Η υγεία του αμερικανού πρέσβη

Περιττεύουν οι λεονταρισμοί του υπουργού υγείας απέναντι στην τοποθέτηση του αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα σε σχέση με τα χρέη του ελληνικού δημοσίου προς αμερικανικές φαρμακευτικές εταιρείες.

Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που ο αμερικανός πρέσβης ασχολείται με το ζήτημα. Πριν από επτά μήνες, επισκεπτόμενος τον υπουργό οικονομίας και οικονομικών, έθεσε κι αυτό το ζήτημα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Κόσμου του Επενδυτή που πέρασε απαρατήρητο, αλλά αναδημοσιεύτηκε στο παρόν μπλογκ. Ενδιαφέρον έχει ότι στην ατζέντα που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του υπουργείου οικονομικών δεν φαίνεται να έχουν γίνει συναντήσεις με άλλους πρέσβεις, όπως υποστηρίζει η εφημερίδα.

Ψάξαμε να βρούμε και τι έλεγε ο υπουργός υγείας τον Απρίλη για τη συνάντηση αμερικανού πρέσβη-υπουργού οικονομικών, αλλά η ιστοσελίδα του υπουργείου του, που βρίσκεται εδώ, δεν ήταν και πολύ εξυπηρετική.

Παρεμπιπτόντως, μια που αγγίζουμε ζήτημα που αφορά την υγεία, ας δώσουμε κι έναν αριθμό: ποια είναι η αμοιβή ιατρού για 18ωρη εφημερία σε δημόσιο νοσοκομείο;

Τριάντα πέντε (35) ολόκληρα ευρώ παρακαλώ.

Advertisements

Πρωτόβουλοι και δευτερόβουλοι

Έγραφα προχθές για την προσπάθεια αντιστροφής της πραγματικότητας εκ μέρους του υπουργείου δικαιοσύνης. Μετά τη χθεσινή συνάντηση του υπουργού με την πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων και τις σχετικές ανακοινώσεις των δύο πλευρών, μπορούμε να δούμε ακόμη καλύτερα το φαιδρό της προσπάθειας αυτής.

Αν ο υπουργός ή οι υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου είχαν επίγνωση των θεμάτων της αρμοδιότητάς τους, αν η συνεδρίαση του κεντρικού επιστημονικού συμβουλίου φυλακών την Δευτέρα δεν είχε υπαγορευθεί από την πίεση των επικείμενων κινητοποιήσεων των κρατουμένων, αν δηλαδή το υπουργείο δρούσε πρωτοβούλως, όπως θέλησε αφελώς να μας κάνει να πιστέψουμε, δε θα είχε αναγκαστεί να καθίσει δύο ώρες στο τραπέζι με τα μέλη της πρωτοβουλίας, να τους ακούσει και εν τέλει να τους ζητήσει να επεξεργαστούν ζητήματα και να τα υποβάλλουν στο ΚΕΣΦ, κάνοντας δηλαδή τζάμπα τη δουλειά για την οποία πληρώνονται τα μέλη αυτού. Δεν θα ήταν υποχρεωμένος να παραδεχτεί ότι η συνάντηση ήταν διαφωτιστική, καθώς, βέβαια, κανείς αρμόδιος δεν είχε διαφωτίσει νωρίτερα τον υπουργό, όπως παραδέχεται και ο ίδιος.

Για άλλη μια φορά η πολιτική ηγεσία ενός υπουργείου πιάνεται στον ύπνο. Όπως γνωρίζουν καλά όσοι υπηρέτησαν στον ελληνικό στρατό, σε κάθε βήμα από τον πάτο της ιεραρχίας προς την κορυφή της, η περιγραφή ενός προβλήματος φιλτράρεται από το άμεσο πρακτικό συμφέρον του περιγράφοντος. Έτσι κι εδώ, η πληροφόρηση του υπουργού για τα ζητήματα της αρμοδιότητάς του είναι πλημμελής, χάρη στην ολιγωρία ή την εξωραϊστική διάθεση των υφισταμένων του.

