Αστυνομία, δημόσια δεδομένα και προσωπικά δεδομένα

Καιρό έχουμε ν’ ασχοληθούμε με την αστυνομία και το ΥΠΡΟΠΟ, εξαιτίας των σοβαρών εξελίξεων στο πεδίο της κρίσης. Κάπου σαν να λούφαξε και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου ΠΡΟΠΟ αυτές τις δύσκολες μέρες. Όμως, σήμερα, μια ανακοίνωση του αρχηγείου της ΕΛΑΣ και μια της ΓΑΔΑ μάς ξαναφέρνουν κοντά στους προστάτες μας.

Η δεύτερη ανακοίνωση, αυτή της ΓΑΔΑ, αναφέρεται στην εξάρθρωση ενός κυκλώματος πορτοφολάδων που δραστηριοποιούνταν στη γραμμή του ΗΣΑΠ. Καλό αυτό, λέει κανείς. Και διαβάζει στην ανακοίνωση:

Με διάταξη του αρμόδιου Εισαγγελέα είχε δοθεί η άδεια, και επί 20ήμερο, λαμβάνετο φωτογραφικό και βιντεοληπτικό υλικό, από το οποίο προκύπτουν τα πρόσωπα, η μεταξύ τους σχέση και οι κινήσεις τους στη Πλ. Βικτωρίας.

Ότι η αστυνομία χρησιμοποιεί τέτοια μέσα, με ή χωρίς την άδεια εισαγγελέα, είναι γνωστό. Εκείνο που είναι καινοφανές, είναι η δημοσίευση ενός βίντεο της παρακολούθησης στην ιστοσελίδα της αστυνομίας! Προφανώς στην «μπλογκόσφαιρα» υπάρχουν άνθρωποι κατά πολύ αρμοδιότεροι για ν’ αποφανθούν για τη νομιμότητα μιας τέτοιας πράξης, οπότε εγώ απλώς σχολιάζω το ειρωνικόν της υπόθεσης η ανακοίνωση της ΓΑΔΑ να συμπίπτει με την ανακοίνωση του αρχηγείου της ΕΛΑΣ περί «ανοιχτής πρόσβασης στα δημόσια δεδομένα«.

Επειδή δεν ξέρω πόσο θα μείνει το βίντεο αναρτημένο στη σελίδα της αστυνομίας, μπορείτε να το δείτε εδώ.

Ενημερωτικό σημείωμα

Επειδή οι φίλοι που παρακολουθούν το αργό ταξίδι της Χελώνας από rss μπορεί να μην το έχουν πάρει είδηση, να επισημάνω ότι η Χελώνα κελαηδά στο Twitter εδώ και κάποιους μήνες. Θα τη βρείτε στο http://twitter.com/imwrong.

Το Twitter της Χελώνας ενημερώνεται σχεδόν καθημερινά – δυστυχώς για να γραφτεί ένα άρθρο για το μπλογκ χρειάζεται περισσότερος χρόνος για διασταυρώσεις κλπ., ο οποίος δεν είναι πάντοτε διαθέσιμος.

Ο Θεός μαζί μας, μέρες που ‘ναι.

Λέμε τώρα, πλάκα κάνω.

Στο γιουσουρούμ

Σήμερα το πρωί στο γιουσουρούμ, όχι στην πλατεία Αβησσυνίας, αλλά κάτω στη γέφυρα του Πιλ-Πουλ, στην πρώην «κορεάτικη αγορά», χαζεύω τα εκτιθέμενα προς πώληση. Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης, το αλάνθαστο χρη(σ)ματιστήριο του μεταχειρισμένου, του απορρίμματος που αποκτά νέα ζωή, εφόσον πετύχει μια τιμή που αξίζει τον κόπο. Αλλιώς, αργά ή γρήγορα, πίσω στον κάλαθο των αχρήστων.

Μεταξύ των αντικειμένων, οι επιστολές που αντάλλαξαν ο φοιτητής της Περούτζια με τους γονείς του, πίσω στο 1963, σκόρπιες στην πλάκες της Ερμού, μερικοί τόμοι του νομικού περιοδικού Θέμις από το 1909-1910 με ένα ευρώ το κομμάτι και, λίγο παραπέρα, ο πρώτος τόμος του Καρούζου, ένα μόνο ευρώ κι αυτός.

