Γιατί να μην εμπιστεύεστε τους φασίστες για την ενημέρωσή σας

Η εφημερίδα Στόχος  βάζει στο στόχαστρο τον Παύλο Τσίμα, διότι κατέκρινε, λέει, τον δήμαρχο Παιονίας (νομός Κιλκίς, σύνορα Ελλάδας-ΠΓΔΜ). Διανθίζει μάλιστα το δημοσίευμα με θερινή φωτογραφία του δημοσιογράφου:

Έλα όμως που το άρθρο στην Καθημερινή το έχει γράψει ο Σταύρος Τζίμας…

Οπότε, γιατί να πιστέψουμε κι αυτό το δημοσίευμα του Στόχου;

Για κανένα λόγο. Οι φασίστες συμπατριώτες μας συνεχίζουν τις καλύτερες παραδόσεις της ράτσας τους. Εξάλλου, η Μακρόνησος φτιάχτηκε ακριβώς για τον εκτοπισμό των φαντάρων με «αμφίβολες» προθέσεις.

Ο Νίκος Κούνδουρος μαρτυρά για τη γνωριμία του με τον Θανάση Βέγγο στην Μακρόνησο:

«Το Βέγγο τον γνώρισα στο Μακρονήσι. Ήμουνα σ’ ένα βουνό επάνω και προσπαθούσα να στήσω ένα αντίσκηνο να κοιμηθώ, ανάμεσα στη μάζα του λόχου, στα τέσσερις χιλιάδες αντίσκηνα παρατεταγμένα το ένα δίπλα στο άλλο, ανάμεσα σε τέσσερις χιλιάδες ανθρώπους, τρομαγμένους και κουρασμένους. Πήγα στην κορυφή του βουνού, με την ευλογία της διοίκησης, να στήσω τη σκηνή μου και τη ζωή μου. Κι εκεί που καθόμουνα και χάζευα και κοίταζα πως ν’ αρχίσω, μόνος τελείως, μ’ ένα αντίσκηνο πεταμένο χάμου, μ’ ένα σκεπάρνι και με πασσάλους, βλέπω μια σιλουέτα περίεργη, μέσα σ’ αυτές τις φοβερές χλαίνες που μας δίνανε, τις βρώμικες, ξεσκισμένες. Καταφθάνει, κουβαλώντας σανίδια από κιβώτια κι ένα σφυρί. Έφτιαξε κάτι, μια κατασκευή, ένα επίπεδο με τις σανίδες, και μου λέει ξαφνικά: «Συναγωνιστή -ευλογημένη λέξη, που τελικά έχει γίνει ρετσινιά- συναγωνιστή, θα πεθάνεις» λέει. «Το βράδυ κάνει κρύο. Βάλε την κουβέρτα σου πάνω στα σανίδια» Λέω: «Εσένα τι σε νοιάζει αν πεθάνω εγώ; Κι εσύ θα πεθάνεις». Ούτε γέλασε καν ούτε και δε γέλασε. Πήρε τη διαλυμένη σκηνή κι άρχισε να τη στήνει μέσα στους πασσάλους της. Τον χάζευα, σκεφτόμουνα πως αυτός ή τρελός είναι ή άγιος. Τέλος πάντων, το ίδιο κάνει. Έκανα διάφορες σκέψεις, αφηρημένος και κουρασμένος, αλλά έτσι ξεκίνησε η γνωριμία μου με το Βέγγο. Έμεινε μαζί μου όλα τα χρόνια της Μακρονήσου. Είχα χρεωθεί την κατασκευή ενός θεάτρου -ήμουν τριτοετής της αρχιτεκτονικής τότε. Πήγα στη διοίκηση και λέω: «Αυτόν το μισότρελο φαντάρο να μου τον δώσετε». Κι έτσι βρέθηκα να φτιάχνω το θέατρο με το Θανάση βοηθό. Στήσαμε τη σκηνή, ανεβάσαμε το πρώτο έργο, και να ο Βέγγος ηθοποιός και να ο Βέγγος πρωταγωνιστής και να ο Βέγγος αγαπημένος ολόκληρου του τάγματος, και να ο Βέγγος η ανακούφισή μας, η λύτρωση μας και το χαμόγελό μας. Ο Βέγγος δεν φτιάχτηκε ηθοποιός, γεννήθηκε. Κυριαρχείται από τον αγαθό δαίμονα που φροντίζει να συντηρεί μια αεί παρθενιά. Γεννήθηκε ως Βέγγος το ’52, όταν η μοίρα άρπαξε τον αγαθό στρατιώτη του Δευτέρου Τάγματος Σκαπανέων της κόλασης, που είναι γνωστή με το λυρικό όνομα «Μακρονήσι», και τον πέταξε στα βαθιά νερά του κινηματογράφου και του θεάτρου. »