Από την άλλη, το περιστατικό είναι ένα ενδιαφέρον μάθημα για την αριστερά, από την οποία άλλωστε προέρχονται και τα μέλη της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων. Υπάρχει εδώ μια σαφής παραγωγικότητα, αν θέλετε, της πρωτοβουλίας: πέτυχε να πιέσει το υπουργείο και να καταστεί βασικός συνομιλητής του. Αυτή η παραγωγικότητα επετεύχθη διότι υπήρξε επεξεργασία του ζητήματος. Και επεξεργασία του ζητήματος υπήρξε διότι έγινε από γνώστες των θεμάτων. Και οι γνώστες των θεμάτων ασχολήθηκαν επειδή επιθυμούσαν ν’ ασχοληθούν με το πραγματικό πρόβλημα και όχι επειδή τους το ανέθεσε κάποιος κομματικός μηχανισμός ή επειδή έπρεπε να έχουν θέση.

Αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά των θέσεων της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων από τις αποσπασματικές θέσεις των κομμάτων και οργανώσεων της αριστεράς τις οποίες διαβάζουμε στον τύπο για διάφορα ζητήματα που προκύπτουν καθημερινά.

Δυστυχώς, μέχρι τα κόμματα κι οργανώσεις της αριστεράς να καταλάβουν ότι πρέπει να έχουν την πρωτοβουλία, θα έχουμε μόνο κάτι τέτοιες μικρές ελπιδοφόρες αναλαμπές να μας παρηγορούν. Συγχαρητήρια στα μέλη της πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων και θα παρακολουθούμε από κοντά τις σχετικές εξελίξεις.

Τι πρέπει να κάνει ο πρωθυπουργός

Οι New York Times καλύπτουν την ελληνική επικαιρότητα μ’ ένα άρθρο που περιγράφει το τι έχει συμβεί με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Και τι σημασία έχει, θα μου πείτε. Εμείς τα ξέρουμε πρώτο χέρι έτσι κι αλλιώς.

Κι όμως: Υπάρχει ένας λόγος να διαβάσει κανείς αυτό το άρθρο κι αυτός είναι η δήλωση του γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού και προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας:

Ο Καραμανλής πρέπει να δείξει και πάλι ότι μάχεται για τον Έλληνα Τζο τον υδραυλικό και ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι προτεραιότητα της κυβέρνησης.

Κρίμα τέτοια αστοχία για ένα μέλος της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Συμβούλων. Και κρίμα που δεν παραδειγματίζεται από άλλα μέλη της Ένωσης, όπως η μέχρι πρότινος πρόεδρός της. Απολαύστε την σ’ αυτό το βίντεο (mp4, 12mb περίπου).

Ήμαρτον!

Διαβάζω νωρίς-νωρίς το άρθρο του συμπαθή Τάκη Καμπύλη στην κυριακάτικη Καθημερινή με θέμα τις «απαλλοτριώσεις» στα σούπερ μάρκετ και φοβάμαι μη χάσω τα μαλλιά μου. Με στυλ «ανθρώπου που γνωρίζει», γράφει, μεταξύ άλλων, κι αυτή την ανοησία, όπως οποιοσδήποτε γνώστης των πολιτικών συσχετισμών του φοιτητικού συνδικαλισμού την τελευταία 20ετία μπορεί να πιστοποιήσει:

Το 2002 η τομή σε ό,τι καλείται «αναρχικό κίνημα» στην Ελλάδα πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Τότε από τα ΕΑΑΚ -τις αριστερίστικες κινήσεις στα πανεπιστήμια- αποχώρησαν οι αναρχικοί, καταγγέλλοντας «καπέλωμα» από πλευράς του σημαντικότερου πολιτικού φορέα των ΕΑΑΚ, του ΝΑΡ.

Ε, ήμαρτον!