Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι καλύτεροι πελάτες της

Η Χελώνα επεσήμανε προ ημερών, μ’ αφορμή την επιχειρηματική σύμβαση εργασίας που υπέγραψε το εργοδοτικό σωματείο της G4S, ένα περσινό άρθρο του σημερινού πρωθυπουργού για τις εργολαβίες του δημοσίου και την προστασία των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα που απασχολούνται σ’ αυτές τις εργολαβίες. Ξαναδιαβάστε το άρθρο. Κι άλλη μια φορά. Διαβάστε τώρα και τις δηλώσεις της υπουργού εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης για να δείτε τι πάει να πει κωλοτούμπα, πολιτική ανεντιμότητα και καιροσκοπισμός:

«Το υπουργείο δεν μπορεί να μπαίνει σε θέματα συμβάσεων που οι κοινωνικοί εταίροι αποφάσισαν» είπε, παραπέμποντας στα δικαστήρια τις ενστάσεις που διατυπώνονται κατά της νομιμότητας των επιχειρησιακών συμβάσεων.

Και παρακάτω, επαναλαμβάνει μετά την χλιαρή αντίδραση της ΓΣΕΕ:

Η υπουργός διευκρίνισε ότι: Πρώτον, η θέση του υπουργείου είναι υπέρ της σύναψης συλλογικών συμβάσεων που διασφαλίζουν τον υγιή ανταγωνισμό και την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και αποτρέπουν την «εργασιακή ζούγκλα». Δεύτερον, βρίσκεται σε εξέλιξη διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους για την προώθηση ρύθμισης που αφορά την εφαρμογή διατάξεων αναφορικά με τις ΣΣΕ, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 του Ν. 3845/10. Τρίτον, το υπουργείο δεν παρεμβαίνει στις συλλογικές συμβάσεις που έχουν υπογραφεί ανάμεσα στους κοινωνικούς εταίρους και ο έλεγχος νομιμότητας των συμβάσεων ασκείται από τη Δικαιοσύνη» επισημαίνεται στην ανακοίνωση του υπουργείου.

Ο Ν. 3845/10 είναι το διαβόητο μνημόνιο. Στο άρθρο 2 παρ. 7, διαβάζουμε:

7. Οι όροι των Ομοιοεπαγγελματικών και Επιχειρησιακών Συμβάσεων Εργασίας μπορούν να αποκλίνουν έναντι των αντίστοιχων όρων Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας, καθώς και των Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και οι όροι των Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας μπορούν να αποκλίνουν έναντι των αντίστοιχων όρων Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης μπορεί να ρυθμίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου αυτής.

Για όσους δεν κατάλαβαν ακόμα, δεν έχουν μείνει και πολλά περιθώρια. Ή ξυπνάμε και κινούμαστε, ή θα βρεθούμε σύντομα στον πάτο του πηγαδιού. Διαλιέχτε.

Η ΓΣΕΕ, ο ΣΕΒ, ο υπουργός απασχόλησης και το βιολί τους

Ο πρώην καθηγητής συνταγματικού δικαίου και νυν υπουργός απασχόλησης Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε σε συνέντευξη τύπου ότι σκοπεύει δια νόμου να απαγορεύσει τις αυξήσεις μισθών που αποφασίζει ο Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας.

Δεν έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε τις κωλοτούμπες που υποχρεώθηκε να κάνει ο υπουργός για να αποσοβήσει τις όποιες αντιδράσεις στις νομοθετικές του «πρωτοβουλίες», εφόσον για άλλη μια φορά πολύ πιο ενδιαφέρον (και τραγικό) αποδεικνύεται το πόσο βαθιά νυχτωμένο είναι το επίσημο «συνδικαλιστικό κίνημα», όπως εκφράζεται από την ηγεσία της ΓΣΕΕ, η οποία προ δέκα ημερών συμφώνησε με τον ΣΕΒ και στο εξής:

Αποδοχές ανώτερες στο σύνολό τους από αυτές που καθορίζει η παρούσα συλλογική σύμβαση ή ευνοϊκότεροι όροι εργασίας που προβλέπονται από νόμους, διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις, συλλογικές συμβάσεις, διαιτητικές αποφάσεις, εσωτερικούς κανονισμούς, έθιμα ή ατομικές συμβάσεις εργασίας, δεν θίγονται από τις διατάξεις της παρούσας.

