Ένα μήνυμα απ’ τον Ross Daly

Με τις υγείες μας! Ο αγαπητός ελληνοϊρλανδός ιρλανδοέλληνας μουσικός, μας ενημερώνει:

Χουδέτσι 10/3/2009

Αγαπητοί φίλοι

Με μεγάλη λύπη σας πληροφορώ ότι, λόγω έλλειψης του παραμικρού ενδιαφέροντος και συνεπώς της στοιχειώδους στήριξης τοπικών και εθνικών φορέων που σχετίζονται με τον πολιτισμό, αναγκάζεται το Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος να κλείσει και να θέσει τέλος σε όλες του τις δραστηριότητες πέρα των 5 ήδη ανακοινωθέντων σεμιναρίων των
Ζohar Fresco (Kρουστά,18 – 23/3),
Daud Khan Sadozai (Rabab του Αφγανιστάν 24 – 29/3) στη Λευκάδα, και των
Pedram Khavar-Zamini (Περσικό Τόμπακ 31/3 – 4/4),
Σωκράτη Σινόπουλο (Πολίτικη Λύρα 6 – 11/3), και
Ross Daly (Μουσική Ομάδα 28/4 – 3/5) στο Χουδέτσι, Ηρακλείου, Κρήτης.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, η κύρια δραστηριότητα του Μουσικού Εργαστηρίου Λαβύρινθος είναι η διοργάνωση σεμιναρίων και master-classes με κορυφαίους δασκάλους από όλο τον κόσμο και με τη συμμετοχή περίπου 350 με 400 μαθητών κάθε χρόνο από τουλάχιστον 35 διαφορετικές εθνικότητες. Τα σεμινάρια αυτά δουλεύουν κάτω του κόστος καθώς εμείς που τα διοργανώνουμε δεν ενδιαφερόμαστε καθόλου για οποιοδήποτε οικονομικό κέρδος. Μας ενδιαφέρει μονάχα η υπηρεσία που προσφέρουμε στους μαθητές μας και στην ίδια τη μουσική. Οι μαθητές είναι στη μεγάλη τους πλειοψηφία άνθρωποι περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων που ήδη κάνουν μεγάλες θυσίες να ανταποκριθούν στη σχετικά χαμηλή τιμή που είμαστε αναγκασμένοι να ζητήσουμε από αυτούς (250€ για 6 μέρες μαθημάτων και διαμονής!).

Παρόλες τις προσπάθειες μας να συνάψουμε μια κάποια συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες της πολιτείας (Υπουργείο Πολιτισμού, Περιφέρεια Κρήτης, Νομαρχία Ηρακλείου κλπ), δυστυχώς δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον οι συγκεκριμένοι ούτε καν να συναντηθούν μαζί μας πόσο μάλλον να συνεργαστούν. Το μόνο που θέλουμε από αυτούς είναι να συμμετέχουν και αυτοί στο κόστος των σεμιναρίων ώστε να μην περνάει όλο αυτό το οικονομικό βάρος στους μαθητές που δεν μπορούν να το αντέξουν. Μέχρι φέτος ο βασικός μας συνεργάτης σε αυτή τη προσπάθεια, ο Δήμος Νίκος Καζαντζάκης (ο διαχειριστής του ΜΕΛ), κάλυπτε μοναχός του το οικονομικό έλλειμμα ( μεταξύ €35,000 και €45,000 ετησίως για τα 25 – 30 καλοκαιρινά σεμινάρια της Κρήτης). Τα τελευταία δυο χρόνια συνάψαμε μια περιορισμένη αλλά θετική συνεργασία με το Δήμο Λευκάδας ο οποίος μας βοήθησε να πραγματοποιήσουμε 6 σεμινάρια στο χώρο του στη διάρκεια του χειμώνα.

Από φέτος ο Δήμος Νίκος Καζαντζάκης δηλώνει αδυναμία να συνεχίζει να καλύπτει τα όσα μέχρι τώρα κάλυπτε και έτσι μένουμε χωρίς τα απαραίτητα οικονομικά μέσα να πραγματοποιήσουμε το φετινό κύκλο εργασιών μας. Ο Δήμαρχος του Δήμου Ν. Καζαντζάκη, ο κ. Ρούσος Κυπριωτάκης μας βεβαιώνει ότι, παρά τις επίμονες προσπάθειες του ιδίου και των συνεργατών του να εξασφαλιστεί το ενδιαφέρον και η στήριξη των τοπικών και εθνικών φορέων που σχετίζονται με τον πολιτισμό προκειμένου να συνεχίζεται η προσπάθεια που γίνεται στο Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση στα αιτήματα αυτά. Συνεπώς το Μουσικό Εργαστήρι δεν έχει άλλη επιλογή από το να διακόψει όλες του τις δραστηριότητεςκαι να κλείσει.

