#shiptogaza #flotilla Greek activists arrive in Athens VIDEO

The greek members of the Gaza Freedom Flotilla arrived at Elefsina military airport near Athens last night at about 3am local time (GMT+3) with a greek C130 airplane. Along with them travelled three french and one american activists. They were greeted by 300 friends and relatives, who shouted for the end of the siege on Gaza and the liberation of Palestine and against the piracy act of Israel.

In the last seconds, you can see american citizen Paul Larudee showing the signs of his severe beating from israeli authorities.

Advertisements

#flotilla #shiptogaza Emergency Response Athens, VIDEO

An impressive demonstration was held today in Athens, outside the israeli embassy, in response to the bloody intervention of the IDF on the Freedom Flotilla. The greek police decided it would be better to use the teargas they’ve bought from Israel to disperse the crowd. The people then marched through Athens. The following pictures are from the beginning of the demonstration.

Our thoughts are with the people onboard the ships and the Palestinians that are constantly facing this kind of behaviour from IDF.

#flotilla #shiptogaza Για τα επόμενα βήματα

Η ισραηλινή στρατιωτική μηχανή διάλεξε τον χειρότερο γι’ αυτήν τρόπο να διαχειριστεί το ζήτημα του Στόλου Ελευθερίας. Από μια άποψη, αυτό που συνέβη πριν από λίγες ώρες, η βίαιη κατάληψη δηλαδή 6 σκαφών που ήταν γεμάτα πολίτες και προμήθειες, οι οποίοι δήλωναν δημόσια τους σκοπούς τους online, με εξαρετικά δυνατές εικόνες, είναι γεγονός χωρίς επιστροφή για το Ισραήλ. Επίσης, ότι διάλεξε να ξεκινήσει από ένα τουρκικό καράβι δυσχεραίνει γι’ αυτούς τα πράγματα.

Όμως, αυτή τη στιγμή αυτή η ανάλυση δε φαίνεται σημαντική, μπροστά στο ζήτημα ασφάλειας των συντρόφων που βρίσκονται τώρα στα χέρια του κράτους του Ισραήλ. Αν και για την ώρα είναι συγκεχυμένες οι πληροφορίες, φαίνεται ότι υπάρχει Έλληνας τραυματίας μάλλον από το Mavi Marmara ή το Σφενδόνη, όπως εικάζω (αφού η πληροφορία ήρθε από το Al Jazeera). Από τις δυο επικοινωνίες του Τάκη Πολίτη από την Ελεύθερη Μεσόγειο προκύπτει πιθανόν ότι και εκεί υπάρχουν τραυματίες και ακόμη ότι οι λίγοι επιβάτες του σκάφους έχουν χωριστεί σε δύο ομάδες (τουλάχιστον αυτό κατάλαβα). Η εξαφάνιση του στίγματος του συγκεκριμένου καραβιού είναι για πολλούς λόγους ύποπτη. Ας ελπίσουμε οι χειρότερες σκέψεις που περνάνε απ’ το μυαλό μου να μην αντιστοιχούν στην πραγματικότητα.

Όλο το βράδυ αρκετός κόσμος παρακολουθεί από το διαδίκτυο τις εξελίξεις. Ήταν σαν παιχνίδι – έβλεπες το stream, έλεγες καμιά κουβέντα στο chat, τσέκαρες το twitter… Έπιασα και τον εαυτό μου να το βλέπει σαν παιχνίδι. Είναι ώρα να σταματήσουμε να παίζουμε και να κινητοποιηθούμε πραγματικά.

update: Ξανάκουσα τις επικοινωνίες από ΕΜ, κι έχω κάνει ένα λάθος. Στη μεν πρώτη ήταν ο Πολίτης, στη δεύτερη ήταν όμως ο Πισσίας, ο οποίος είχε μείνει μόνος με τον καπετάνιο στο καράβι. Επειδή υπάρχει και μια φημολογία ότι τα καράβια δε θα πάνε στο Ασντότ αλλά στη Χάιφα, αναμένουμε τις εξελίξεις. Ο νοών νοείτο.

#shiptogaza #flotilla – Μερικές σκέψεις σε ώρες αναμονής

Αφού, καθώς φαίνεται για την ώρα, για διάφορους λόγους τα καράβια του Στόλου της Ελευθερίας βρίσκονται στα διεθνή ύδατα νοτίως της Κύπρου και κάτι περιμένουν, ας χρησιμοποιήσουμε τον χρόνο της αναμονής για να τροφοδοτήσουμε τον κόσμο που ασχολείται με το ζήτημα με ορισμένες σκέψεις προς συζήτηση. Είναι βέβαια λίγο νωρίς για τέτοια δουλειά, την ώρα που τόσος κόσμος είναι στη θάλασσα, αλλά νομίζω ότι έχει τη σημασία της και για τις επόμενες ώρες.