Πρόκειται για τον ίδιο Νίκο Κούνδουρο που σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Βήμα είπε και τα εξής:

Είχα μια ανόητη ευαισθησία και γενναιοδωρία με την είσοδο ή μάλλον την εισβολή των ξένων στην Ελλάδα. Ελεγα ότι της ίδιας γης παιδιά είμαστε, να μπει ο κόσμος στην Ελλάδα, να ευφρανθεί, να νιώσει ασφάλεια, να φάει, να πιει ελληνικό νερό. Ε, από την ώρα του περιστατικού τέρμα όλες αυτές οι εφηβικές μαλακίες. Τέσσερα κτήνη, τέσσερις βάρβαροι που ούρλιαζαν και βρωμούσαν και φορούσαν μάσκες με έκαναν να δω την πραγματικότητα.

Advertisements

Δημοσιογραφική «μέθοδος Αφγανιστάν-Ιράκ» στα ελληνικά σύνορα από τον Frontex

Ανέλαβε, κατόπιν αιτήματος της ελληνικής κυβέρνησης, την διαχείριση των ελληνικών και ευρωπαϊκών συνόρων ο Frontex. Και πώς θα ξέρουμε τώρα τι ακριβώς συμβαίνει στα ελληνικά σύνορα; Μήπως θα μας ενημερώνουν οι δημοσιογράφοι;

Όχι ακριβώς. Διότι, σύμφωνα με ανακοίνωση του Frontex, τα μέσα ενημέρωσης οφείλουν να υπακούν στους παρακάτω κανόνες αν θέλουν να κάνουν ρεπορτάζ στον Έβρο:

Οι παρακάτω κανόνες για τα μέσα ενημέρωσης έχουν σκοπό να ισορροπήσουν τις ανάγκες της ακριβούς ενημέρωσης με τις ανάγκες ασφαλείας του προσωπικού. Η παραβίαση των παρακάτω κανόνων μπορεί να προκαλέσει αφαίρεση της διαπίστευσης των μέσων ενημέρωσης.

1. Οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης έχουν την ευθύνη να παρουσιάσουν στις αρμόδιες αρχές α) τα διαβατήρια ή τις ταυτότητές τους β) αποδεικτικά της δημοσιογραφικής ιδιότητας και γ) ασφαλιστήριο.

2. Οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης πρέπει να υπογράψουν γραπτή δήλωση ότι το ελληνικό υπουργείο προστασίας του πολίτη δεν είναι υπεύθυνο σε περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού του εκπροσώπου των μέσων ενημέρωσης ή απώλειας ή βλάβης του εξοπλισμού του.

3. Οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης δεν θα εισέρχονται σε απαγορευμένες περιοχές άνευ συνοδού.

4. Οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης δεν θα βιντεοσκοπούν ή θα φωτογραφίζουν απαγορευμένες περιοχές άνευ κατάλληλης άδειας και συνοδού. Απαγορευμένες στρατιωτικές περιοχές και εγκαταστάσεις δεν θα καταγράφονται οπτικά χωρίς την ρητή έγκριση του εκπροσώπου τύπου της ελληνικής αστυνομίας και των αρμοδίων υπηρεσιών.

5. Οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης πρέπει να καλύπτονται από ασφάλεια. Η ασφάλεια πρέπει να καλύπτει την συγκεκριμένη επίγεια περίπολο και να αναφέρει ότι ούτε το ελληνικό υπουργείο προστασίας του πολίτη ούτε ο Frontex θα είναι υπεύθυνος σε περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού του εκπροσώπου των μέσων ενημέρωσης ή απώλειας ή βλάβης του εξοπλισμού του.

6. Οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης αναμένεται να ακολουθούν οδηγίες που θα αφορούν δραστηριότητες και μετακινήσεις.

7. Είναι πιθανόν να επιβάλλονται εμπάργκο για την προστασία της επιχειρησιακής ασφάλειας. Τα εμπάργκο θα αίρονται μόλις το ζήτημα επιχειρησιακής ασφαλείας έχει περάσει.