Το χωριό Χουδέτσι έχει γίνει παγκοσμίως γνωστό εξαιτίας των δραστηριοτήτων του Μουσικού Εργαστήριου Λαβύρινθος που έχει αναδειχθεί πλέον σε έναν πολύ σοβαρό μοχλό ανάπτυξης τόσο για το ίδιο το χωριό όσο για όλη την περιοχή. Οι μαθητές και η δάσκαλοι του ΜΕΛ διδάσκουν σε μουσικές σχολές και πανεπιστήμια σε όλη την Ελλάδα, στην Ευρώπη και αλλού ταυτόχρονα συμμετέχοντας δημιουργικά και καθοριστικά σε πολλές από τις κορυφαίες παραγωγές που έχουν να κάνουν με την σοβαρή αξιοποίηση στοιχείων της παγκόσμιας παραδοσιακής μουσικής στη σύγχρονη δημιουργία. Η ίδια η Κρήτη εξελίσσεται σε τόπο συνάντησης, διαλόγου και δημιουργικής επεξεργασίας των μουσικών παραδόσεων της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου, των Βαλκανίων και της Ασίας . Και όμως, η πολιτεία αδιαφορεί…. Το οικονομικό έλλειμμα είναι για αυτούς ένα ευτελές ποσόν για ένα τέτοιο έργο πολιτιστικής και τοπικής ανάπτυξης και η μέχρι τώρα αδιάφορη έως και αρνητική στάση τους μόνο ως εγκληματική μπορεί να χαρακτηριστεί.

Είμαστε διατεθειμένοι να εξετάσουμε και να ακολουθήσουμε ακόμα οποιαδήποτε πρόταση δράσης προκειμένου να συνεχίζει το έργο του ο Λαβύρινθος εκτός από τις εξής τρεις:

..1) Η αύξηση της τιμής των σεμιναρίων σε βάρος του μαθητή.

..2) .Η συρρίκνωση των δραστηριοτήτων του ΜΕΛ.

..3) ..Η οποιαδήποτε έκπτωση στην ποιότητα της
διδασκαλίας

Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους μαθητές και τους δασκάλους που όλα αυτά τα χρόνια μας τίμησαν με την παρουσία και με την εμπιστοσύνη τους καθώς και τους Δήμους Νίκου Καζαντζάκη και Λευκάδας που έκαναν ό,τι μπορούσαν να στηρίξουν το έργο του Μουσικού Εργαστηρίου Λαβύρινθος.

Εάν οποιοσδήποτε αναγνώστης αυτού του μηνύματος θέλει να εκδηλώσει τη δική του ενόχληση για την εξέλιξη αυτή, προτείνω να στείλει ένα email διαμαρτυρίας σε κάποια από τιςακόλουθες διευθύνσεις, ή και σε όλες .

1) Περιφέρεια Κρήτης:
http://www.crete.gov.gr/contact.asp?id=4&category=19….

2) Νομαρχία Ηρακλείου:
nairakl1@otenet.gr

3) ΤΕΔΚ Νομου Ηρακλειου
tedk@otenet.gr

4) Υπουργείο Πολιτισμού:
http://www.yppo.gr/0/gcontact.jsp

5) Δήμος Ν.Καζαντζάκη
http://www.dimos-nikoskazantzakis.gr/contact.html

Να είσαστε καλά

Ross Daly….

Ιδρυτής και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μουσικού Εργαστηρίου Λαβύρινθος

http://www.labyrinthmusic.gr

Ξέρεις από ΕΣΠΑ;

Η νέα ηγεσία του υπουργείου πολιτισμού εφαρμόζει δια του τύπου την οργουελική μέθοδο του Newspeak, αντιστρέφοντας την περιγραφή του γεγονότος. Κρίμα για την εφημερίδα που στο παρελθόν, και με άλλη πολιτική ηγεσία, έδινε την αντίστροφη περιγραφή στο πρόβλημα που πολλοί έχουν εντοπίσει τον τελευταίο καιρό, όπως ο προηγούμενος υπουργός, ο νυν υπουργός οικονομίας και οικονομικών και μια άλλη εφημερίδα.