Πρώτο και κύριο: Ό,τι κι αν γίνει από εδώ και πέρα, είτε τα καράβια φτάσουν στην Γάζα είτε καταλήξουν στο Ασντότ, ο χαμένος σε επίπεδο επικοινωνίας είναι το κράτος του Ισραήλ. Αν τους αφήσει, αναγνωρίζει την έλλειψη δικαιοδοσίας εκ μέρους του στα παλαιστινιακά χωρικά ύδατα. Αν τους πιάσει, τίθεται υπό αμφισβήτηση η άποψή του ότι δεν αποτελεί δύναμη κατοχής της Γάζας. Επίσης, σ’ αυτή τη δεύτερη περίπτωση θα είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστεί επικοινωνιακά τη σύλληψη και απέλαση 700 ατόμων.

Δεύτερο: Σ’ αυτή τη δεύτερη περίπτωση, σημαντικό ρόλο θα παίξει η ενότητα μεταξύ των 700 στην άποψή τους για το πώς θα διαχειριστούν τη σύλληψή τους από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις. Μπορεί όλοι να έχουν πει προκαταβολικά πως δεν θα υπογράψουν το χαρτί που τους ζητάνε οι ισραηλινοί και δεν θα φύγουν έτσι κατευθείαν, όμως δεν μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι στη δύσκολη στιγμή δεν θα υποκύψουν κάποιοι στις πιέσεις των ισραηλινών. Για την παρατήρηση αυτή, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω κανέναν από τους θαρραλέους ανθρώπους που βρίσκονται στα καράβια, λαμβάνω υπόψη μου τη σύνθεση των 700, όσο τέλος πάντων μπορώ να τη γνωρίζω.

Τρίτο: Ακριβώς για τον παραπάνω λόγο, η λογική στρατηγική από την πλευρά του Ισραήλ είναι να χωρίσει τα καράβια. Επιχειρησιακά αυτό πιθανότατα θα είναι εύκολο για το ισραηλινό ναυτικό. Τα δικά μας καράβια οπωσδήποτε δε θα έχουν τη δυνατότητα ασφαλών ελιγμών που θα έχει η άλλη πλευρά. Θεωρώ ότι αυτό που διαρρέουν οι Ισραηλινοί και φαίνεται να σκέφτεται και η Γκρέτα Μπερλίν, ότι δηλαδή θα ξεκινήσουν πιάνοντας το Mavi Marmara που έχει πάνω τον περισσότερο κόσμο, θα δημιουργήσει προβλήματα στα μικρότερα και παλιότερα σκάφη αμέσως μετά.

Τέταρτο: Ακριβώς για τον παραπάνω λόγο, επίσης, το παιχνίδι στο επίπεδο της επικοινωνίας και της διπλωματίας έχει σημασία. Ο λόγος που από χθες στην ουσία δεν έχουμε επαρκή ενημέρωση, είναι, κατά τη γνώμη μου, ακριβώς αυτός ο διπλωματικός μαραθώνιος που πρέπει να παίζεται.

Πέμπτο: Εμείς μαθαίνουμε μόνο αποσπασματικές πληροφορίες. Θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη λοιπόν ότι αυτοί που μεταδίδουν πληροφορίες, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχουν ολόκληρη την εικόνα – ο Άρης είναι πάνω στο ένα καράβι, ο Κουράκης είναι στην Κύπρο, ο ένας εδώ και ο άλλος εκεί. Εμείς από εδώ μπορούμε πιο εύκολα να κάνουμε τη σύνθεση της ολόκληρης εικόνας, αρκεί να είμαστε ψύχραιμοι και παρατηρητικοί.

Έκτο: Αν  ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα, τότε η πολιτική είναι το πρώτο στάδιο του πολέμου. Χθες, η υπουργός μεταφορών της Κύπρου ανέφερε ως βασικό σημείο πίεσης του Ισραήλ προς την Κύπρο την εγκαθίδρυση τακτικής ναυτικής συγκοινωνίας μεταξύ Χάιφα και Αμμοχώστου, στα κυπριακά κατεχόμενα. Την ίδια ώρα, οι τουρκοκυπριακές αρχές δε φαίνεται να αρνήθηκαν καταρχάς τίποτα στην αποστολή – μάλλον η αποστολή αρνήθηκε την τουρκοκυπριακή βοήθεια, απ’ όσο καταλαβαίνω. Κάτι τέτοιο δε βγάζει νόημα. Το Ισραήλ θα τιμωρήσει την Κύπρο για τη συνεργασία με το στόλο, εγκαθιδρύοντας συγκοινωνία με αυτούς που διατίθεντο να βοηθήσουν τον στόλο; Ο μόνος που βρίσκεται διπλωματικά σε μια win/win κατάσταση σε τέτοια περίπτωση, είναι η Τουρκία του Ερντογάν. Αν βέβαια αληθεύει το σημερινό δημοσίευμα του κυπριακού Πολίτη περί των κοινών κοιτασμάτων φυσικού αερίου μεταξύ Ισραήλ-Κύπρου (και γιατί να μην αληθεύει), φαντάζει λογική πολιτικά η απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας να μην βοηθήσει αυτή τη φορά το στόλο. Πρόκειται φυσικά για μια στροφή 180 μοιρών από τις προηγούμενες αποστολές. Η ματιά της Κύπρου προς το Ισραήλ δημιουργεί ερωτηματικά για τον τρόπο που βλέπει η Κύπρος τη σχέση της με την ΕΕ σε συνθήκες κρίσης, ειδικά μάλιστα τη στιγμή που η βαρώνη Άστον μίλησε, επιτέλους, για το ζήτημα του παράνομου αποκλεισμού της Γάζας από το Ισραήλ.