8. Ορατές πηγές φωτός και υπέρυθρες συσκευές, συμπεριλαμβανομένων φωτογραφικών φλας και τηλεοπτικών φώτων δεν θα χρησιμοποιούνται όταν [τα μέσα ενημέρωσης] θα βρίσκονται με συνοριοφύλακες τη νύχτα, εκτός αν έχει ληφθεί συγκεκριμένη άδεια εκ των προτέρων. Κατά τον ίδιο τρόπο, τα μέσα ενημέρωσης θα ακολουθούν την τακτική κίνηση και πειθαρχία σιωπής όταν καλύπτουν επιχειρήσεις.

9. Συσκευές επικοινωνίας (όπως κινητά τηλέφωνα) δεν απαγορεύονται συγκεκριμένα. Πάντως, οι συνοριοφύλακες μπορούν να επιβάλλουν προσωρινούς περιορισμούς στις ηλεκτρονικές εκπομπές για λόγους επιχειρησιακής ασφάλειας ανάλογα με τις ανάγκες ασφαλείας κατά περίπτωση.

10. Οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης δεν θα παίρνουν συνεντεύξεις, δεν θα φωτογραφίζουν, δεν θα βιντεοσκοπούν και δεν θα κάνουν ρεπορτάζ για την ανάπτυξη της ομάδας RABIT ή την κοινή επιχείρηση ΠΟΣΕΙΔΩΝ 2010 άνευ προηγουμένης έγκρισης του εκπροσώπου τύπου της ελληνικής αστυνομίας και των αρμοδίων υπηρεσιών.

11. Η δημοσίευση των πληροφοριών πρέπει να ακολουθεί τους παραπάνω κανόνες.

Σε δεύτερο έγγραφο του Frontex, την φόρμα αίτησης για ρεπορτάζ στα ελληνικά σύνορα, η οποία θα αποστέλλεται προς το υπουργείο τύπου, διαβάζουμε και το παρακάτω που πρέπει να υπογράψει ο εκπρόσωπος του μέσου ενημέρωσης για να καταφέρει να κάνει ρεπορτάζ:

Αναγνωρίζω, συμφωνώ και δηλώνω ότι [ΤΟ ΜΕΣΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ] έχει λάβει γνώση της φύσης της κάλυψης της ανάπτυξης της RABIT ή των επιχειρήσεων ΠΟΣΕΙΔΩΝ 2010, και έχει ενημερωθεί για τις διαδικασίες και τα μέτρα ασφαλείας που ισχύουν και το προσωπικό του συμφωνεί να τα εφαρμόσει.

Την «ενσωματωμένη» δημοσιογραφία τη μάθαμε στους πολέμους που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ στη μέση ανατολή και τα βαλκάνια τα τελευταία 20 χρόνια. Τώρα, και κοντά σας.

(Θα μπορούσε να πει κανείς για την «ενσωματωμένη» δημοσιογραφία των δελτίων των 8, φυσικά, αλλά εδώ πάμε ένα βήμα παραπέρα, δεν νομίζετε;)

FRONTEX MEDIA RULES, APPLICATION FORM τοπικά, για την περίπτωση που εξαφανιστούν από την ιστοσελίδα του Frontex.

Όταν το «Βήμα» κάνει προπαγάνδα

Είναι προφανές στον προσεκτικό παρατηρητή ότι τις τελευταίες εβδομάδες παίζεται ένα έργο απαξίωσης των επιχειρήσεων δημοσίων συγκοινωνιών από την πλευρά της κυβέρνησης και μερίδας του τύπου (αρχίζουν, μάλιστα, να αποκαλύπτονται κι αυτοί που θα επωφεληθούν απ’ αυτό το παιχνίδι της απαξίωσης).

Είναι πολλά τα παραδείγματα, αλλά αυτό του Βήματος της Παρασκευής 2 Ιουλίου βγάζει μάτι για τον υπερβάλλοντα ζήλο του. Καλύπτοντας το ζήτημα της επίσχεσης εργασίας των εργαζόμενων της ΕΘΕΛ που δεν πληρώθηκαν στην ώρα τους, αναπαράγει τις διαφορετικές απόψεις των υπουργείων οικονομικών και μεταφορών σχετικά. Συνοδεύει δε το άρθρο με τίτλο «Εμφύλιος υπουργών για τις ΔΕΚΟ» με αυτή τη φωτογραφία του Άλκη Κωνσταντινίδη (AP), αλλά κυρίως με αυτή την πρόστυχη λεζάντα:

Επιβάτες περιμένουν επί ματαίω στη στάση για το όχημα που θα τους μεταφέρει στις δουλειές ή στα σπίτια τους. Χθεσινή εικόνα στο Σύνταγμα, που δείχνει ποιος τελικά πληρώνει το μάρμαρο της μη εξυγίανσης των αστικών συγκοινωνιών.