Έτσι ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος έκανε ως όφειλε τη δουλειά του δια του αντιπροσώπου που διαθέτει στην κυβέρνηση της χώρας, ενώ ταυτόχρονα οι «συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι» των εργαζομένων λειτούργησαν ως αφελείς υπάλληλοι – που πιθανότατα είναι. Οπότε τι μας μένει;

Κρίση, συνδικαλισμός και ελληνικός κομματισμός

Όταν βιώνει κανείς μια οργάνωση εργασίας που λειτουργεί ως περιστρεφόμενη πόρτα, όπου οι άνθρωποι μπαίνουν και βγαίνουν, δεν είναι δυνατόν να σφυρηλατηθούν δεσμοί. Οι σχέσεις των ανθρώπων που βιώνουν την ίδια κατάσταση είναι επιφανειακές, άλλωστε δεν προλαβαίνουν να γνωριστούν καλά. Δεν αναπτύσσουν εμπιστοσύνη μεταξύ τους αλλά ούτε και αλληλεγγύη. Εδώ εντοπίζεται άλλωστε και η δυσκολία να οργανώσει κανείς ανθρώπους της «νέας οικονομίας» σε συνδικάτα.

τονίζει ο κοινωνιολόγος Ρίτσαρντ Σένετ στην Deutsche Welle. Βέβαια αυτά αφορούν τον δυτικό κόσμο. Γιατί στην Ελλάδα συμβαίνουν άλλα πράγματα. Να, ας πούμε, ποιοι είναι οι αρχισυνδικαλιστές της ΔΑΚΕ, από την Ελευθεροτυπία:

Μετά την επιλογή του για την Ευρωβουλή, ο πρόεδρος της ΔΑΚΕ Κ. Πουπάκης επιθυμεί να μείνει ταυτόχρονα και στη θέση του γραμματέα της ΓΣΕΕ. […] Ουδείς προβάλλει σοβαρές αξιώσεις σαν μεταβατική λύση ή για τη διαδοχή. Ο πιο προβεβλημμένος από τους εναπομείναντες είναι ο Φιλ. Ταυρής, ο οποίο μέχρι πρόσφατα ήταν πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας […] Από την πλευρά των εσωκομματικών του αντιπάλων υποστηρίζεται ότι ο κ. Ταυρής είναι ήδη συνταξιούχος από τη Γενική Τράπεζα.

Επίσης αδύνατες υποψηφιότητες είναι των:

* Φ. Αγαδάκου, εκπροσώπου της ΓΣΕΕ στο Δ.Σ. του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (αντιπρόεδρος) ο οποίος, εκ παραλλήλου, ανέλαβε και (διορισμένος) πρόεδρος του Ολυμπιακού Χωριού.

* Ε. Καλύρη, ο οποίος μόλις πρόσφατα αποχώρησε από τη ΓΣΕΕ, αφού προτίμησε θέση παρά τον υπουργό Αμυνας Ευ. Μεϊμαράκη.

* Γ. Καλλιάνου, που αναμένεται να συνταξιοδοτηθεί (πρόωρα) από την Ολυμπιακή.

Η σχέση, δηλαδή των αρχισυνδικαλιστών με τον κόσμο της εργασίας είναι όση και η σχέση του φάντη με το ρετσινόλαδο, που έλεγε κι η σ. Αλέκα χθες.

