Στην ουρά της Alphabank

old cash register

Τέλος του μηνός, όλοι θέλουν κάτι να πληρώσουν. Ουρές στο μηχάνημα αυτόματων πληρωμών και στο γκισέ. Περιμένεις, τι άλλο να κάνεις; Ένα μόνιτορ ψηλά στον τοίχο μας κρατά απασχολημένους: διαφημίσεις τραπεζικών προϊόντων (χρεωστικές κάρτες, όχι πια δάνεια), κάποιες ειδήσεις, οι σημερινές εορτές (Ευδοξία, Κύρος), πολιτιστικές προτάσεις.

Να μία:

Ο θαυματοποιός Γιάννης Ζουγανέλης παρουσιάζει μια αντεργκράουντ πολιτική σάτιρα βασισμένη σε πιο αληθινή απ’ τις πραγματικές ιστορίες που μας λένε στις ειδήσεις… Την έγραψε ο Θοδωρής Αθερίδης, και την εκτελούν κυριολεκτικά μπροστά στα μάτια σας ο προαναφερόμενος μαζί με τους Λευτέρη Ελευθερίου, Ιωάννα Τριανταφυλλίδου, Νάντια Κοντογεώργη και Γιάννη Μπισμπικόπουλο από τις 23 Γενάρη.

«Διάολε!», σκέφτομαι για μια στιγμή. Πώς παρεισέφρησε μια αντεργκράουντ πολιτική σάτιρα στο μόνιτορ της τράπεζας, για να κλείσει το μάτι σ’ όλους εμάς που μας απασχολούν οι λογαριασμοί μας; Σε ποια υπόγα άραγε παρουσιάζεται τούτη η σάτιρα, να βάλω το αμπέχωνό μου και να πάω; Μπράβο στους συντρόφους στρατευμένους καλλιτέχνες, οργανικούς διανοούμενους, που κάνουν το σκατό τους παξιμάδι και με όπλο τη σάτιρα, όπως τότε στη Βαϊμάρη υπερβαίνουν τα εσκαμμένα.

Στο τέλος, βέβαια, έρχεται η ματαίωση: Ελληνική Θεαμάτων, Μικρό Παλλάς, γενική είσοδος 20 ευρώ…

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας. Οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.

Advertisements

Κυριακή, εκλογική Κυριακή

Αν και θα πάω να ψηφίσω, θυμήθηκα αυτό το ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ, μεταφρασμένο από τον Γιάννη Ρίτσο:

ΚΥΡΙΑΚΗ

Σήμερα ημέρα Κυριακή.
Και σήμερα πρώτη φορά
μ’ αφήκαν νάβγω στη λιακάδα
κ’ εγώ
πρώτη φορά στη ζωή μου
κοίταξα, ασάλευτοις τον ουρανό.
Πόσο μακριά από μένανε είναι
πόσο γαλάζιος είναι
πόσο απέραντος.
Κάθουμαι καταγής
γιομάτος σεβασμό
τη ράχη μου στον άσπρο τοίχο αποκουμπώντας.
Όχι δεν είναι τούτη τη στιγμή
για να ριχτώ στα κύματα.
Όχι ο αγώνας τούτη τη στιγμή
Ούτε κ’ η λευτεριά κι ούτε η γυναίκα.
Η γης, ο ήλιος κ’ η αφεντιά μου.
Είμαι ένας άνθρωπος ευτυχισμένος.

Wie es geht, wenn alles steht…

Θα συγχωρήσουμε τον ανώνυμο μεταφραστή που δεν κράτησε και την ομοιοκαταληξία, αλλά θα πρέπει να παραδεχτούμε το κέφι με το οποίο μετέφρασε κάτι που, συνήθως, μεταφράζεται αυτομάτως ή μηχανικά.

Τι να κάνετε, όταν όλα είναι όρθια

Τι να κάνετε, όταν όλα είναι όρθια

Τέχνη και ζωή

Ο διαχωρισμός της αισθητικής από την κοινωνική σφαίρα είναι μια πρακτική της ελίτ που έχει την πολυτέλεια να αγνοεί τους υλικούς περιορισμούς και η οποία δημιουργεί έτσι μια αισθητική που όχι μόνο αρνείται να αποδώσει την παραμικρή αξία στις υλικές συνθήκες, αλλά εκτιμά αποκλειστικά και μόνο τις μορφές τέχνης που τις υπερβαίνουν. Αυτή η κριτική και αισθητική απόσταση είναι τελικά ένα διακριτικό σήμα ανάμεσα σε κείνους που έχουν την δυνατότητα να διαχωρίζουν την κουλτούρα τους από τις καθημερινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες και κείνους που δεν την έχουν.

John Fiske, «Πολιτισμικές Σπουδές και η Κουλτούρα της Καθημερινής Ζωής», στο Καλειδοσκόπιο, μελέτες για τον πολιτισμό, ed. Grossberg-Nelson-Treichler, Εκδόσεις Μάγια, Θεσσαλονίκη 1992

Τέχνη στο Λιντς και τέχνη στο Βερολίνο

Συνάντησα τυχαία την είδηση της σύλληψης ενός νεαρού Άγγλου ο οποίος δημοσίευε συστηματικά στο YouTube μικρά κακοτραβηγμένα βίντεο από διάφορες παράνομες δραστηριότητες εκείνου και της παρέας του. Ως επί το πλείστον ανήκουν στο σχετικώς ορατό κομμάτι της παραβατικότητας, κι έτσι η αφέλεια με την οποία τα δημοσιεύει, τυγχάνει χλευασμού από την αστυνομική αρχή που τον συλλαμβάνει. Ένα από τα βίντεο είναι κι αυτό:

Η σύγκριση με το βίντεο που μ’ άσχετη αφορμή αναδημοσίευσα πριν λίγες μέρες μου φάνηκε αναπόφευκτη. Η απόσταση από το Hamburger Bahnhof του Βερολίνου, όπου εξέθετε ο κ. Signer τα έργα του πριν λίγους μήνες μέχρι το YouTube είναι εξίσου μεγάλη με την απόσταση μεταξύ βίλας στα περίχωρα της Ζυρίχης και κρατητηρίου του Λιντς.

Και η τέχνη;

Το τέταρτο της δημοσιότητας

Επειδή αυτή η αναφορά της Καλύβας με ξάφνιασε ευχάριστα και πολλαπλασίασε απρόσμενα την κίνηση σ’ αυτό το μπλογκ, επισημαίνω εορταστικά αυτό το «ζωντανό γλυπτό» του Ελβετού καλλιτέχνη Roman Signer. Ευχαριστώ κι από ‘δώ τον Πάνο για τα καλά του λόγια.

Απίθανο animation

Έρχεται από την Αργεντινή:


Για περισσότερα στο http://www.blublu.org