλέπεις, δεν επιθυμούμε να κινηθούμε «βάσει της ευρωπαϊκής εμπειρίας», αντίθετα με άλλα πεδία της καθημερινότητας), ας το διασκεδάσουμε το πράγμα, με τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας λειτουργίας του αττικού μετρό να ζωγραφίζει σε περσινή τηλεοπτική εκπομπή της ΝΕΤ (το λινκ από τους/τις ποδηλάτ/ισσ/ες):

Πάντως, αν εφαρμόσουμε πλήρως και χωρίς εξαιρέσεις τη θεωρία που προτείνει ο κ. πρόεδρος, έχουμε και κάποια οφέλη για την Αθήνα: οι αυτοκινητοβιομηχανίες της Ευρώπης και της Ασίας δε θα μπορούν πια να πουλάνε καινούργια αυτοκίνητα! Για μας δουλεύει ο θεός.