Μικρές ιστορίες συνδικαλιστικής τρέλας

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα, που από τις 22.12.2008 νοσηλεύεται στον Ευαγγελισμό μετά από επίθεση αγνώστων εναντίον της με βιτριόλι, είναι εκλεγμένη γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ). Το εν λόγω σωματείο ανήκει στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ). Η ΟΙΥΕ έχει κατά το παρελθόν εγκληθεί από τον Ριζοσπάστη ως εργοδοτικό σωματείο. Έτσι, μπορεί αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ να επισκέπτεται την Κούνεβα στον Ευαγγελισμό καταδικάζοντας την επίθεση εναντίον της, όμως όταν έρχεται ο καιρός ν’ αναλυθεί η κατάσταση στον χώρο των καθαριστριών, ο Ριζοσπάστης απευθύνεται στο Συνδικάτο Καθαριστών – Καθαριστριών Ν. Αττικής και Περιχώρων. Αυτό το σωματείο ξεπήδησε το 2006, σύμφωνα με την εφημερίδα από το ταξικό Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας, το οποίο κάλυπτε ταξικά τον χώρο των καθαριστριών νωρίτερα, π.χ. το 2001. Βέβαια, αν δεχτούμε ως αληθινή την άποψη της Ανεξάρτητης Ριζοσπαστικής Παρέμβασης του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πειραιά «η Πρόοδος», η ΠΕΚΟΠ δραστηριοποιείται από το 2000. Αλλά, βέβαια, η ΠΕΚΟΠ έχει συμμετάσχει και σε εκδήλωση του «Λιμανιού της Αγωνίας» στον Πειραιά, οπότε…

Το ζήτημα των καθαριστριών που δουλεύουν σ’ εργολάβους που παίρνουν δουλειές από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα έχει απασχολήσει τον τύπο στο πρόσφατο παρελθόν. Η Ελευθεροτυπία φιλοξενούσε τον προηγούμενο Δεκέμβρη δηλώσεις της προέδρου της ΠΕΚΟΠ, αλλά και της ίδιας της Κωνσταντίνας χωρίς ν’ αναφέρεται η συνδικαλιστική της ιδιότητα. Η Καθημερινή δημοσιεύει τον Μάρτη επίσης τις απόψεις της ΠΕΚΟΠ. Τον Οκτώβρη ο Ριζοσπάστης δίνει ρεπορτάζ για την παρέμβαση του Συνδικάτου Καθαριστών-Καθαριστριών ν. Αττικής και Περιχώρων προς τη διοίκηση του νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς».

Μετά, βέβαια, τη δολοφονική επίθεση εναντίον της Κωνσταντίνας κι άλλα αστικά μέσα υποχρεώθηκαν να καλύψουν το γεγονός και ν’ ασχοληθούν με τις συνθήκες εργασίας των καθαριστριών. Το Έθνος δημοσιεύει απόψεις της ΠΕΚΟΠ και της οικογένειας της Κούνεβα. Το Βήμα ζητά και καταγράφει τη γνώμη του Συνδικάτου Καθαριστών-Καθαριστριών ν. Αττικής και Περιχώρων και του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας σχετικά. Ο πρόεδρος αυτού του Σωματείου και στέλεχος του ΠΑΜΕ, τυγχάνει και αντιπρόεδρος της ΟΙΥΕ, αν δεν υπάρχει συνωνυμία. Στο Βήμα, για την τήρηση των ισορροπιών, προφανώς, μιλά και η οργανωτική γραμματέας της ΟΙΥΕ που ανήκει στην Αυτόνομη Παρέμβαση.

Ρίξτε και μια ματιά στη συνέντευξη της προέδρου της ΠΕΚΟΠ στο tvxs.gr.

Κι όσο εμείς περιπλανιόμαστε στους εφιαλτικούς δρόμους των κομματικοσυνδικαλιστικών διαφωνιών, η Κωνσταντίνα, βέβαια, εξακολουθεί να ζει το δικό της εφιάλτη.

Λογαριασμός οικονομικής ενίσχυσης για την οικογένεια της Κωνσταντίνας.
Τράπεζα Πειραιώς DECHEVA ELENA TODOR KUNEVA KOSTADINA 5012-019021-277