Οποιοσδήποτε έχει περάσει κάποτε απ’ το Σύνταγμα διαπιστώνει φυσικά ότι η εικονιζόμενη στάση είναι του τραμ, οπότε καμία σχέση δεν έχει με το εξεταζόμενο επίκαιρο ζήτημα της ΕΘΕΛ. Κι αρχίζει να αναρωτιέται κανείς ποιος γράφει τις λεζάντες της εφημερίδας.

Για τα λοιπά των μαζικών μεταφορών θα επανέλθουμε με περισσότερη τεκμηρίωση, όπως το έχουμε κάνει αρκετές φορές στη Χελώνα.

Δημοσιογραφική ξεφτίλα στη Ζούγκλα

Κάτι άλλο έψαχνα, και πέφτω πάνω σ’ ένα άρθρο στο madata.gr. Εν μέρει αντιγραμμένο από ένα άρθρο της ζούγκλας. Ρε γαμώτο, λέω, κάπου την έχω ξαναδεί αυτή τη λίστα. Πού; Λίγο ψάξιμο, και να ‘τη, ένα χρόνο πριν.

Δηλαδή, η ζούγκλα αντί να περιμένει όσο χρειαζόταν για να πάρει τη λίστα των οργανισμών που σκοπεύει η κυβέρνηση να καταργήσει/συγχωνεύσει, κοπιάρει χωρίς ντροπή την αντίστοιχη λίστα που η περσινή κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα (και ουδέποτε κατάφερε να υλοποιήσει). Κάποιος ταλαίπωρος προσθέτει και ένα ακόμη νουμεράκι στο τέλος της λίστας που δεν υπήρχε πέρσι. Κανείς δε ντρέπεται;

Ποιος προτείνει εκτροπή του πολιτεύματος

από άρθρο του Τάσου Τέλλογλου στο protagon.gr και τα συνακόλουθα σχόλιά του:

Δέν υπάρχει αμφιβολία οτι οι «πατέρες» της σημερινής «καταστροφής « είναι πολλοί και διαχρονικοί και πρίν απ όλα οι κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή του νεότερου που μαλλον ηταν οι χειρότερες απο το 1974. Αλλά δέν υπάρχει και η παραμικρή αμφιβολία οτι το όνομα του τρίτου Παπανδρέου θα μείνει συνδεδεμένο με την ημέρα που οι τίτλοι του ελληνικού δημοσίου «χαρακτηρίστηκαν σκουπίδια». Ο πολιτικός χρόνος αυτής της κυβέρνησης εχει παρέλθει ,το πιθανότερο όμως είναι οτι και η επόμενη θα εχει ως βασικό κορμό της το ΠΑΣΟΚ.Είναι ανάγκη να έχει πρωθυπουργό τον κ Παπανδρέου;

παρακάτω, ο Άρης Δαβαράκης ρωτά τον δημοσιογράφο:

Η τελευταία φράση του κειμένου σου Τάσο είναι πολύ εντυπωσιακή. Να γίνει δηλαδή συνέδριο και εκλογή άλλου αρχηγού εν μέσω αυτής της απερίγραπτης κατάστασης ή απλώς να παραιτηθεί ο Γιώργος υπέρ κάποιου άλλου – του Χρυσοχοϊδη π.χ; Η προτείνεις μια άλλη, άλλου είδους κυβέρνηση, με εξωκοινοβουλευτικές προσωπικότητες και εκλεγμένους πολιτκούς, στηριγμένη από το ΠΑΣΟΚ; Επειδή περνάμε δύσκολες μέρες και ώρες, πες μας πιο καθαρά τι σκέφτεσαι. Εμένα πάντως με ενδιαφέρει πολύ η άποψή σου γιατί ξέρω οτι στηρίζεται σε γερά θεμέλια γι’ αυτό και θέλω να την καταλάβω και να την επεξεργαστώ καλύτερα.