Τον ξεφυλλίζω, μα δε διαβάζω, μόνο απλώνω το χέρι στη βιβλιοθήκη να τραβήξω τον Θρίαμβο χρόνου, των εκδόσεων Απόπειρα (στην πρώτη του έκδοση Ποιήματα για τη Μαρία, αν δε με απατά η μνήμη μου) και αυτό το εφήμερο καρουζικό που δεν ξεχνάω:

Φωνές αγάπης
πανικού
μεγάλες φλόγες
ματαιότητας
αν και δεν έχω
τα γυαλιά μου.

Ο ποιητής σημειώνει την ημερομηνία 22.12.1984, μα βέβαια τίποτα δεν έχει αλλάξει.

Φιάσκο στο υπουργείο εσωτερικών

Μια δημοσίευση στο athens indymedia αποκαλύπτει μια εξαίσια «τρύπα» στο νέο, σύγχρονο και καλά σύστημα που εξυπηρετεί τα ΚΕΠ: Κάποιος φωστήρας έφτιαξε λογαριασμούς για όλους τους υπαλλήλους των ΚΕΠ βάζοντας το ίδιο (!) αρχικό password. Ναι, είναι ένα από τα γνωστά εκατό χειρότερα password: «1111».

Για οκτώ ολόκληρες ημέρες και βάλε (!) όλοι οι υπάλληλοι των ΚΕΠ έχουν το ίδιο password, σύμφωνα με τον προγραμματισμό της σχετικής διεύθυνσης προγραμματισμού και εφαρμογών» της υπηρεσίας ανάπτυξης πληροφορικής της γενικής γραμματείας δημόσιας διοίκησης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης του υπουργείου εσωτερικών. Με τις υγείες σας. Αναρωτιέται κανείς ποιος πληρώνεται για τέτοια παιδαριώδη λάθη. Το γεγονός ότι το σύστημα δεν είναι ακόμη σε «παραγωγική χρήση» δεν είναι διόλου ελαφρυντικό για τους ανευθυνοϋπεύθυνους που χειρίζονται προσωπικά δεδομένα στην κρατική μηχανή.

Για την ιστορία, κι επειδή προβλέπω ότι είναι ζήτημα ωρών να εξαφανιστούν από τη νέα «πύλη» των ΚΕΠ, ιδού οι οδηγίες και η σχετική επιστολή με την υπογραφή του υφυπουργού.

Wie es geht, wenn alles steht…

Θα συγχωρήσουμε τον ανώνυμο μεταφραστή που δεν κράτησε και την ομοιοκαταληξία, αλλά θα πρέπει να παραδεχτούμε το κέφι με το οποίο μετέφρασε κάτι που, συνήθως, μεταφράζεται αυτομάτως ή μηχανικά.

Τι να κάνετε, όταν όλα είναι όρθια

Τι να κάνετε, όταν όλα είναι όρθια

Οι δραστηριότητες της ΕΥΠ και όχι μόνο

Η σημερινή Καθημερινή μάς πληροφορεί ότι σύντομα θα λειτουργήσει το Κέντρο Αντιμετώπισης Ηλεκτρονικών Επιθέσεων (CERT) για να αντιμετωπίσει ηλεκτρονικές επιθέσεις όπως αυτές που έγιναν χθες εναντίον των δικτυακών τόπων των υπουργείων Εσωτερικών και Αγροτικής Ανάπτυξης. Μαθαίνουμε, μάλιστα, ότι με τη μέθοδο του sniffing η CERT θα μπορεί να προλαμβάνει τις επιθέσεις αυτές. Από την προηγούμενη εβδομάδα γνωρίζουμε ότι αυτή η «Task Force» θα αποτελείται από στελέχη της ΕΥΠ, της ΕΛ.ΑΣ. και του λιμενικού σώματος.

Δεν ξέρω και πολλά από δίκτυα, αλλά με τον όρο sniffing μπορεί να εννοούμε δύο πράγματα.

Το ένα είναι η χρήση κάποιου συστήματος ανίχνευσης εισβολής σε δίκτυο (NIDS) το οποίο θα κάνει packet sniffing, δηλαδή θα ανιχνεύει τα εισερχόμενα πακέτα δεδομένων για να εντοπίσει ύποπτα αιτήματα. Αυτό είναι κάτι που κάθε network administrator που σέβεται τον εαυτό του θα πρέπει ήδη να έχει εγκατεστημένο στο δίκτυό του, ειδικά μάλιστα σε περιπτώσεις δικτύων που έχουν σχέση με τη δημόσια διοίκηση.