Έβδομο: Η Τουρκία έχει πράγματι πολλούς λόγους να χαρεί διπλωματικά, ειδικά αν το Ισραήλ προχωρήσει σε κατάληψη των σκαφών και σύλληψη των επιβαινόντων. Νομίζω ότι το κύριο ζήτημα για τον Ερντογάν και τον Νταβούτογλου, και ο λόγος της υποστήριξης του στόλου από την τουρκική κυβέρνηση, δεν είναι να αποκομίσουν μικρά ωφέλη για τη βόρεια Κύπρο σήμερα (του στυλ της αναγνώρισης από την Ιερουσαλήμ ή μιας ναυτικής σύνδεσης), αλλά να ενισχύσουν τη θέση της Τουρκίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου γενικότερα. Ώς ο πολυπληθέστερος πόλος του Στόλου, το IHH φαίνεται να επιτυγχάνει σ’ αυτόν τον σκοπό ό,τι κι αν γίνει.

Όγδοο: Οργανωτικά, δεν είναι όλοι ίδιοι. Το Mavi Marmara έχει δορυφορικό λινκ για ώρες κάθε μέρα, έχει αίθουσα υπολογιστών, έχει άπειρους δημοσιογράφους, έχει ξεκάθαρα πολλά χρήματα για να κάνει τη δουλειά του. Η Σφενδόνη, από την άλλη, βασίζεται για την ενημέρωση στα έξτρα σιμ του Άρη Χατζηστεφάνου, όπως μας είπαν και τα παιδιά του Press Project. Η Ελεύθερη Μεσόγειος παρομοίως. Παρ’ όλ’ αυτά, και τα δυο ελληνικά σκάφη έφτασαν εκεί που πρέπει και θα κάνουν αυτό που πρέπει. Τα σκάφη που κίνησε το Free Gaza Movement δεν τα κατάφεραν, αφού μπορεί να έπεσαν θύμα σαμποτάζ. Το ίδιο και το ιρλανδικό φορτηγό Rachel Corrie το οποίο, τελευταία φορά που κοίταξα, ήταν κάπου στη Σικελία. Δεν αρκεί επομένως η καλή πρόθεση και το θάρρος. Χρειάζονται και συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Ένατο: Το οργανωτικό ζήτημα σ’ ό,τι αφορά το ελληνικό σκέλος της αποστολής, έγινε εμφανές κατά τη χθεσινή συγκέντρωση έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ. Δε θα επεκταθώ σ’ αυτό, αλλά φαντάζομαι ότι οι σχετικές συζητήσεις θα γίνουν όταν με το καλό οι σύντροφοι που ταξιδεύουν για τη Γάζα είναι πάλι μαζί μας εδώ. Να πω μόνο ότι στο ίντερνετ πάμε καλά!

Δέκατο: Η ελληνική κυβέρνηση έκανε και πάλι τον κινέζο. Σ’ ένα μόνο σημείο μπορεί να δει κανείς μια πρόοδο, στο ότι οι λιμενικές αρχές στα Δωδεκάνησα έκαναν τα στραβά μάτια στην αλλαγή πορείας των δύο ελληνικών σκαφών που είχαν απόπλου για Καστελόριζο. Αλλά και πάλι, υπήρχε περίπτωση να τους σταματήσουν όπως έκανε η Κύπρος; Όχι, γιατί δεν μοιραζόμαστε κανένα κοίτασμα φυσικού αερίου με το Ισραήλ. Μόνο στρατιωτικές ασκήσεις κάνουμε μαζί και κανένα δακρυγόνο ψωνίζουμε πού και πού.

Ενδέκατο και τελευταίο: Η φίλη noway που φυσικά αγωνιούσε χθες το βράδυ στο chat του shiptogaza.gr και ήθελε να σκεφτόμαστε θετικά, δεν είχε άδικο. Όμως η θετική σκέψη δεν πρέπει να προκύπτει από καμιά μεταφυσική, αλλά από την ανάλυση των δεδομένων. Σκοπός αυτών των σημειώσεων είναι να συνεισφέρουν σε μια τέτοια κατεύθυνση. Θα είμαστε εδώ και τις επόμενες ώρες και μέρες για να ξανασχολιάσουμε κάτι άμα χρειαστεί.