κι εκείνος απαντά:

Κατ αρχήν γραφω «βασικό κορμό» το ΠΑΣΟΚ , αρα δέν θα είναι μόνο ΠΑΣΟΚ .Το ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε τον Οκτώβριο για να εφαρμόσει μία αλλη πολιτική απο αυτή που τώρα χρειάζεται ο τόπος .Το ΠΑΣΟΚ δέν διαθέτει δημοκρατική νομιμοποίηση για τα μέτρα που θα ανακοινωθούν τα επόμενα 24ωρα .Να κάνουμε εκλογές;Δέν είμαστε αυτόχειρες .Αρα τι μένει; Μία κυβέρνηση σαν και εκείνη του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον Ιούλιο του 1974 , απο όλους τους πολιτκούς χώρους .Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να εχει εκτακτες εξουσίες ,για να το πώ πιο απλά η χώρα είναι σε κατάσταση εκτακτης ανάγκης χωρίς δικτατορία αλλά ορισμένα αρθρα του συνταγματος πρέπει να βγούν «εκτός» η να ερμηνευτούν ανάλογα. Εκδηλώσεις σαν κι εκείνες του ΠΑΜΕ στον Πειραιά πρέπει να δίνεται η δυνατότητα κηρύσσονται αμέσως παράνομες με διαδικασίες αυτοφώρου , πρέπει να περιοριστεί το δικαίωμα της απεργίας αλλά και της διαμαρτυρίας σε ευαίσθητους τομείς(πχ πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας ,απεργία εκπαιδευτικών μέσα στις εξετάσεις )Στο Βέλγιο πρίν μερικά χρόνια μία τετοια κυβέρνηση συναπισμού προχώρησε σε αναστολή ορισμένων συνταγματικών διατάξεων για ενα διάστημα . Ο κ Παπανδρέου είναι ακατάλληλος για να ηγηθεί μιας τετοιας κυβέρνησης «εθνικής ανάγκης» ,λμπορεί να είναι αντιπρόεδρος της και υπουργός των Εξωτερικών αλλά επικεφαλής πρέπει να είναι κάποιος που να μην διστάζει μπροστά σε οποιο κόστος . Η μόνη προυπόθεση που θέτει η κοινωνία είναι να μοιραστεί το βάρος δίκαια.

Ο Δαβαράκης ανταπαντά:

Τάσο ευχαριστώ για την επεξήγηση σου. Αυτό που σκέφτεσαι και προτείνεις είναι ο μόνος σωστός και λογικός δρόμος αυτή τη στιγμή. Η κατάσταση εξ’ άλλου είναι κρισιμότερη και από το 74 ακόμη.

Για την αξιοπιστία της ελληνικής αστυνομίας

Το Σάββατο το μεσημέρι, μια βόμβα έσκασε έξω από τη διεύθυνση αλλοδαπών στην οδό Πέτρου Ράλλη. Επειδή οι λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη διαφορά, ας δούμε τι έγραψε για μια απ’ αυτές η ηλεκτρονική έκδοση του Βήματος του Σαββάτου και τι η έντυπη έκδοση των σημερινών Νέων (με δυο [;] ορόφους διαφορά, δηλαδή).

Το Βήμα:

Αυτή τη στιγμή στο χώρο βρίσκονται πυροτεχνουργοί της Αστυνομίας προκειμένου να περισυλλέξουν τα υπολείμματα του εκρηκτικού μηχανισμού που ήταν τοποθετημένος μέσα σε μεταλλικό κουτί και αυτό σε σακκίδιο λευκού χρώματος καθώς και κλιμάκιο της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας που διεξάγει έρευνες για να διαπιστωθεί ποια τρομοκρατική οργάνωση βρίσκεται πίσω από την βομβιστική επίθεση.

Τα Νέα:

Το μαύρο σακ βουαγιάζ

Από τη μέχρι τώρα ανάλυση προκύπτει η μορφή ενός νεαρού άνδρα που λίγο μετά τις 3.30 σταμάτησε με ένα Ι.Χ., βγήκε και άφησε στη στάση που βρίσκεται έξω από το κτίριο της Αστυνομίας ένα μαύρο σακ βουαγιαζ.

Ώριμη η διόρθωση, ταιριάζει και με την υπόλοιπη φιλολογία της τρομοκρατίας. Οπότε, όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι.

Φάουλ της ηλεκτρονικής Καθημερινής…

που δημοσιεύει την είδηση των πυροβολισμών έξω από το αμερικανικό Πεντάγωνο λες και το γεγονός συνέβη έξω απ’ το ελληνικό:

Και μετά φταίνε τα μπλογκ.