Starbucks στην Ακρόπολη

Όπως ενημερωθήκαμε στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, το υπουργείο πολιτισμού επιθυμεί τη χρήση του πρώην μουσείου ακροπόλεως, πάνω στον βράχο, ως εκθεσιακού χώρου, πωλητηρίου, αναψυκτηρίου, καφετέριας κλπ. Αν και είχαμε μείνει με την εντύπωση ότι το νέο μουσείο φτιάχτηκε ακριβώς για να αποσυμφορήσει τον βράχο από αυτές τις παράπλευρες δραστηριότητες και να «καθαρίσει» κατά κάποιον τρόπο τον αρχαιολογικό χώρο, καταλαβαίνουμε ότι και το ίδιο το κτήριο του παλιού μουσείου έχει μια ιστορική αξία. Τα όρια όμως θα πρέπει να τεθούν. Οι αντιδράσεις που καταγράφονται στον τύπο είναι κάπως ενθαρρυντικές για την κατάληξη των πραγμάτων. Αν και σ’ άλλες όμορες περιπτώσεις, τα δημοσιογραφικά σχόλια δεν αρκούν για ν’ αντιμετωπίσουν τα μικροεπιχειρηματικά συμφέροντα.

Εκείνο που πρέπει να αναγνωρίσουμε στις κυβερνήσεις της νέας δημοκρατίας είναι η ενότητα ως προς την αισθητική και η συνέχεια της διοίκησης. Στο ίδιο μήκος κύματος, προηγούμενος υπουργός πολιτισμού δήλωνε, σε σχέση με την παρουσία του ελληνικού πολιτισμού στον κόσμο: «γιατί να μην υπάρχουν στα αεροδρόμια, στα μεγάλα shopping centers ή στην Πέμπτη Λεωφόρο της Νέας Υόρκης πωλητήρια με αντίγραφα αρχαίων έργων τέχνης, από αυτά που βρίσκει κανείς στην Πλάκα;»

Οπότε, σκέφτομαι: Μήπως τρέφω αυταπάτες;

Το έθνος και η αλήθεια

Κι ενώ στα ελληνικά παράλια ξεβράζονται μετανάστες κατά εκατοντάδες και στις μεγάλες πόλεις οι ευυπόληπτοι καταναλωτές μπορούν εύκολα τώρα να ψωνίζουν τα δάνεια και τις πιστωτικές τους κάρτες από τα σούπερ μάρκετ, ο πρώην υπουργός πολιτισμού και πρωθυπουργός  εγκαινιάζει το αποτέλεσμα άλλης μιας ιδιωτικής πρωτοβουλίας κι επί τη ευκαιρία μας ενημερώνει κι εμάς που δεν έχουμε καταλάβει, τι παίζει:

«Σήμερα, στις αρχές του 21ου αιώνα, οι Έλληνες για μια ακόμη φορά αναζητούμε στην πλούσια δεξαμενή του πολιτισμού μας – αρχαίου, βυζαντινού, νεώτερου και σύγχρονου – την έμπνευση για να προχωρήσουμε μπροστά. Ζητάμε να επαναδιατυπώσουμε με όρους σύγχρονους τις διαχρονικές, πανανθρώπινες αξίες που γεννήθηκαν στην Ελλάδα για να αγκαλιάσουν ολόκληρο τον κόσμο.

Οι μεγάλοι Έλληνες καλλιτέχνες και δημιουργοί, […] που τόλμησαν με το έργο τους μια τέτοια σύνδεση, μας δείχνουν ότι αυτός ο στόχος είναι εφικτός. Αρκεί, για μια ακόμη φορά, να ταυτίσουμε το εθνικό με το αληθινό, όπως κελεύει ο Διονύσιος Σολωμός. Αρκεί να δούμε την ταυτότητά μας, τον πολιτισμό μας, ως ζωντανό οργανισμό που τολμά αντλώντας από την ιστορία του, να ανοίγει διαρκώς νέους δρόμους δημιουργίας».

Η άρνηση της ιστορίας που περιλαμβάνεται στις παραπάνω προτάσεις του πρωθυπουργού, συνδυάζεται άψογα με την κυρίαρχη άποψη του έλληνα για την Ελλάδα: βρισκόμαστε εκεί όπου η «ταύτιση εθνικού κι αληθινού» σημαίνει ότι αληθινό είναι ό,τι είναι και εθνικό, και όχι το αντίστροφο. Έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι , δυστυχώς, ο μέσος έλληνας πολίτης κουτσουρεύει την αλήθεια, την αντικειμενικότητα, τη διαϋποκειμενικότητα αν θέλετε, της κόβει λίγο από εδώ και λίγο από εκεί για να χωρέσει στο κοστούμι της ταυτότητάς του, στο αναγκαίο φαντασιακό υπόβαθρο της ύπαρξης του.

Σ’ αυτό, φυσικά, δεν είμαστε πρωτότυποι. Μα υπάρχουν και χειρότερα.