Το άλλο είναι το λεγόμενο unauthorized sniffing, η παρακολούθηση δηλαδή των εισερχομένων κι εξερχομένων πακέτων δεδομένων ενός δικτύου από ένα σημείο εκτός αυτού. Πρόκειται για κατ’ εξοχήν μέθοδο που χρησιμοποιούν οι hackers για να παρακολουθήσουν την δραστηριότητα ενός site και να εντοπίσουν τις αδυναμίες στη λειτουργία του. Φυσικά τέτοιες μεθόδους χρησιμοποιούν και οι ίδιοι οι administrators για τον ίδιο ακριβώς λόγο, μόνο που ο τελικός τους στόχος είναι ν’ αυξήσουν την ασφάλεια.

Ποια ακριβώς είναι δηλαδή η δραστηριότητα που θα αναλάβει η CERT, δηλαδή η ΕΥΠ; Θα υποκαταστήσει τους network administrators των δημοσίων υπηρεσιών και θα αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία που διακινούνται μέσω των δημοσίων (ή και ιδιωτικών) δικτύων τους, έστω και κατόπιν της έγκρισής τους, όπως υποστηρίζεται στο δημοσίευμα της Καθημερινής; Και έναντι ποιων στόχων σκοπεύει να χρησιμοποιήσει επιθετικό sniffing, αν πρόκειται να το χρησιμοποιήσει;

Ορισμένες διευκρινίσεις επ’ αυτών των ερωτημάτων φαντάζουν απαραίτητες εκ μέρους του εν λόγω task force, των συμμετεχόντων σ’ αυτό και της διοίκησης του υπουργείου που εποπτεύει τις δραστηριότητές του.

Στις κούνιες;

Ο Δήμος Αθηναίων μάς ενημέρωσε προσφάτως για την ερώτηση που έθεσε στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα σε σχέση με τη νομιμότητα της τοποθέτησης καμερών στις 147 παιδικές χαρές που διαχειρίζεται ο Οργανισμός Νεολαίας και Άθλησης του δήμου της πρωτεύουσας.

Ο τύπος υποδέχθηκε την είδηση με αντιφατικά αισθήματα: άλλοι τονίζουν τα προβλήματα που σχετίζονται με την εγκληματικότητα, προβάλλουν την άποψη του Βασίλη Κικίλια, προέδρου του ΟΝΑ ότι οι παιδικές χαρές είναι τόπος εκδήλωσης διαφόρων μορφών εγκληματικότητας (κλοπές και παιδοφιλία αναφέρει η Καθημερινή, κλοπές, παιδοφιλία και επιπροσθέτως παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών επικαλείται ο Ελεύθερος Τύπος), επικροτώντας, στην ουσία, την πρόθεση της δημοτικής αρχής. Άλλοι προβληματίζονται, με διαφοροποιήσεις, για την κοινωνία του Μεγάλου Αδελφού: η Ελευθεροτυπία μιλά για τον Μεγάλο Αδελφό και τις αδυναμίες της τεχνικής υπηρεσίας του Δήμου Αθηναίων, το Έθνος συσχετίζει με την πρόσφατη τροπολογία περί παρακολούθησης των διαδηλώσεων που παρακάμπτει τις γνωμοδοτήσεις της Αρχής, ο Ριζοσπάστης σε μια κάπως λουδιτική έξαρση μιλά για τις χαμένες θέσεις εργασίας φυλάκων στις παιδικές χαρές, οι οποίοι, τέλος πάντων, θα μπορούσαν να αποσοβούν τις καταστροφές, προτού προκύψουν.

Εν αναμονή της σχετικής γνωμοδότησης της Αρχής, εμείς επιθυμούμε πρόχειρα να σημειώσουμε:

147 παιδικές χαρές διαθέτει η Αθήνα των 412 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Ογδόντα βλάβες μηνιαίως, κυρίως κλοπές, καλείται να αντιμετωπίσει η τεχνική υπηρεσία με κόστος ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως, τουτέστιν κάθε κούνια που αφαιρείται από μια παιδική χαρά του Δήμου Αθηναίων – για να πάει πού; – κοστίζει πάνω από χίλια ευρώ.

Τι ακριβώς επιθυμεί να επιτύχει η δημοτική αρχή της Αθήνας κάτω από τις κάμερες;